อีกสองวันต่อมา ก็ถึงวันเกิดของเหวินม่านต้วนหวยซ่งตั้งใจยกเลิกงานทั้งหมด แต่ตอนเตรียมเค้ก เขาถึงได้พบว่าตัวเองรู้จักเธอน้อยเกินไปจริง ๆเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอชอบเค้กรสอะไร สุดท้ายจึงทำได้เพียงซื้อทุกแบบ ทุกรสชาติกลับมาทั้งหมดเมื่อลองนับดูแล้ว นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ฉลองวันเกิดกับเหวินม่านอย่างจริงจังเพราะก่อนที่เขาจะเป็นอัมพาต คนที่เป็นดั่งบุตรแห่งสวรรค์อย่างเขา ย่อมไม่มีทางสนใจวันเกิดของนักเรียนยากจนที่ครอบครัวอุปถัมภ์อยู่ ต่อมาเมื่อเธอมาอยู่ข้างกายเขา เขากลับกลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวนเพราะอาการอัมพาต ในใจมีแต่ความอับอายที่ถูกคนอื่นเห็นสภาพน่าเวทนาของตัวเอง จึงคอยระบายอารมณ์ใส่เธออยู่เสมอหลังจากนั้น ต้วนหวยซ่งค่อย ๆ ดีขึ้นภายใต้การดูแลและกำลังใจจากเธอและในที่สุดเขาก็เรียนรู้ที่จะเก็บหนามแหลมของตัวเองลง ปฏิบัติต่อคนรอบข้างอย่างอ่อนโยนขึ้นน่าเสียดายที่ในบรรดาคนรอบตัวเหล่านั้น ไม่มีเหวินม่านรวมอยู่ด้วยเขายังคงติดใจที่เธอได้เห็นด้านที่น่าอับอายที่สุดของเขาอย่างชัดเจนและครบถ้วน จึงรักษาเพียงความสงบผิวเผินไว้เพราะบุญคุณที่ติดค้าง กระทั่งวันที่เขารู้ใจตัวเอง เหวินม่านก็เก็บกระ
続きを読む
