All Chapters of Serving the Billionaire : Chapter 71 - Chapter 80

Ang hangin ay naging napakabigat, at ang bawat segundo ay tila dahan-dahang pumapatay sa natitirang katinuan ng bilyonaryo habang mahigpit pa ring hawak ang kwelyo ng lalaking nasa kaniyang harap.Bitaw. Bitawan mo siya, Wesley.,"Ang boses ni Chrisha, bagaman mahina at nanginginig, ay naging sapat na dahilan upang dahan-dahang lumuwag ang pagkakahawak ng malalaking kamay ng bilyonaryo sa kwelyo ni Mark. Ang kaniyang mga kulay abong mata ay marahas na bumalik sa mukha ng dalaga, puno ng nagbabagang selos at hindi maipaliwanag na sakit.Dahan-dahang humakbang si Chrisha palabas mula sa likod ni Mark. Pinunasan niya ang mga luha sa kaniyang pisngi gamit ang kaniyang nanginginig na mga daliri, humugot ng isang napakalalim na hininga, at pilit na pinatatag ang kaniyang sariling mga binti kahit na ang kaniyang buong sistema ay sumisigaw na sa tindi ng takot. Alam niyang sa pagkakataong ito, hindi niya pwedeng hayaang si Mark ang sumalo ng galit ni Wesley. Kailangan niyang tapusin ito ngay

Ang sakit na naramdaman niya ng mga gabing iyon ay unti-unting napalitan ng isang napakabigat na pader ng galit at paghihiganti sa loob ng kaniyang dibdib. Kung ginamit lang siya nito, kung pinagtawanan lang siya nito kasama ang kaniyang bagong mayamang lalaki, sisiguraduhin niyang hinding-hindi na muling maririnig ng dalaga ang kaniyang pangalan, subalit hindi niya hahayaang maging masaya ito sa piling ng iba nang ganoon kadali. Ang katinuan ng bilyonaryo ay tuluyan nang nilamon ng matinding dilim, at ang kaniyang puso na dati ay nag-aalab para sa kaniyang personal chef ay unt-unti nang naging yelo.Kinaumagahan, pumasok si Wesley sa kumpanya na tila isang buhay na bangkay na naglalakad, ngunit nagtataglay ng nakamamatay na awra. Suot ang kaniyang mamahaling kulay abong suit, dinala niya ang buong bigat ng kaniyang personal na impyerno sa loob ng Global Holdings. Ang kaniyang mga mata ay walang bakas ng emosyon, purong lamig na nagpapakaba sa bawat empleyado na madaanan niya sa hallw

Sa kabilang dako ng mundo , ipinikit ni Wesley ang kaniyang mga mata, pilit na ibinabaon ang huling natitirang sakit ng kaniyang nadurog na pride sa ilalim ng kaniyang matigas na awtoridad bilang pinakamakapangyarihang CEO ng kumpanya. Pakiramdam niya ay tagumpay na siya sa kaniyang pagtakas, at ang distansya ng London at Pilipinas ay sapat na upang matiyak ang kaniyang kapanatagan. Isang malamig at tahimik na karagatan ang tuluyang namagitan sa kanila, nag-iiwan ng dalawang magkaibang takbo ng tadhana.Sa kabilang banda, libo-libong milya ang layo mula sa nagyeyelong lungsod ng London, unti- unting nagbubukas ang umaga sa baybayin ng San Narciso, Zambales. Ang sikat ng araw ay marahang tumatama sa bintana ng maliit na apartment ni Chrisha, ngunit ang liwanag na iyon ay hindi sapat upang gisingin ang natutulog niyang sigla.Nakalabas na si Chrisha sa hospital ilang linggo na ang nakalipas matapos ang kaniyang maselang kondisyon. Ligtas ang sanggol sa kaniyang sinapupunan, ngunit ang

Ilang oras ang lumipas ngunit hindi makatulog si Chrisha. Nagpabalik-balik siya ng higa sa kaniyang manipis na kama, pilit na ipinipikit ang kaniyang mga mata, subalit ang kaniyang utak ay tila ayaw huminto sa pag-iisip. Ang bawat tibok ng kaniyang puso ay may kasamang kakaibang kaba at pananabik para sa kinabukasan. Dahil sa tindi ng kaniyang pagkabaliw sa loob ng apat na sulok ng silid, kaya napagdesiyunan niya na lumabas at maglakad lakad sa dalampasigan upang makalanghap ng sariwang hangin at palamigin ang kaniyang naguguluhang isipan.Nagsuot siya ng isang maluwag na cardigan sa ibabaw ng kaniyang daster at dahan-dahang bumaba sa hagdan ng apartment. Pagkaapak niya sa pinong buhangin ng baybayin, sinalubong siya ng tunog ng mga alon na humahampas sa pampang. Ang buwan ay maliwanag, nagbibigay ng pilak na liwanag sa malawak na asul na dagat.Habang naglalakad siya nang dahan-dahan, binati siya ng ilang mga lokal na naging kaibigan na din niya na kasalukuyan pang gising sa labas n

Sa bawat marahang hakbang ng dalaga patungo sa kaniyang higaan, ang payapang takbo ng kaniyang buhay sa probinsya ay tila naging isang malayong panaginip kumpara sa magulo at marahas na mundong iniwan niya sa lungsod.Habang ang gabi ay dahan-dahang lumulubog sa katahimikan ng Zambales, sa kabilang dako naman ng mundo, sa loob ng isang dambuhala at napakalamig na skyscraper sa gitna ng nagmamadaling lungsod ng London, ang araw ay nagsisimula pa lamang para sa isang lalaking tuluyan nang nilamon ng kaniyang sariling kadiliman.Ang glass-walled office ng CEO ng Global Holdings International ay binalot ng isang nakabibinging katahimikan. Ang tunog lang ng pagpitik ng mamahaling ballpen at ang mahinang paggalaw ng central air conditioning ang maririnig sa loob ng silid. Nakaupo si Wesley Mendez sa kaniyang marangyang leather chair, ang kaniyang katawan ay tuwid na tuwid, habang ang kaniyang kulay abong mga mata ay mariing nakatitig sa mga dambuhalang screen na nagpapakita ng mga graph ng