บททั้งหมดของ Serving the Billionaire : บทที่ 51 - บทที่ 60

Makalipas ang ilang araw mula nang maganap ang kaniyang biglaang pagkahilo sa kusina, tila bumalik naman sa normal ang takbo ng buhay sa loob ng mansyon. Lumipas ang mga nagdaang araw na walang masyadong kakaibang nangyari. Ang bawat umaga ay nagsisimula sa parehong pangyayari sa kapaligiran kung saan ang lahat ng katulong at security ay abala sa kani-kanilang mga pwesto. Si Wesley naman ay nananatiling lubog sa kaniyang trabaho bilang pinuno ng kumpanya. Ngayong araw nga ay mas maagang umalis ang bilyonaryo; bago pa man sumikat nang lubusan ang araw ay sumakay na ito sa kaniyang mamahaling sasakyan upang pumunta sa kaniyang main office sa lungsod para sa isang sunod-sunod na mahahalagang business meeting na tatagal buong maghapon.Pagsapit ng alas-sais ng umaga, dahan-dahang idinilat ni Chrisha ang kaniyang mga mata. Subalit, sa halip na ang pamilyar na sigla ang maramdaman, isang kakaiba at napakabigat na pakiramdam ang agad na sumalubong sa kaniyang buong pagkatao. Ang kaniyang sik

Ang boses ni Wesley na umalingawngaw mula sa main entrance ay tila ba isang kulog na nagpayanig sa buong mundo ni Chrisha. Doon sa loob ng malamig na banyo, habang nakaupo sa tiles at hawak ang pregnancy test kit na nagpapakita ng dalawang pulang linya, nakaramdam siya ng panic sa kaniyang puso. Ang kaniyang hininga ay tuluyang naging mabilis, habang ang lamig ay gumagapang mula sa kaniyang mga paa patungo sa kaniyang dibdib."Diyos ko... andiyan na siya," pabulong na daing ni Chrisha, ang kaniyang boses ay nanginginig sa tindi ng takot.Natatakot siya na malaman ni Wesley ang lahat. Iyon ang nag-iisang pangungusap na paulit-ulit na sumasariwa sa kaniyang isipan. Paano kung magalit si Wesley? Paano kung isipin nitong sinadya niya ito upang talian ang bilyonaryo sa isang habambuhay na obligasyon? Paano kung ang lahat ng tamis, proteksyon, at nagbabagang obsesyon na ipinakita nito nitong mga nakaraang gabi ay biglang maglaho at mapalitan ng isang matinding muhi?Ang isipin na itataboy s

Ilang araw na naman ang lumipas na parang isang mahabang panaginip na walang katapusan. Sa bawat pagsikat at paglubog ng araw, ang buhay sa loob ng naglalakihang mansyon ay nanatiling maayos sa paningin ng iba, subalit sa loob ng dibdib ni Chrisha, may isang bagyong unti-unting sumisira sa kaniyang katinuan. Hindi pa rin siya mapakali. Ang bawat minutong lumilipas ay tila ba paalala ng isang ticking bomb na hindi niya alam kung kailan sasabog.As usual, napakabusy pa rin ni Wesley sa kaniyang kumpanya. Ngayong umaga, ang mansyon ay muling binalot ng pamilyar na ingay ng kaniyang kapangyarihan. Habang abala si Chrisha sa kusina, maririnig ang boses ng bilyonaryo mula sa kaniyang opisina na abala sa pakikipag-usap sa mga board members sa pamamagitan ng isang video conference. Parang isang walang awang leon na handang kainin ang sino mang humaharang sa kaniyang daanan."I will not tolerate any delays on the merger! Kung hindi kayang pirmahan ng kabilang panig ang kontrata ngayong linggo,

Ang dapit-hapon ay dahan-dahang nag-agaw-dilim habang tinatahak ni Chrisha ang kahabaan ng kalsada palabas ng marangyang subdivision ng mga Mendez. Hawak ang kaniyang mabigat na maleta, bawat hakbang na kaniyang ginagawa palayo sa dambuhalang gate ay tila may kasamang pira-pirasong bahagi ng kaniyang puso na naiiiwan sa mansyon. Umiiyak siya nang tahimik, ang kaniyang mga luha ay patuloy na pumapatak at bumabasa sa kaniyang mga pisngi, ngunit pilit niyang pinagpapatuloy ang paglakad. Walang lingonsa likod. Alam niyang sa sandaling lumingon siya, baka mawalan siya ng lakas ng loob na takasan ang mundong binuo ni Wesley para sa kaniya. Lumabas siya ng mansyon nang tahimik, tinatahak ang mahabang daan patungo sa labas ng subdivision habang ang kalangitan ay dahan-dahang nagbabago ang kulay patungo sa dapit-hapon.Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa makarating siya sa pampublikong paradahan ng mga sasakyan na matatagpuan malapit sa isang malaking mall, sa labas lang banda ng subdivi

Ang simoy ng hangin na nagmumula sa tabing-dagat ay pumasok sa nakabukas na bintana ng maliit na apartment, may dalang kaunting lamig na unti-unting pumapawi sa tindi ng init ng nagdaang gabi. Matapos ang mahabang oras ng malalim na pag-iisip at pag-iyak nang mag-isa, medyo gumaan ang pakiramdam ni Chrisha nang masigurong wala namang kakaibang nangyari matapos umalis ni Mark kagabi. Pinanood niya lang ito kagabi habang dahan-dahang naglalakad pabalik at pumasok sa bakod ng katabing resort. Ligtas siya rito. Walang Wesley Mendez na sumulpot, walang mga bodyguard na kumuha sa kaniya, at walang kahit anong gulo na sumira sa kaniyang pinaghirapang pagtakas.Kinabukasan, maagang nagising si Chrisha dahil sa mahinang kumatok sa kaniyang pintuan. Nag-aayos siya ng kaniyang buhok nang dahan-dahan niyang buksan ang pinto, at doon ay tumambad muli sa kaniya ang pamilyar na mukha ni Mark. May dala itong isang paper bag na naglalaman ng mainit-init pang almusal—mga bagong lutong pandesal, tradisy