جميع فصول : الفصل -الفصل 20

41 فصول

เพื่อนสนิท 5/5

 ไดมอนด์เกือบไปแล้ว!ผมยืนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อของขวัญเดินเข้าห้องน้ำไป ผมเดินไปดูให้แน่ใจว่าของขวัญปิดประตูห้องน้ำสนิท จากนั้นก็รีบเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วแกะรูปที่ติดไว้กับกระจกด้านในตู้ออกอย่างเร่งรีบสงสัยละสิว่ารูปใคร.. ก็รูปคนที่อยู่ในห้องน้ำนั่นแหละ ของขวัญ ผมแอบถ่ายรูปเธอไว้โดยที่เธอไม่เคยรู้เลย แม้แต่ไอ้ไทด์ก็ไม่รู้วันแรกที่ได้เจอของขวัญ ใบหน้าหวานๆ กับรอยยิ้มแสนสวยก็เข้ามาตรึงอยู่ในใจตั้งแต่แรกเห็น จากที่ไม่อยากเข้าเรียน ก็เข้าทุกคาบสาเหตุที่ย้ายโรงเรียนก็เพราะผมกับไอ้ไทด์ขี้เกียจแหละครับ ไม่เข้าห้องเรียนชวนกันโดดเรียนตลอด ผมมักจะโดดเรียนไปจับกลุ่มเล่นดนตรีกับเพื่อนๆ หรือไม่ก็ร้องคาราโอเกะ แต่มันก็บ่อยไปทำให้เสียการเรียนจนพ่อผมกับพ่อไทด์ปรึกษากันว่าจะทำยังไงดีที่จะทำให้พวกผมยอมเข้าเรียนจะได้จบพร้อมเพื่อนคนอื่นๆ แล้วพ่อของขวัญก็แนะนำให้มาเข้าเรียนที่เดียวกันกับลูกสาวตัวเองเพราะเห็นว่าไทด์กับของขวัญเป็นเพื่อนสนิทกัน น่าจะแนะนำอะไรดีๆ พอให้พวกผมสนใจได้บ้าง และมันก็ได้ผล เพราะผมยอมเข้าเรียนทุกวิชายิ่งได้อยู่ห้องเรียนเดียวกันอีก
اقرأ المزيد

หาเรื่อง 1/2

 ของขวัญฟุดฟิสๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนกลิ่นตัวผู้ชาย ไดมอนด์ นึกได้ดังนั้นฉันก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที“ตื่นแล้วเหรอ” ไดมอนด์ถาม เขากำลังใส่เสื้อแล้วก็นาฬิกาที่ข้อมือ จะไปไหนนะ“นายเข้ามาได้ไง” ฉันถามอย่างหวาดระแวงพร้อมกับดึงผ้าห่มมากอดไว้แน่น“ก็นี่มันห้องฉัน” ไดมอนด์เดินมานั่งที่ปลายเตียง ฉันรีบถอยหลังชิดพนักพิงหัวเตียง“แต่ฉันล็อกห้องแล้วนิ” ฉันมั่นใจว่าล็อกอย่างดี“นิ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก” ไดมอนด์พูดเหมือนกลั้นขำฉันใช้สายตามองอย่างหวาดระแวง“ฉันจะไปทำงาน เธอก็ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว ฉันซื้อโจ๊กมาไว้ให้อยู่ในครัวและเดี๋ยวไทด์มันจะลงมาหาแล้วพาเธอไปส่งที่หอพัก” ไดมอนด์บอกเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นยืนฉันคิดว่าเขาจะเดินออกไปจึงไม่ทันระวังตัว เพราะเขาหันกลับมาจุ๊บที่ริมฝีปากของฉันอย่างรวดเร็วแล้วก็เดินผิวปากออกไปอย่างอารมณ์ดีเมื่อกี้ เขาขโมยจุ๊บฉันใจเต้นตึกๆ ๆ รั่วยิ่งกว่าคนตีกลองซะอีก ความอุ่นยังติดตรึงอยู่ที่ริมฝีปากอยู่เลย ทำไมชอบแกล้งฉันแบบนี้..... พออาบน้ำเสร็จฉันก็มานั่งกินข้าวเช้
اقرأ المزيد

หาเรื่อง 2/2

 ตุบ!ฉันโยนกระเป๋าตัวเองลงกลางโต๊ะที่สามสาวนั่งอยู่ แรงโยกทำให้ขนมกับน้ำที่พวกหล่อนวางไว้บนโต๊ะกระจัดกระจาย“ว๊าย!” สามสาวร้องลั่น เมื่อโดนฉันหาเรื่องโดยไม่ทันตั้งตัว“แกอีกแล้วเหรอ อีขวัญ!” เมย์พูดพร้อมกับใช้สายตาจิกกัด“ใช่ ฉันเอง” ตอนนี้ฉันเลือดขึ้นหน้าสุดๆ ไม่สนจำนวนของพวกนั้นด้วยซ้ำว่ามีเยอะกว่า“ผีเข้ารึไง ห๊ะ!” ฟ้าพูด หล่อนยืนปัดเศษขนมออกจากตัว“พวกแกใช่ไหมที่เป็นคนทำ” ฉันถามอย่างเอาเรื่อง“ทำอะไร อ๋อ... คลิปแกนะเหรอ หึ! คงจะมีคนหมั่นไส้เยอะล่ะสิ สมน้ำหน้า!” เมย์พูดเพิ๊ยะ!ทันทีที่ปากงามๆ พูดจบ ฉันก็ฟาดมือลงที่ปากหล่อนอย่างแรง“มันจะมากไปแล้วนะ” ฟ้าง้างมือขึ้นเตรียมจะตบฉันแต่หล่อนดันตบผิดเพราะร่างของฉันถูกดึงหลบไปก่อน ทำให้ฟ้าล้มลงกระแทกใส่เก้าอี้หินอ่อน“พี่เนม” ฉันหันไปมองก็เจอพี่เนมเขารังเอวฉันไว้ให้หลบพ้นรัศมีจากการโดนตบ“ทำไม! ใจกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ของขวัญ” พี่เนมพูดดุฉัน“หึ! แกมันแรดจริงๆ เลยนะ ผู้ชายหลงแกไปหมดล่ะ” โบว์พูดนึกว่ายัยนี้จะไม่อยากมีเรื่องกับฉันซะ
اقرأ المزيد

เหตุเกิด 1/4

06:00 AM.หน้าสตูดิโอ M“มากันครบแล้วใช่ไหม” เสียงพี่ตากล้องถาม“ครบแล้วจ้ะ” พี่เอ็มมี่ตอบ“เราไปกันหมดนี้เลยเหรอคะ ของขวัญนึกว่าไปกันแค่ฝ่ายคอสตูมกับช่างแต่งหน้า” ฉันถามพี่เอ็มมี่“ใช่ค่ะคุณลูก เขาจ้างทีมงานของเราให้ไปเก็บภาพบรรยากาศตอนเล่นคอนคอนเสิร์ตนะ” พี่เอ็มมี่บอก“นี่มีคอนเสิร์ตด้วยเหรอคะ” ฉันถามพี่เอ็มมี่อย่างตื่นเต้น เป็นช่วงวันหยุดที่น่าสนุกที่สุดเลย“ใช่ค่ะ เขาให้บัตรเราเข้าดูฟรีด้วยนะ” พี่เอ็มมี่บอกอย่างดีใจ“ป่ะ ขึ้นรถกันเดี๋ยวไปถึงไม่ทันเวลางานเริ่ม” เสียงพี่ทีมงานคนหนึ่งบอกฉันเข้าไปนั่งแถวหน้าติดหน้าต่างแล้วพี่เอ็มมี่ก็ตามมานั่งข้าง ฉันไม่เคยได้ออกมาเที่ยวต่างจังหวัดมันก็เลยทำให้ฉันตื่นเต้นมาก แถมจะได้ดูคอนเสิร์ตฟรีๆ อีกด้วย สามชั่วโมงต่อมาแล้วเราก็มาถึงสถานที่จัดงานคอนเสิร์ตเวทีใหญ่โตมาก ต้องเป็นศิลปินคนดังแน่ๆ ชักจะอดใจไม่ไหวแล้ว อยากรู้จังว่าจะได้แต่งหน้าให้กับศิลปินคนไหน“ป่ะ ของขวัญไปเตรียมตัวกัน” พี่เอ็มมี่เดินมาค้องแขนฉัน
اقرأ المزيد

เหตุเกิด 2/4

 ไดมอนด์ปล่อยมือข้างหนึ่งออกจากเอวฉัน มือหนาเคลื่อนเข้ามาใต้กระโปรงตัวสั้นซึ่งฉันไม่มีทางต่อต้านได้เลยเพราะยังนั่งคร่อมตักเขาอยู่“หยุ....”ริมฝีปากหนาประกบปิดปากบางของฉันทันที มือหนาล้วงล่ำของมาทักทายสิ่งสงวนอย่างง่ายดาย นิ้วเรียวยาววนเล่นอยู่ตรงกลางกายสาว ฉันจิกเล็บลงที่ลำคอหวังให้เขาเจ็บจะได้หยุดการกระทำที่แสนน่าอายนี้ แต่ว่ายิ่งฉันทำเขาเจ็บเขาก็ยิ่งจูบฉันหนักขึ้น แขนที่รัดเอวอยู่ ยิ่งรัดแน่นเข้าไปอีก“อื้อ....” ฉันประท้วงเสียงอยู่ในลำคอ เมื่อเขาไม่ยอมหยุดฉันก็เพิ่มแรงจิกเล็บลงไปอีกทำให้นิ้วเรียวยาวที่อยู่ใต้กระโปรงรั้งกางเกงแพนตี้ตัวจิ้วไปด้านข้างแทรกอีกนิ้วเข้ามากลางกายสาว“อื้อ..” ฉันร้องครางอยู่ในลำคอ เมื่อนิ้วเรียวเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ นิ้วหัวแม่มือขยี้กับจุดเสียวกลางกายสร้างความเสียวซ่านอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน“อ๊ะ..” ฉันร้องครางออกมา เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกเปลี่ยนมาซุกไซ้ซอกคอแทน“อ๊อย..” รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ลำคอ เมื่อริมฝีปากหนาเม้มดูดแรงทำให้ระบบหายใจติดขัดไดมอนด์เริ่มเร่งจังหวะนิ้วเร็วขึ้น ร่างกายผวาเป็นระยะ
اقرأ المزيد

เหตุเกิด 3/4

“ขวัญเจ็บ...”ฉันพยายามขยับถอยหนี แต่ยิ่งขยับส่วนนั้นก็ยิ่งดันเข้ามาลึกกว่าเดิม“อยู่นิ่งๆ”ไดมอนด์จับไหล่ฉันไว้แน่นไม่ยอมให้ฉันขยับตัวถอยหนีอีก“ขวัญเจ็บจริงๆ นะ หยุดเถอะ...” ฉันไม่รู้จะบอกเขายังไงดีรู้สึกเจ็บระบมที่ช่วงล่างมันชาไปทั้งหน้าขา“เดี๋ยวก็หายแล้ว แป๊บเดียว”ริมฝีปากหนาจูบซับน้ำตาไล่ลงมาที่แก้มเนียนไต่มาที่ซอกคอ ฉันคล่อยตามกับการทำที่แสนอ่อนโยนจนลืมความเจ็บกลางกายไปชั่วขณะ จังหวะนั้นเขาก็ดันแก่นกายเขามาจนเกือบสุด“อ๊ะ..อื้อ”ไดมอนด์ประกบจูบปิดปากฉันทันที ลิ้นร้ายตวัดเกี่ยวหยอกล้อลิ้นเล็กเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจให้ฉันกลับมาลุ่มหลงรสจูบจากเขาอีกครั้ง มือหนาลูบไล้ไปตามเรียวขาอย่างแสนวาบหวามจนร่างกายสั่นไหวเป็นระยะ ปากหนาลากไล่ลงมาจูบเม้มที่คอขาวเนียนสร้างรอยแดงแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ทุกที่ที่สัมผัส“หายเจ็บรึยัง”ไดมอนด์จ้องมองดวงตาโตอย่างเร่าร้อน บ่งบอกว่าเขาต้องการร่างกายของฉันแค่ไหน ฉันพยักหน้าแทนคำตอบไม่กล้าสบตาเขา แค่นี้ก็อายจะแย่แล้ว“มองตาฉัน ของขวั
اقرأ المزيد

เหตุเกิด 4/4

กว่าจะออกมาจากเต็นคนเจ้าเล่ห์ได้ก็เล่นซะหมดแรงกันไปข้างทำยังกะหิวโหยมาจากไหนก็ไม่รู้ หลังจากที่แยกตัวออกมาฉันก็มาหาพี่เอ็มมี่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสถานที่จัดงานเท่าไร พี่เอ็มมี่ยื่นคีการ์ดห้องพักให้ ฉันนอนกับแนนฝ่ายคอสตูม ซึ่งเราอายุเท่ากัน ตอนที่เดินเข้าห้องมาแนนก็กำลังจะออกจากห้องพอดี“มาแล้วเหรอ ของขวัญ” แนนทักทาย“อื้ม จะไปแล้วเหรอ” ฉันถามแนน เมื่อเห็นเธอแต่งตัวเรียบร้อย เซ็กซี่ไม่เบาเลย“ใช่ จะช้าได้ไง ฉันจะรีบไปดูสามีในอนาคตของฉัน” เธอยื่นพูดอย่างเพ้อฝัน“เธอปลื้มใครเหรอ” ฉันอดถามไม่ได้ หวังว่าจะไม่ใช่....“ไดมอนด์ นะสิ สเป็กฉันเลย” เธอตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด ฉันยื่นยิ้มแห้งๆ ไปให้เธอแทน ฮอตน่าดูเลยนะ อีมอนด์“งั้น ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ” ฉันบอกแนน“อื้ม แล้วเจอกันที่งานนะ” แนนบอกพร้อมกับเดินเข้าลิฟต์ไปอยู่ๆ ก็รู้สึกไม่อยากไปซะงั้น ยิ่งรู้ว่าเขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงหลายๆ คน ใจมันก็ห่อเหี้ยวยังไงก็ไม่รู้ ดูแต่ล่ะคนสิ สวยๆ ทั้งนั้น เฮ้ออออฉันเดินเข้ามาให้ห้องนั่งลงบนเตียงน
اقرأ المزيد

เกือบไป 1/3

ฉันรีบวิ่งออกมาอย่างเร็ว เมื่อไดมอนด์กำลังจะเดินมาตรงที่ฉันซ่อนตัวอยู่ ฉันวิ่งหนีขึ้นมาทางบันไดหนีไฟ ไม่รู้ว่าวิ่งมาถึงชั้นไหนแต่เหนื่อยมากเลยฉันหยุดวิ่งหายใจหอบ แฮ่กๆ นั่งพักที่ขั้นบันไดหวังว่าเขาคงตามไม่ทันนะ แล้วทำไมฉันต้องหนีสุดฤทธิ์ขนาดนี้ด้วยเนี้ย เธอเป็นอะไรของเธอของขวัญ..คลื่น....คลื่น....โทรศัพท์ก็ดังอยู่ได้ ฉันหยิบขึ้นมาดูหน้าจอก็โชว์ชื่อคนที่ฉันวิ่งหนีมาเมื่อกี้ ยังไม่อยากรับเหนื่อยอยู่ อีกแป๊บละกัน“มานั่งทำอะไรตรงนี้” เสียงนี้มันฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ไดมอนด์กำลังยืนกอดอกจ้องมองอยู่บันไดขั้นบนสุด อะไรมันจะซวยขนาดนี้ อุตส่าห์วิ่งขึ้นมาตั้งหลายชั้นแล้วนะ เขายังตามมาเจออีก ฉันลุกขึ้นกำลังจะเตรียมวิ่งลง“หยุดเลยนะ ถ้าคิดจะวิ่งหนีลงไปนะ” ไดมอนด์พูดดักไว้ก่อน“รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ตรงไหน” เขาโชว์สัญญาณจีพีเอสจากโทรศัพท์ให้ฉันดู นี่เขาแอบตั้งไว้ตอนไหน งั้นก็แสดงว่า เขาต้องรู้อยู่แล้วว่าฉันหลบอยู่หลังพุ่มไม้ฉันทำสีหน้าเหมือนตั้งคำถาม แล้วไดมอนด์ก็เข้าใจด้วย“ใช่ ฉันรู้ว่าเธอหลบอยู่หลังพุ่
اقرأ المزيد

เกือบไป 2/3

เช้า....เมื่อทานอาหารเช้าที่โรงแรมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็เตรียมเก็บสัมภาระของตัวเองมาใส่รถรถตู้ออกจากโรงแรมเวลาแปดโมงเช้า นั่งรถมาสามชั่วโมงก็ถึงที่หมาย พี่เอ็มมี่ให้คนขับรถตู้วนไปส่งทุกคนถึงที่พัก“ขอบคุณค่ะ” ฉันกล่าวขอบคุณพี่เอ็มมี่กับพี่คนขับรถและคนอื่นๆ“จ้า รีบเข้าห้องเถอะ พี่ไปล่ะ” พี่เอ็มมี่บอก พร้อมกับดึงประตูรถปิด “กลับมาแล้วเหรอ ไหนของฝากฉันล่ะ” เสียงเฟย์ถามอย่างอารมณ์ดีแล้วฉันก็ยื่นสารพัดขนมไปให้เพื่อน“ว๊าว....น่ากินจัง” เฟย์พูดอย่างตื่นเต้น“เหนื่อยมากเลย ตอนนี้ขอนอนต่อแป๊บ” พูดจบฉันก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนแสนคุ้นเคยทันทีและนั้นทำให้ปอยผมเปิดเผยคอเนียนบางส่วน เผยให้เห็นร่องรอยบางอย่าง“คอแกไปโดนอะไรมา” เฟย์ถามอย่างสงสัยฉันรับดึงผ้าห่มคุ้มปิดคออย่างเร็ว“พอดีแพ้เครื่องสำอางบางตัวนะ”ขอโทษนะยัยเฟย์ที่ต้องโกหก“เหรอ แต่รอยมันเหมือน...” เฟย์ทำท่านึกอะไรบางอย่าง“ไม่มีอะไรหรอกน่า นี่ขนมนะรีบกินมันอยู่ได้แค่สามวัน” ฉ
اقرأ المزيد

เกือบไป 3/3

หลังจากดูหนังจบเราก็มาทานข้าวที่ร้านอาหาร ฉันนั่งข้างเฟย์ แต่ไดมอนด์ก็มานั่งตรงข้ามกับฉันอยู่ดี“วันหยุดยาวนี้ แกไม่กลับบ้านเหรอขวัญ” ไทด์ถาม“ก็ว่าจะกลับอยู่แหละ แล้วไทด์ล่ะ” ฉันถามไทด์กลับ“กลับเย็นนี้ ขวัญกลับพร้อมไทด์ไหมล่ะ” ไทด์ชวน“กลับพร้อมไทด์เลยก็ได้” ฉันตอบไทด์ อาหารก็มาเสิร์ฟพอดี“ฉันก็นอนคนเดียวนะสิ” เฟย์พูดเหมือนน้อยใจ“แล้วแกไม่กลับบ้านรึไง” ฉันถามเฟย์ พร้อมกับตักอาหารใส่ปาก“ไม่อ่ะ” เฟย์ตอบ แล้วเธอก็หันมาสนใจอาหารตรงหน้าตัวเองเหมือนกัน“เป็นเด็กรึไง” อยู่ดีๆ ไดมอนด์ก็ดุฉันซะงั้น“อะไร” ฉันนั่งมองหน้าเขาอย่าง งงๆแล้วไดมอนด์ก็ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด เมื่อเขาเอื้อมมือมาใช้นิ้วโป้งปาดที่มุมปากของฉันเพราะเปื้อนซอลมะเขือเทศแทนที่ไดมอนด์จะเช็ดมันออกด้วยผ้ากันเปื้อนแต่เขากลับชิมนิ้วโป้งที่เปื้อนซอลนั่นแทน ฉันจ้องมองการกระทำของเขาอย่างอึ้งๆนี่เขาทำอะไรเนี้ย... เพื่อนฉันนั่ง งง เป็นไก่ตาแตกหมดแล้ว ยกเว้น ไทด์ ที่นั่งกินอาหารอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร“เออ
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status