____หมู่บ้านจัดสรร____คิดถึงจังเลยบ้านแสนรัก คิดถึงที่นอนนุ่มๆ กับตุ๊กตาเน่าของฉัน ไม่ได้กลับมาตั้งหลายเดือน“ลมอะไรหอบลูกสาวพ่อกลับมาบ้านได้ล่ะเนี้ย”ฉันวิ่งเข้าไปกอดพ่ออย่างคิดถึง“สวัสดีครับพ่อรบ” ไทด์ยกมือไหว้พ่อฉัน“หวัดดีๆ ” พ่อหันไปยิ้มให้ไทด์“พี่ขวัญ” เสียงเรียกสดใสดังมาจากด้านหลังพ่อของฉัน“อ้าว โมเน่ มาได้ไงเนี้ย”ฉันเดินเข้าไปกอดญาติผู้น้องอย่างรักใคร่ โมเน่เป็นลูกสาวของน้องชายพ่อซึ่งก็คืออาของฉัน“คิดถึงพี่ขวัญจังเลย” โมเน่กอดฉันอย่างดีใจ“พี่ก็คิดถึงเหมือนกัน”“อะ แฮ่ม! ...” ฉันกับโมเน่หันไปมองตามเสียงนั้นออ คงอยากให้ฉันแนะนำน้องล่ะสิ เห็นผู้หญิงน่ารักๆ หน่อยเป็นไม่ได้เหมือนเพื่อนรักมันไม่มีผิด“แกจำโมเน่ ไม่ได้เหรอ ไทด์” ฉันหันไปคุยกับเพื่อน“ห๊ะ! ยัยลูกเป็ดขี้เหร่ที่เดินตามแกเมื่อก่อนนะเหรอ” ไทด์มองโมเน่อย่างอึ้งๆ“ปากยังเสียเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะคะ พี่ไทด์” โมเน่เลยแขวะเข้าให้“เกือบจำไม่ได้เนะ ตอนเด็กขี้เ
اقرأ المزيد
