All Chapters of ยุค 90s หมิงไม่ใช่เด็กแล้วนะ หึงเป็นแล้วด้วย: Chapter 11 - Chapter 20

บ้านของเสี่ยวหมิง... เวลาสองทุ่มสิบห้าเสี่ยวหมิงพาเซียนเซียนที่จะมาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านคุนหมิง และจะให้ย้ายชื่อเข้าทะเบียนบ้านพรุ่งนี้ทั้งเปลี่ยนแซ่มาใช้แซ่หวังซึ่งเป็นแซ่เดิมของแม่พี่ถงคนที่รับเลี้ยงหมิงมาตั้งแต่แบเบาะแน่นอนว่าอาหารฉลองวันนี้ต้องเป็นขาหมูต้มผักกาดดองสดร้อน ๆ กับไก่ตุ๋นยาจีนบำรุงร่างกายและหมิง ลงครัวเอง ทั้งทำอาหารอีกสองสามอย่างเพื่อบำรุงเซียนเซียนน้องสาวของหมิงหลินเซียนเซียนที่ได้ขึ้นมาอาบน้ำพร้อมกับสาวใช้ในบ้านที่ดูแลอย่างดี ทั้งทายาที่ด้านหลังรวมทั้งจุดที่บอบช้ำ เธอสวมชุดใหม่ที่พี่คุนหมิงให้คนนำมาให้ จากนั้นลงมาด้านล่างพบว่ามีคนที่เธอไม่รู้จักเต็มไปหมด แต่พ่อบ้านเกอ พ่อบ้านของตระกูลหลินที่ตามมาด้วยแนะนำ“คุณหนูใหญ่ นี่คุณชายใหญ่หาน กับคุณนายหานครับ ส่วนนี้คุณชายรองหานและคุณนายรองหานครับ”หลินเซียนเซียนยิ้มให้กับทุกคนท่าทางดูเป็นมิตร นี่นับว่าเป็นครอบครัวของพี่คุนหมิงสินะ“สวัสดีค่ะ ฉันเซียนเซียนนะคะ รบกวนทุกคนแล้ว” เด็กน้อยวัยสิบสามปีโค้งด้วยความเคารพและอ่อนน้อม สร้างความเอ็นดูให้กับถงถงและหนานหนาน“โถ...น่าเอ็นดูจริง เสี่ยวหมิงรับน้องสาวทั้งทีพวกเราต้องมาต้อนร

เสี่ยวหมิงได้ฟังพี่เขยแล้วจากหน้ายุ่ง ๆ ขุ่นเคืองใจที่พี่เขยรังแกหมิงก็พลันยิ้มออก ดีเหมือนกันช่วงนี้หมิงสอบไม่มีเวลาว่างไปจัดการเอง“เดี๋ยวให้พ่อบ้านเจียงเอาเอกสารให้ก็แล้วกัน พี่เขยจะไปแถวโรงเรียนของอาเหล่ยด้วยนี่นา เดี๋ยวให้พ่อครัวจัดอาหารให้อาเหล่ยของหมิงด้วย”หานอวี้เหิงหน้าหงิกทันที เพราะเจ้าตัวแสบได้ทีใช้เขาหลายเรื่องเลย แต่เอาเถอะนั่นก็น้องชายสุดที่รักของภรรยาเขายอมได้อยู่แล้ว“แล้วนายจะให้ฉันฝากหลาน ๆ ได้เมื่อไหร่”“นี่...ทำเองก็เลี้ยงเองสิ เดือดร้อนหมิงตลอด พี่เขยฝาก พี่เฉิงก็ฝาก แล้วยังมีสหายหลี่อีก หมิงตั้งโรงเรียนเด็กเล็กยังได้เลย หากรวมเหล่าหลาน ๆ ทั้งหมด นี่คุณชายจางอีก พักให้หมิงได้พักบ้าง”เสี่ยวหมิงพูดประชด แต่ทว่าพี่เขยเอาจริงเสียอย่างนั้น“ได้สิ เดี๋ยวให้บริษัทพี่สาวเสวี่ยของนายออกแบบอาคารให้ นายก็จัดการแล้วกัน ฉันไปล่ะ”“....”!หางานให้หมิงทำตลอด นี่หมิงท่องบริษัทในเครือของตนเองไม่หมดแล้ว ยังจะให้เปิดโรงเรียนเด็กเล็ก หมิงประสาทกินพอดีเสี่ยวหมิงเดินขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ก่อนจะลงมาก็เห็นว่าห้องของเซียนเซียนเปิดพอดี จึงยิ้มหวาน ๆ ทักทายเซียนเซียนของหมิง“น้องส

และดูเหมือนว่าเหล่าเด็กผู้ชายพวกนี้ชอบมองเซียนเซียนของหมิงเกินไปแล้วนะ หมิงไม่ยอมเด็ดขาด เมื่อหยุดกลางโรงอาหารหมิงจึงประกาศเสียงดัง“หากใครไม่อยากมีตาแล้วก็เชิญมองน้องเซียนเซียนของหมิงได้เลย!”เด็กผู้ชายที่อยู่มัธยมปลายรีบหลุบตากันเป็นแถว ๆ เสี่ยวหมิงใหญ่ที่สุดในโรงเรียนใครบ้างไม่รู้ และขึ้นชื่อว่าน้องสาวของหมิงใครจะกล้าเซียนเซียนยกยิ้มบางให้กับพี่หมิง เธอเหมือนได้รับการดูแลอย่างดี ไม่เสียแรงที่เข้ามาสนิทสนมกับพี่หมิง แต่เธอสงสัยอยู่หนึ่งอย่าง ไม่เห็นรุ่นพี่ ม.2 พี่หมิงจะดูแลเลยล่ะ“พี่หมิงดูแลน้องของพี่หมิงทุกคนเลยหรือเปล่า” เธอถามขึ้นหลังจากได้รับถาดอาหารของตนเองโดยพี่หมิงไปซื้อให้และเลือกแต่เนื้อดี ๆ มาจนเต็มถาด“น้อง ม.2 เป็นผู้ชาย หมิงไม่ต้องดูแลมาก เขาเป็นเด็กเงียบ ๆ ชอบอ่านหนังสือเหมือนอาเหล่ย แต่หมิงชอบเข้าสังคมเลยไม่ค่อยได้คุยกันมาก”แน่นอนว่าหมิงเคยพาไปกินข้าวที่บ้านสองสามครั้ง แต่ดูเหมือนน้อง ม.2 จะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ หมิงจึงไม่อยากบังคับจิตใจเขา แต่ว่าน้องสาวเซียนเซียนเป็นผู้หญิงไม่เหมือนกัน และอีกอย่างหมิงยอมไม่ได้ที่น้องสาวเซียนเซียนโดนรังแก“เซียนเซียนต้องรบกวนพี่หมิงอี

ถงถงฟังอาการเหมือนไม่ใช่โรคหัวใจนะ เธอใช้เครื่องมือเป็นและได้รับใบอนุญาตให้รักษาคนไข้ได้ ช่วยตรวจกับคุณหมออีกที ทั้งผลเลือดที่เจาะไปตรวจก็ไม่มีค่าอะไรผิดปกติเลยสักนิด จนทำให้เธอแปลกใจ “เคยเจ็บหน้าอกไหม” “หมิงจำได้ว่าไม่เคยนะพี่ถง” คลื่นหัวใจก็ปกติ ไม่เคยเจ็บหัวใจก่อนหน้า แต่อาการมันแปลก ๆ นะ จากนั้นเธอให้คนทั้งหมดออกไปแล้วเอาเครื่องมือแปลก ๆ ของตนเองออกมาแล้วตรวจให้น้องชาย “ไม่มีอะไรผิดปกติเลยนะ” “แต่หมิงว่าไม่ปกติแน่ ๆ หมิงยังไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ วันนี้เผลอมองเซียนเซียนตอนอ่านหนังสือก็เป็น แล้วก็ตอนที่เซียนเซียนยื่นผ้าเช็ดหน้าให้หมิงก็เป็น แล้วก็ตอน...” เสี่ยวหมิงเล่ามาทำให้ถงถงหรี่ตามองเจ้าเด็กอ้วนของเธอ จากนั้นเก็บเครื่องมือด้วยความรู้สึกอยากเขกกะโหลกสักที ให้ตายเถอะ...นี่เป็นห่วงแทบตาย ช่วยตรวจคนไข้กับช่วยห้องยาจ่ายยา เธอยังทิ้งหมดทุกอย่างเพื่อมาหาน้องชายของเธอ “พี่ถงทำหน้าเอือม ๆ หมิงทำไม นี่หมิงป่วยอยู่นะ พี่ถงต้องรักษาสิ” โป๊ก! “นี่แน่...เขกหัวสักที ทำให้เรื่องราววุ่นวายไปหมด รู

“เจ้าเด็กดื้อ...อย่าได้ป่วยเป็นอะไรเลยนะ”เสียงของเธอที่พึมพำเบา ๆ ดังไปยังสามีที่นอนอยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่ เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาภรรยา ก่อนจะกอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง“เสี่ยวหมิงไม่ได้เป็นอะไรหรอก เขาแข็งแรงจะตาย” หานอวี้เหิงปลอบใจภรรยา แม้ว่าต่อหน้าจะไม่ได้แสดงความกังวล แต่ลึก ๆ แล้วเขารู้ว่าภรรยาเป็นห่วงเสี่ยวหมิงแค่ไหน เพราะกว่าจะมีวันนี้ทั้งคู่ผ่านอะไรกันมาเยอะ“ฉันก็หวังให้เขาแข็งแรงปลอดภัย อาเหล่ยก็ไม่เป็นอันเรียน พรุ่งนี้บอกว่าจะมาหาอีก”ถงถง เสี่ยวหมิง และอาเหล่ยผ่านคืนวันอันน่าโหดร้ายมาพร้อม ๆ กัน ดังนั้นพวกเราพี่น้องจึงรักกันมาก ยิ่งอาเหล่ยห่วงใยเสี่ยวหมิงไม่แตกต่างจากเธอสักนิดเสี่ยวหมิงที่ได้ยินเสียงงุมงำของพี่สาวกับพี่เขยก็ลอบยิ้ม อย่างน้อยก็มีคนเป็นห่วง แม้จะปากแข็งไปหน่อยก็เถอะเช้าวันถัดมาเป็นวันเสาร์และหมิงไม่ต้องไปโรงเรียน แต่ถึงอย่างนั้นหมิงก็อยากกลับบ้าน คิดถึงที่นอนนุ่ม ๆ จะตายแล้วเช้านี้หมิงโดนเจาะเลือดไปถึงสองหลอดใหญ่ ๆ ดีที่พี่ถงเจาะให้เองทำให้หมิงสบายใจได้เล็กน้อย และรอไม่นานหมิงก็เห็นพี่เขยกับพ่อบ้านเจียงช่วยกันหอบหิ้วของกินมาเต็มไม้เต็มมือ“พี่เขยเอาของก