All Chapters of ยุค 90s หมิงไม่ใช่เด็กแล้วนะ หึงเป็นแล้วด้วย: Chapter 51 - Chapter 60

“ฮะ...คนแอบถ่ายรูปเหรอ” เสี่ยวหมิงพยายามมองหาที่มาของแสงแฟลช แต่ทว่า...อุ๊บ!! ริมฝีปากเรียวเล็กประทับจูบลงมาที่กลีบปากของ หมิง จากนั้นหมิงก็รู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนทันที ทุกอย่างค้างเติ่งในอากาศ รวมทั้งบางอย่างใต้ร่มผ้าของหมิงด้วย ดะ...เดี๋ยวสาบานว่าหมิงไม่ได้ทะลึ่ง ไม่ได้จะคิดไม่ดีกับเซียนเซียนนะ หมิงเป็นสุภาพบุรุษ แต่ทว่าหมิงห้ามร่างกายไม่ได้... เซียนเซียนขบเม้มริมฝีปากของพี่หมิงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเมื่อเธอจะถอนออกกลับโดนรวบเข้าหา เธอคิดสร้างภาพให้มีข่าวกับพี่หมิงบ้าง กลับกลายเป็นพี่หมิงหันมาจูบเธอกลับอย่างเอาเป็นเอาตายราวกับอดอยากปากแห้ง อื้ม...ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัว เพราะไม่ชอบที่ผู้หญิงคนนั้นทำเหมือนจะสนใจพี่ หมิงแท้ ๆ กลับกลายเป็นเธอที่รุกก่อนแต่กลับกำลังจะทรุดเพราะรสจูบผู้ชายที่เหมือนไม่รู้จักโตในสายตาพี่ ๆ คนนี้ “อื้อ” เธอขืนตัวเล็กน้อยบอกให้รู้ว่าเริ่มหายใจไม่ทันแล้ว แม้ว่าเธอเกิดแล้วตายมาหนึ่งชาติและเป็นวิญญาณที่อายุสามสิบ แต่ก็ไม่ได้เชี่ยวชาญขนาดนั้น เรียกได้ว่าจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าจูบแรกคือตอนไหน และพี่เสี่ยวหมิงก

ในย่านซื่อหนาน ที่เป็นย่านที่ตั้งอยู่ใจกลางเซี่ยงไฮ้ของยุคนี้มีทั้งคฤหาสน์เก่าสมัยสัมปทานฝรั่งเศสแต่ตอนหลังปรับปรุงให้เป็นที่พักสุดหรูและแมนชั่นของเหล่าคนมีเงินได้มีที่พักส่วนตัวที่ไม่ใช่บ้าน รวมทั้งดาราดังอย่าง เมิ่งจือซี ผู้ลือชื่อเรื่องความงามและข่าวอื้อฉาว ใช่ช่วงนี้ข่าวเธออื้อฉาวมาก จึงต้องจ้างนักข่าวไปแอบสืบเรื่องความสัมพันธ์ของเซียนเซียนกับประธานคุน หมิงเพื่อกลบข่าวเธอ ก่อนจะมีงานแถลงข่าวกำหนดฉายละครดังในช่อง หลังจากเสพข่าวในหนังสือพิมพ์ ที่เพิ่งได้อ่านไปด้วยจิตใจเบิกบาน “นับว่าใช้เงินไปไม่เสียเปล่า ทุกสำนักลงเล่นกันจนสนุกสนาน ชื่อเสียงหล่อนคงป่นปี้สินะ” เธอยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบขณะนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม มือเรียวหมุนแก้วไวน์ไปมามองไปยังสวนที่มีต้นแปะก๊วยเปลี่ยนสี หลายวันนี้ประธานหนิงหลัวให้เธอเก็บตัวเพราะต้องการให้ข่าวของเธอเงียบสักที แต่มันจะเงียบได้ยังไงล่ะ ในเมื่อผู้คนยังสนใจอยู่ และมีวิธีเดียวเท่านั้นก็คือหาตัวตายตัวแทน เธอให้วิกกี้ลากลับไปเยี่ยมบ้านที่ต่างประเทศได้ และต้องการเวลาพักผ่อนหลังจากโหมถ่ายละครอย่างหนัก ที่พักของเธ

ไม่พูดเปล่า หมิงคลานเข้าหาเซียนเซียนอย่างเชื่องช้าเรือนกายของหมิงสูงใหญ่และบึกบึน ความอบอุ่นในร่างกายค่อย ๆ แผ่ซ่านออกมายิ่งเห็นแววตาเซียนเซียนที่จ้องมาพร้อมสู้ทำให้หมิงอยากเข้าไปจูบมาก ๆ ปากของเสี่ยวหมิงส่งเสียงจุ๊บ ๆ จนเซียนเซียนกลั้นขำให้ตายสินี่พี่หมิงจะทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ ที่ห่อปากแล้วก็พริ้มตาคลานเข้ามาหาเธอเนี่ย ทำไมขัดกับบุคลิกเย็นชาต่อคนอื่นอย่างนี้ล่ะ ยิ่งตอนที่ตัวประกอบคนนั้นโดนพี่หมิงทิ้งไว้กลางทาง ตอนที่จะพยายามล้มเข้าหา เธอนำภาพมาเทียบกับตอนนี้ทำไมมันแตกต่างกันสิ้นเชิงราวกับฟ้าและเหว“มามะ...มาให้หมิงจูบแก้ตัวซะดี ๆ แต่งมาขนาดนี้ หมิงก็พร้อมถอดแล้วนะ”เสี่ยวหมิงส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กเหมือนกำลังเล่นอยู่ด้วยซ้ำ บรรยากาศที่โรแมนติกเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นคอมมาดีเฉย และเพราะพี่หมิงกำลังหลับตาอยู่ จึงไม่เห็นว่าระยะห่างระหว่างเธอและเขากำลังหดสั้นลงเรื่อย ๆ อย่างน่าใจหาย แม้เมื่อคืนจะนอนกอดในอ้อมกอดอบอุ่นทั้งคืน แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลยแต่คืนนี้เซียนเซียนรู้ดีว่ามันไม่ใช่ปลายจมูกโด่งของพี่เสี่ยวหมิงค่อย ๆ โน้มลงมาทีละนิดจนกระทั่งใกล้เฉียดของเธอ จากนั้นเธอจึงรั้งต้นคอของคนที่ทำเหมือนเ

เซียนเซียนยิ้มร้าย พี่หมิงทำหน้าเหมือนอยากตาย นี่แหละที่เธอต้องการ ยิ่งทรมานเท่าไหร่พี่หมิงก็จะติดใจเธอเท่านั้นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกันที่เธอเริ่มหวงพี่หมิง แต่บอกได้เลยว่าเธอเป็นคนที่ไม่ยอมให้ใครมาเอาของของเธอไป และไม่ยอมใช้ของร่วมกับใคร ดังนั้นครั้งนี้ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนกับครั้งแรกของเธอ“พี่หมิงชอบไหมคะ” น้ำเสียงยั่วยวนแบบนี้ทำให้อีกคนแทบคลั่ง“ชะ...ชอบ...เซียนเซียนของหมิงสวยสุด ๆ”“แล้วชอบแค่ฉันหรือเปล่าคะ”“มันแน่นอนอยู่แล้ว...เซียนเซียนเร่งเถอะ...หมิงว่า หมิงจะไม่ไหวแล้วนะ”เธอไม่เร่งร้อน แต่ใช้ปลายนิ้วลูบไล้คนตัวใหญ่ ก่อนจะขยับให้ร่างกายทับส่วนล่างบดเบียดส่วนกลีบสวยสร้างความรัญจวนใจให้กับคนที่นอนอยู่เบื้องล่างซี๊ด...หมิงจะตายแล้วแต่เท่านั้นไม่พอเซียนเซียนยังใช้มือบีบส่วนที่เป็นคอลำกายสร้างอารมณ์ปรารถนาให้ถึงขีดสุด และไม่ใช่แค่เขาที่ปรารถนา เป็นเธอด้วยเช่นกันที่ปรารถนาเขา“เซียนเซียนหมิงยอมแล้ว ยอมทุกอย่างเลย”“แน่ใจนะคะ”“อื้อ...แน่สิ”“ถ้าอย่างนั้น...” เธอพูดทิ้งคำก่อนจะก้มลงและนั่นทำให้เสี่ยวหมิงตะโกนลั่น“เดี๋ยวเซียนเซียนจะทำอะไร”เธอมองเขาตาแป๋วอีกแล้ว นี่มันอะไ

“จริงไหมครับที่นางเอกดังอย่างคุณเมิ่งจือซีแอบให้ที่พักพิงกับโจร” นักข่าวยื่นไมค์สัมภาษณ์ประธานหนิงหลัวโปรดักชันในตอนเช้า หลังจากลงรถเข้ามายังบริษัท“เรื่องนี้คิดว่าเป็นการกลั่นแกล้งจากฝ่ายตรงข้ามครับ เรื่องที่อยู่ของคุณเมิ่งไม่มีใครรู้นอกจากผม”“ถ้าอย่างนั้นห้องของคุณเมิ่งมีประธานหนิงหลัวเข้านอกออกในสบายเลยใช่ไหมครับ” นักข่าวผู้หนึ่งที่ได้ยินเรื่องซุบซิบเกี่ยวกับความสัมพันธ์ลับ ๆ ของประธานกับนักแสดงในสังกัด คาดว่าน่าจะเป็นเรื่องจริงสินะ“เรื่องนั้นพวกคุณอย่าเข้าใจผิด เพราะที่อยู่นักแสดงเป็นความลับเพื่อความเป็นส่วนตัว ดังนั้นประธานอย่างผมย่อมแยกแยะได้เป็นอย่างดี”นักข่าวที่รู้ทันเรื่องฉาว ๆ ที่มีมานานแล้วของนักแสดงจึงส่งสายตารู้ทันให้กัน จากนั้นก็รับรู้ได้ทันทีว่าไม่ได้แยกแยะหรอก ถ้าเป็นแยกขาออกล่ะไม่ว่าแต่เรื่องนั้นเอาไว้เล่นทีหลังก็ไม่สาย เพราะข่าวนี้ดังกว่า“แต่ว่าคุณตำรวจมีหลักฐานว่าคุณเมิ่งจือซีเปิดประตูให้กับหลินหลี่เจี๋ย ผู้ต้องหาคดีค้ามนุษย์นะครับ”“เรื่องนั้นผมไม่ทราบครับ รบกวนสอบถามทางตำรวจจะชัดเจนกว่า แต่ผมยืนยันว่าเรื่องนี้เมิ่งจือซีไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับหลินหลี่เจี๋ย