Mag-log inใคร ๆ ก็ว่าหมิงปากหมา แต่มีไม่กี่คนหรอกที่รู้ว่า หมิงจิตใจอ่อนไหวแค่ไหน โดยเฉพาะกับคนที่หมิงหลงรักมานานแล้วอย่างเซียนเซียน หมิงน่ะแพ้ทางที่สุดเลย
view more‘หน้าส่งผม ผมส่งตา ตาส่งส้นเท้าหมิงให้อยากทาบหน้าป้าสักทีดีไหม!’
เสียงเจ้าเด็กวัยสิบห้าคนหนึ่งกำลังยืนต่อปากต่อคำกับผู้หญิงวัยสามสิบกว่า ๆ ซึ่งมองอย่างไรก็ไม่น่าจะใช่ผู้หญิงที่ดีเท่าไหร่นัก ทั้งเหยียดหยามเด็กที่มาเรียนในโรงเรียนนี้ว่าเป็นคนชั้นต่ำ แต่ที่ต้องมาเหยียบเพราะต้องมารับลูกติดของสามีคนปัจจุบันที่โรงเรียนของรัฐแห่งนี้
“เจ้าเด็กสามหาว...นี่แก...แกนี่มัน...”
“ทำไมป้า...หมิงจะกี่หาวแล้วมันเกี่ยวอะไรกับป้าไม่ทราบ ที่ทำเป็นเหม็นกลิ่นคนจน โถ...บ้านเกิดตัวเองก็ในชนบทเหมือนกันนั่นแหละ นี่ไปผลักน้องสาวหลินเซียนเซียนทำไมไม่ทราบ มือว่างเกินไปใช่ไหม เดี๋ยวหมิงจะให้คนช่วยตัดทิ้ง!”
หมิงที่ไม่ชอบความอยุติธรรม ยายป้าเมิ่งซูเหยาชอบรังแกลูกเลี้ยงอย่างหลินเซียนเซียน ที่เป็นรุ่นน้องของหมิง หมิงอุตส่าห์ดูแลรุ่นน้องของหมิงอย่างดี เพราะรหัสเลขที่นั่งเหมือนกัน จึงเกิดประเพณีเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง
หมิงเห็นหลายทีละนะ นี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำ หมิง
อยากเอาเท้าหน้าเหยียบสักทีสุดท้ายเสี่ยวหมิงก็ลากน้องสาวหลินเซียนเซียนขึ้นรถตัวเองแล้วกลับบ้าน ก่อนจะรอให้พี่เขยพากลับไปส่งบ้านหลินอีกทีพร้อมกับข่มขู่เอาไว้...
หลินเซียนเซียน ในร่างนี้เพิ่งเกิดใหม่ไม่นานนักในตอนที่เจ้าเด็กตัวน้อยที่อ่อนแอโดนรังแกให้อยู่นอกบ้านจนหนาวตาย อีกสามปีถัดจากนี้
เธอตื่นขึ้นมาอยู่ในร่างเด็กอายุสิบสามขวบที่เพิ่งเข้ามัธยมปีที่หนึ่งและต้องตายอีกสามปีนับจากนี้ซึ่งนอกจากเป็นวิญญาณเกิดใหม่แล้ว ยังย้อนเวลามาเปลี่ยนชะตาตัวเองด้วย เพราะโดนแม่เลี้ยงอย่างเมิ่งซูเหยาตบตีกลั่นแกล้งทุกวัน ทำให้ร่างกายอ่อนแอ
แม้ว่าจะเคยบอกพ่อแล้ว แต่ทว่าคนที่หลงภรรยาจนโงหัวไม่ขึ้นมีหรือจะเชื่อฟังลูกสาวที่ไม่ต้องการ เธอต้องต่อสู้แต่ไม่ได้สู้เพียงลำพังเพราะมีรุ่นพี่คนหนึ่งที่ปากดีไม่พอ เบื้องหลังยังมีตระกูลใหญ่โตหนุนอีกด้วย ทำให้เธอแสร้งเป็นดอกบัวขาวให้แม่เลี้ยงโดนด่าทุกวัน
หลังจากตื่นในร่างของลูกสาวตระกูลหลินที่แสนอนาถ เธอไม่ได้ฟูมฟายเพราะว่าการได้มีชีวิตใหม่ประเสริฐที่สุด เธอจะตั้งใจเรียนให้จบให้เร็วที่สุดเพื่อชีวิตของเธอจะได้ก้าวต่อไป
ก่อนตายเธอทำงานในบริษัทผลิตซีรีส์วายและรายการวาไรตี้ชั้นนำของประเทศไทย แต่ว่าเธอเป็นลูกครึ่งไทย-จีน และเกิดหมดสติกลางสนามบินเนื่องจากพักผ่อนน้อย จนเกิดอีกทีมาอยู่ในร่างหลินเซียนเซียนที่ชื่อแซ่เดียวกับเธอ
พ่อเฮงซวย แม่เลี้ยงใจร้าย น้องสาวขี้อิจฉา ครบองค์ประกอบละครน้ำเน่ายุงชุมตบยุงกันไม่ไหว
เดิมก็อยากใช้ชีวิตเงียบ ๆ เพื่อเอาตัวรอด ใช้ความสำเร็จมาตบหน้าคนพวกนี้ แต่เมื่อคิดอีกทีทำไมเราต้องเอาความสำเร็จตบหน้า ในเมื่อเราใช้มือตบได้เลย!
แน่นอนว่าอยู่ ๆ เธอเปลี่ยนไปมันจะไม่แนบเนียน เธอจึงเลือกเล่นบทโศกอย่างมีชั้นเชิง และโชคดีที่พี่แสนดีในโรงเรียนอย่างพี่เสี่ยวหมิงเอ็นดูเธอ
และเมิ่งซูเหยารวมตระกูลหลินต่างเกรงใจตระกูลหาน จนอยากเกี่ยวดองด้วยซ้ำแต่ว่าทุกคนไม่ได้ชอบคุณชายหมิง เพราะมีทายาทสายตรงอีกหลายคนที่เป็นลูกชายของคุณชายใหญ่หานอวี้เหิง และคุณชายรองหานอวี้เฉิง ซึ่งไม่ใช่เธอที่ถูกวางตัวเป็นสะใภ้ตระกูลหาน กลับเป็นน้องสาวปลอม ๆ ของเธอต่างหากที่อยู่ในแผนการ
แต่เธอจะทำให้พวกเขาสมหวังทำไมล่ะ ในเมื่อชะตาชีวิตหลังจากนี้เธอจะเป็นคนขีดเส้นด้วยตนเอง...
เกิดใหม่ครั้งนี้นอกจากเพื่อตนเองแล้ว เธอยังอยากจัดการแม่เลี้ยงกับน้องสาวจอมเสแสร้งให้ได้รับผลกรรมอีกด้วย...
ติดตามต่อในเรื่อง
ยุค90s หมิงไม่ใช่เด็กแล้วนะ หึงเป็นแล้วด้วย
“เซียนเซียนก็เหมือนกับพี่สาวใช่ม๊า...หมิงรู้นะว่าเซียนเซียนก็เกิดใหม่แบบประหลาด ๆ เหมือนเหล่าพี่สาว”เซียนเซียนตกใจที่พี่หมิงรู้ หรือว่าตอนหลับพี่หมิงก็ไปอีกโลกหนึ่งเหรอ“รู้ด้วยเหรอคะ”“ที่จริงหมิงต้องได้เกิดอีกโลกนะ แต่หมิงไม่เอา...หมิง อยากเกิดมาคู่กับเซียนเซียน แล้วหมิงก็ชอบชีวิตในโลกนี้มากกว่า ดังนั้นขอใช้ชีวิตโลกนี้ต่อไปดีกว่า”เซียนเซียนอยากขอบคุณสวรรค์ที่ยังเมตตาให้พวกเรากลับมาแก้ไขในสิ่งที่ทำพลาดไป หลายครั้งเธอทำให้พี่ หมิงต้องเจ็บปวดใจกับความไม่ชัดเจนของตนเอง รวมทั้งเธอก็เอาแต่ใจคิดว่าตนเองอยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใครแต่ถ้าเป็นพี่หมิงเธอก็อยากพึ่งพาอยู่นะ“ขอบคุณนะคะที่กลับมา”“ขอบคุณเซียนเซียนที่รักหมิงเหมือนกัน”ริมฝีปากสองคู่ประกบกันแล้วบดขยี้อย่างดูดดื่มก่อนจะมีเสียงครางหวานตามมาจากการร่วมรัก และต้องการจะมีลูกเร็ว ๆผ่านไป 5 ปี ลูกชายคนแรกของเสี่ยวหมิงชื่อว่าโม่โม่เติบโตขึ้นแล้ว และเชื้อสายไม่ได้ทิ้งพ่อเลยสักนิด“นี่...ลุงเหิง...ทำไมสูบบุหรี่ล่ะ...ไม่ใช่บุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพหรือไง พ่อของโม่สอนมานะ”หานอวี้เหิงกำลังจะจุดบุหรี่สูบต้องชะงัก นี่ขนาดหนีออกมาแอบสูบแล้วนะ ช่วงน
หลังจากทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินยกน้ำชา ก็ถึงช่วงเข้าหอแต่หมิงถูกแกล้ง...“นี่ ๆ ...บอกไว้ก่อนนะหมิงไม่ดื่มเหล้าเด็ดขาด”ขนาดเหล้าที่กราบไหว้ฟ้าดิน พ่อแม่ หมิงยังเปลี่ยนเป็นน้ำส้มเสียเลย นับประสาอะไรกันหากพี่เขยจะบังคับหมิงให้ดื่มเหล้า“นายไม่รู้อะไร...นี่เป็นองุ่นหมักกับสมุนไพร ช่วยให้คึกคัก จางจิ้งเหยาบอกว่าตอนที่ไปพักผ่อนนั้นทั้งคืนไม่ได้หยุดพัก”คำว่าทั้งคืนไม่ได้พักนั้นหมิงเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร หมิงโตแล้ว ดังนั้นหมิงต้องชั่งใจก่อน เพราะหมิงไม่ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เด็ดขาด พี่ถงเองก็เห็นด้วยนี่พี่เขยหลอกเขาหรือเปล่านะ“แต่หมิงแข็งแรงอยู่แล้ว เดือนหน้าก็จะมีลูกแล้วก็ได้”“แต่ถ้าไม่เพิ่มความแข็งแรงด้วยยาบำรุงไม่แน่ว่านายอาจจะไม่อึดถึงทน!”แปลก ๆ ล่ะ หมิงว่านี่ไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ พี่เขยไม่มีทางแนะนำเรื่องดี ๆ ให้หมิงแน่นอน สายตานั้นเชื่อถือไม่ได้สักนิด“นี่พี่เขยหลอกหมิงหรือเปล่า”“นายเห็นฉันเป็นคนยังไง ฉันรักนายกว่าใครเลยนะ”เนี่ย...ปลอมมาก รักมากกว่าใครนี่แปลกมาก ปกติไม่ใช่นี่นา“ไม่...หมิงจะกินน้ำส้ม...น้ำส้มเท่านั้นที่หมิงคู่ควร”เหล่าพี่เขยมองหน้ากันไปมา ไม่ว่าอย่างไรเจ้าหมิง
“นี่หมิงหลับไปนาน ใครจะมีงานอะไรเหรอ แล้วติดมาตลอดทางเลยนี่นะ” เสี่ยวหมิงมองซ้ายขวาจนกระทั่งรถจอดตรงทางเข้าไปยังบ้านของหมิงเสียงจุดปะทัดก็ดังขึ้น จากนั้นก็มีดนตรีบรรเลงคล้ายขบวนอะไรสักอย่าง แล้วก็นำหน้ารถของพวกเราไป“แห่อะไรกัน”“งานแต่งน่ะสิ”งานแต่ง...ใครแต่งงานต้องจัดใหญ่ขนาดนี้เลย หมิง นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกจริง ๆ ยิ่งดอกไม้ประดับประดาตลอดทางนี่หมดกับค่าดอกไม้ไม่ใช่น้อยเลยนะ ต้องรวยมากแน่ ๆ จนกระทั่งรถถึงหน้าบ้าน มีคนมายืนเต็มไปหมด“แล้วนี่มารับเจ้าสาวเหรอ” เสี่ยวหมิงชี้ไปยังคนพวกนั้น ยิ่งทำให้สงสัยมากขึ้นไปอีก“ใช่น่ะสิ...เปลี่ยนชุดซะ...เจ้าสาวรอนายอยู่”หานอวี้เหิงหยิบกล่องชุดแต่งงานให้เสี่ยวหมิงจากนั้นก็เห็นหน้ายู่ยี่ของเจ้าเด็กน้อยของพวกเขา จนต้องยีหัว“งานแต่งนายยังไงล่ะ...ฉันปวดหัวไม่ได้หลับไม่ได้นอนถึงสามวันกว่าจะจัดงานนี้ขึ้นมาได้”นะ...นี่...นี่ทุกคนดึงเวลาให้หมิงอยู่โรงพยาบาลเพราะจะจัดเซอร์ไพรส์ใหญ่ให้หมิงงั้นเหรอแต่ว่าเกินไปหน่อยหรือเปล่า บอกหมิงสักคำก็ไม่ได้ หมิงจะได้แต่งตัวหล่อ ๆ กว่านี้ แต่หมิงก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที จากนั้นรีบลงรถพร้อมกับในมือมีซองอั่งเปาสีแดงปึ
เรื่องราวทุกอย่างจบลงด้วยดี เมิ่งจือซีโดนจับติดคุกทั้งที่กำลังโด่งดัง และพยานที่เอาเธอเข้าคุกได้ก็คือวิกกี้ผู้จัดการส่วนตัวของตนเอง“นี่แกนังทรยศ”“ฉันคิดว่าเธอน่ะไม่ได้ดังอีกนานหรอก หากฉันยังยืนข้างเธออีกมีหวังฉันต้องติดคุกเข้าสักวัน นอกจากจะไม่ทำให้ตัวเองมีชื่อเสียง ยังขยันหาเรื่องทำลายตัวเอง” วิกกี้ที่บอกว่าลากลับบ้านนั้น ที่จริงเธอแอบไปสมัครงานที่เถียนเยว่ต่างหาก และยื่นข้อมูลบางอย่างให้กับทางเซียนเซียนเธอบอกว่าเรื่องสมัครงานให้เป็นไปตามขั้นตอนหากเธอมีความสามารถจริงก็ให้พิจารณาตามนั้น แต่เรื่องทำลายชื่อเสียงคนอื่น และวางแผนให้ร้ายเธอยอมรับไม่ได้“นังทรยศ!”วิกกี้ทำได้แค่ยิ้มบาง ๆ แล้วจากไปเท่านั้นในคุกไม่ใช่มีแค่เมิ่งจือซี ยังมีเมิ่งซูเหยา แม่เล้าอันดับหนึ่งที่หาผู้หญิงไปขาย ส่วนสามีนั้นโดนสังหารไปแล้วโดย หานอวี้เหิง และพวกเธอที่ไม่ตายต้องติดคุก“แกนี่โง่จริง ๆ ไว้ใจคนแบบนั้นได้ยังไง”“หากแม่ฉลาดนักคงไม่มานอนคุกกับหนูหรอก”สองแม่ลูกทะเลาะกันไปมาจนกระทั่งลงไม้ลงมือกัน จากนั้นก็โดนผู้คุมจับแยกและชดใช้ชีวิตในคุกต่อไปหลังจากที่หมิงต้องทนอยู่โรงพยาบาลอีกสามวัน กับพี่ถงที่ทำหน้ายักษ์











