Alle Kapitel von The Billionaire's Unwilling Victim(Returned With Triplets): Kapitel 1 – Kapitel 9

"Hindi kita kilala, Miss Valencia, kaya pakiusap, tigilan mo na ang pag-iimbento ng kuwento," malamig na binitawan ni Vondrick ang mga salitang iyon habang nakatutok ang daan-daang lente ng camera sa aming dalawa.Napakasakit. Ang boses na dati ay bumubulong sa akin ng mga pangako tuwing hatinggabi ay tila naging matalim na kutsilyo na paulit-ulit na sumasaksak sa puso ko ngayon. Nakatayo ako sa gitna ng siksikang press conference, hawak ang positibong pregnancy test sa loob ng bulsa ng aking luma at kupas na jacket. Nanginginig ang buong katawan ko habang ang mga flash ng camera ay walang tigil sa pagpulas ng nakasisilaw na liwanag sa aking mukha. Lahat ng tao sa silid na ito ay nakatingin sa akin na parang isa akong maduming basura na nagtatangkang sirain ang karera ng nag-iisang Vondrick Castillo."Vondrick... anong sinasabi mo?" Pabulong ang lumabas sa aking labi, halos mawalan ng hininga dahil sa tindi ng emosyong sumasakal sa akin. "Bakit mo ginagawa ito sa atin?"Humakbang siya

"Hoy, skwater na sipsip, akala mo ba talaga sisikat ka na dahil lang nakasabay mo si Vondrick Castillo kagabi?"Hinarangan ni Bianca ang daan ko sa makipot na pasilyo ng building kasama ang dalawa niyang kaibigan na parehong nakataas ang kilay sa akin. Mas lalo kong hinigpitan ang hawak sa aking mga bitbit na music sheets at luma kong bag habang pilit silang nilalampasan. Alam kong mainit ang dugo sa akin ng mga mayayamang estudyante rito dahil sa scholar lang ako, pero iba ang talas ng tingin nila ngayon pagkatapos ng nangyari kagabi sa music room."Tabi nga, Bianca, may klase pa ako sa choir ensemble at huli na ako sa attendance natin," mariin kong sabi habang pilit na sumisiksik sa gilid ng pader."Huwag mo akong ma-attendance-attendance diyan, Aubrey," sagot niya sabay tulak sa balikat ko, dahilan para mabitawan ko ang mga hawak kong papel na nagkalat ngayon sa maduming sahig. "Naririnig ng lahat ang ingay ninyo sa loob ng lumang room kagabi, anong ginawa mo? Ginamit mo ba 'yang

"Ibababa mo ba ang panakot mo na 'yan o sadyang gusto mo lang akong titigan habang nakakulong ka sa mga braso ko, Aubrey?"Bumulong si Vondrick habang ang kanyang mukha ay nananatiling napakalapit sa akin, kitang-kita ko ang kakaibang kislap sa kanyang mga mata na may halong pang-aasar. Napalunok ako habang pilit kong itinutulak ang kanyang matigas na dibdib gamit ang aking mga palad na nanginginig na sa matinding kaba. Ang amoy ng kanyang pabango ay tila lalong sumasakop sa maliit na espasyo sa pagitan naming dalawa sa loob ng napakalawak na penthouse na ito."Umayos ka nga ng tayo, Castillo, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo," mariin kong sabi, bagamat ramdam ko ang panghihina ng aking mga tuhod dahil sa tindi ng presensya niya. "Kung gusto mong magpaturo ng piano, umupo ka nang maayos at huwag mo akong tinatakot sa mga banta mong walang kuwenta."Humakbang siya nang bahagya paatras, nagpakawala ng isang mapang-asar na tawa bago prenteng umupo sa mahabang silya ng grand piano. "Tinat

"Akala mo ba talaga matatakot mo ako sa mga banta mo, Vondrick, gayong alam mo namang mas pinalalapit mo lang ako sa kapahamakan?"Hinarap ko siya kinaumagahan sa likod ng lumang storage room ng unibersidad, malayo sa gate kung saan niya ako hihintayin sana. Hingal na hingal ako habang nakahawak sa strap ng aking bag, pilit na hinahabol ang aking hininga matapos siyang hilahin pabalik dito sa madilim at sulok na bahagi ng campus. Ang kanyang uniporme ay maayos, walang kapintasan, habang ang kanyang mukha ay may nakapaskil na naman na mayabang na ngiti nang makita ang aking pagkabahala."I told you not to hide from me, Aubrey, dahil mas lalo lang akong nagiging desidido na guluhin ang buong building ninyo para lang mahanap ka," sagot niya habang isinasara ang pinto ng storage room gamit ang kanyang siko, tuluyang nilalagyan ng harang ang labas na mundo. "At tingnan mo nga, ikaw pa ang kusang humila sa akin sa madilim na lugar na ito... tinatago mo ba ako?""Tinatago kita dahil ayokong

"I love you...Aubrey..."Hinawakan ni Vondrick ang mukha ko gamit ang dalawang kamay niya, yung mga mata niya ay nagniningas na parang hindi na kayang pigilan ang lahat. "Wag kang matakot. Sasamahan kita ngayon. Hindi na tayo maghihintay pa." Mayabang na ngumiti siya pero yung boses niya ay puno ng lambing na obsessed. "Sa condo ko tayo pupunta. Doon natin to ituloy. Walang interruption. Akin ka na ngayon, Aubrey."Napaigtad ako sa sinabi niya. "Von... hindi pa ako handa. First time ko 'to. Natatakot ako na masaktan o... na baka pagsisihan mo." Bulong ko habang ang kamay ko ay nanginginig sa dibdib niya. Ramdam ko pa rin yung init ng katawan niya mula sa paghahalikan kanina.Tumawa siya nang mahina, yung tipong mayabang na parang lahat ay nasa plano niya. "Ako ang bahala sa'yo. Hinding hindi kita sasaktan. Gusto kitang maramdaman nang buo. Mahal kita, Aubrey. Kaya tara na." Binuhat niya ako nang bahagya para makaupo ulit ako sa passenger seat. Mabilis niyang pi