《CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD 》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

CHAPTER 42“Why would I?”“Hindi ka dapat nagsisinungaling sa kanya. I am not your girlfriend. Si Ma'am Sophia ang girlfriend mo. Inamin ko kay Manang ang totoo,” wika ko.Bakit ba kasi ginawa niya pa akong girlfriend. Hindi naman ako.“If that's what you want, Callie. Is it okay with you if you will stay here for about two weeks? Aayusin ko lang ang nga kailangan ayusin. Lilinisin ang mga kalat,” nakangisi niyang sabi bago hiniwa ang isang spam at sinubo iyon.Makahulugan niya akong tiningnan. Sa mga tingin niya pa lang, alam ko na agad kung ano ang ibig niyang sabihin. Nagtaasan ang aking balahibo habang iniisip ko kung ano ang mga posible niyang gawin.“What will you do?” tanong ko sa kanya.I wanna know.Curious ako kung ano ang kaya niyang gawin. “It’s a secret, because I know you won’t like it,” he said and then winked at me. And he got me there. Kahit hindi niya sabihin. Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin. Hindi ko nga ‘yon magugustuhan. Nang matapos na kaming kumain a

CHAPTER 44Build a what? Build a family with me? Nasa tamang pag-iisip pa ba si Sir Julian? Nakakapagtaka ang mga lumalabas sa bibig niya ngayon, ah? Nakainom ba 'to?“Build a family? Magiging co-parent lang tayong dalawa. Pero hindi tayo bubuo ng pamilya, Sir. And you have a girlfriend,'Araw-araw ko na lang bang ipapaalala sa kanya na may karelasyon siyang iba? Iba ata ang ihip ng hangin sa lugar na 'to. Nagiging makakalimutin na ang mga tao. "My relationship with Sophia-Pinutol ko na agad si Sir Julian at hindi na hinayaan pang magsalita."I don't need to know anything about your relationship with her, Sir,"Gusto kong maunang maglakad sa kanya, kaya lang ang haba ng mga paa niya. Ang dalawang hakbang ko ay isang hakbang na niya. Kaya kahit ano'ng bilis ko ay mahahabol pa rin niya ako ng walang kahirap-hirap. "So basically, this is your hide-out, Sir?"Nasa likuran na kami, nakikita ko pa nga ang sinasabi na garden ni Manang Allian. Sa tingin ko ay nilagyan lang ng lupa para ma

CHAPTER 46“Sir Julian! Hindi naman ako umuungol,” naiinis na sabi ko sa kanya. Hinayaan niya lang na ipatong ko ang aking paa sa kanyang kandungan. Hindi niya na rin ginalaw pa ‘yon. Ewan ko kung nakatulong ba ang paghihilot niya kanina o mas lalo niya lang pinalala ang sitwasyon ng aking paa. “Just in case that you will moan,” Dumating si Manang na may dalang icepack. “Give it to me, Manang. I’ll do it. Could you please clean one room in the second floor?” Inabot ni Manang Allian ang icepack kay Sir Julian at ingat na ingat iyong dinampi ni Sir sa aking namamagang paa.“Bakit, Sir? May matutulog bang bisita doon?” Nakaramdam ako ng ginhawa nang dumampi ang malamig na yelo sa aking paa. ‘Wag naman sanang mamaga ito ng ilang araw.“Callie, will sleep there because she finds it hard to go down from the third floor,” sagot niya. Ang mga mata ay nasa paa ko lang. Ngayon ko lang din napansin na ang dumi pala ng kuko ko. “Mas mabuti nga kung sa second floor siya matulog. Maiwan ko m

CHAPTER 48 (WARNING: SOME SCENES ARE NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK.Nang makita niya ako ay agad niya akong dinaluhan upang alalayan ako sa aking paglalakad.Ngunit ang aking paningin ay hindi na nawala, nakapako na lamang ito sa isang bagay na nakasuot sa kanyang ulo. At iyon ang aking panty. Ano ba ang tumatakbo sa isip niya?Umiling-iling ako, hindi makapaniwala sa aking nakita. Isang CEO tapos may ugaling ganito? I have been with him for how many years. I did not see this side of him throughout those years. This is very new to me.Kaya pala kanina ko pa ito hindi matagpuan! Kinuha niya pala ng palihim!"Bakit nasa iyo ang panty ko, Sir?" tanong ko, hindi makapaniwala. "Tanggalin mo nga 'yan d'yan sa ulo mo!" Sinubukan kong abutin ito, ngunit inilayo niya ang kanyang ulo kaya hindi ko iyon mahawakan. Sa halip, marahan niyang inalalayan ang aking paglakad hanggang sa makarating ako sa tabi ng kama.Agad kong nilibot ang aking paningin upang hanapin

CHAPTER 50KINAUMAGAHANUnti-unti kong minulat ang aking mga mata dahil tumama ang sikat ng araw sa aking pisngi. Pagmulat ko ng aking mga mata, agad kong naramdaman ang mabigat na bagay na nakadagan sa aking tiyan. At doon ko nakita si Sir Julian, mahimbing na natutulog sa aking tabi.Matangos ang kanyang ilong, at napakahaba ng kanyang pilikmata. Hindi ko napigilan ang aking sarili, dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay upang haplusin ang kanyang pisngi. Napakakinis din nito, tila walang ka-pores-pores ang kanyang mukha. Ano kaya ang ginagamit niyang skincare? Mas makinis pa ang balat niya kaysa sa akin.Natulog kami nang magkatabi kagabi. Wala na yata akong paninindigan pagdating sa kanya, lahat ng sinasabi kong iiwas o lalayo, ako rin mismo ang sumisira. Kinakain ko lang ang lahat ng aking sinasabi, lalo na kapag nandiyan siya.Nakakatakot ang nararamdaman ko para kay Sir Julian. Parang balang araw, ito ang sisira at wawasak sa akin.Maling-mali ang ginagawa ko. Pumapatol ako