首頁 / Romance / CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD / 第 51 章 - 第 60 章

《CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD 》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

70 章節

CHAPTER 51

CHAPTER 51Sa tingin ko nahihibang na itong si Sir Julian. Nakalimutan niya atang may girlfriend pa siya. Tapos gusto niya pa na magpakasal kaming dalawa. “Naalog ba 'yang utak mo, Sir? Or kulang ka lang ata sa tulog?” kunot ang noo na tanong ko sa kanya.“That way, you’ll be able to introduce our child to your family,”“Sa tingin ko, kulang ka lang sa tulog, Sir Julian. Matulog ka pa ng mas matagal para makapag-isip ka ng mas maayos,” wika ko habang dahan-dahang tinatanggal ang kanyang kamay na nakapatong sa aking tiyan.“Yes, I think I need to sleep more. Let’s rest,” sagot niya nang mahina.Niyakap niya ako nang mas mahigpit at isinubsob pa ang kanyang mukha sa aking leeg. Ngunit nagagalit kong nilayo ang aking sarili mula sa kanya.“Matulog ka ulit. Pero ako, babangayon na ako dahil ano'ng oras na. Sabi ni Manang Allian dapat akong mag-exercise,”Kanina pa nakasubsob ang kanyang mukha sa aking leeg, tahimik lang at nakayakap nang mahigpit. Ngunit ngayon, dahan-dahan kong naramdam

CHAPTER 52

CHAPTER 52“Hala! Ako pala ang nakakaistorbo sa inyong dalawa. Sa susunod na lang kayo gumawa ng kapatid niya. Hindi pa nga nakakalabas ang panganay n'yo,” Namula ang aking magkabilang pisngi. Si Manang Allian talaga! “Sige na, Manang. Susunod na lang po ako sa inyo mamaya,” wika ko. Para na rin makaalis na siya. Hindi ko gusto ang topic na ito!“Oh siya, sige! Bilisan mo, Callie!” Naghilamos lang ako at nagpalit ng ibang damit. Habang si Sir Julian naman ay naligo na para pumunta sa trabaho. Nasa loob pa siya ng banyo nang lumabas na ako para sundan si Manang Allian. Hindi na ako nagpaalam sa kanya. Alam niya naman kasi lalabas ako. Naabutan ko si Manang Allian sa harap ng bahay. Nakaabang na siya sa akin. “Akala ko tatagal ka pa. Susunduin na sana kita,” nakangiting sabi niya.Pumunta na kaming dalawa sa likod ng bahay. Hinihimas ko ang aking tiyan habang nakatingin sa kanya na nagdidilig ng kanyang halaman.“Nagkaroon ka ba dati ng boyfriend, Manang?” tanong ko sa kanya.“Syem

CHAPTER 53

CHAPTER 53He's extra sweet to me now. Palagi ring nanghahawak sa akin. Which I find weird.Napilitan akong ngumiti nang tipid kay Manang Allian. Hindi ko mapigilang magtaka, naniniwala pa rin ba talaga siyang girlfriend ako ni Sir Julian?"Pumasok ka na sa loob, Callie. Hindi 'yan aalis dito kung hindi ka niya dala-dala. Aalis pa naman ngayon si Sir, baka mamiss ka niya kung hindi mo siya sasamahang kumain," pagtataboy niya sa akin. Parang kanina lang, pilit pa niya akong inilalayo kay Sir Julian."Dito na lang po ako sa inyo, Manang. Kaya na po ni Sir Julian na kumain ng mag-isa," mahina kong tugon.Ngunit sa halip na bumitaw, mas lalo pang humigpit ang yakap ni Sir Julian sa aking bewang. Tila ayaw na niya akong pakawalan. “Let’s eat together, Callie. Bukas pa ako babalik dito,” bulong niya sa akin, malapit na malapit sa aking tenga.“Kayong dalawa, umalis na kayo sa harapan ko! Naiinis na ako sa inyo!” pasigaw na sabi ni Manang.“Sabayan mo na siyang kumain, Callie. Pagbigyan mo

CHAPTER 54

CHAPTER 54Kahit namiss ko siya, hinding-hindi ko siya yayakapin at hahalikan! Ano siya sinuswerte? "Nasaan ang mga gamit na binigay ni Monica, Sir?" tanong ko sa kanya. Para lang malihis ko ang kanyang tanong. Binaba niya ang kanyang kamay, nagkasalubong pa ang mga kilay. Pasensya na, wala kang yakap at halik na makukuha sa akin ngayon. "We did not see each other for two days. And I never received a hug from you?" rinig kong pagrereklamo niya. "Nasaan na, Sir?" ulit na tanong ko pa sa kanya. "My men will bring it to you later, don't worry,"Dismayado siya sa akin dahil wala siyang makukuhang yakap at halik. "Salamat, Sir,"Tumalikod na ako upang umalis. Ngunit naramdaman ko ang paghawak niya sa aking pulupulsuhan at hinila ako pabalik. Nanlaki ang aking mga mata nang bigla niya na lang akong binalot ng mahigpit at mainit na yakap. Ramdam ko ang pangungulila niya sa higpit ng yakap nito. "I miss you so much, Callie," napapaos na sabi niya. Namiss niya rin ako?"Kumusta ang lak

CHAPTER 55

CHAPTER 55“Hindi naman 'to kasama sa mga nilista ko sa 'yo, Sir. Bakit ka bumili nito? At bakit mo naman naisip a magsusuot ako ng mga ganitong damit? Ayaw ko niyan,” sabi ko. Nilayo ko sa akin ang mga lingerie. Ang tanging iniwan ko lang ay ang mga panty at bra. Pwede ko namang isuot ang mga 'to. “Why won't you wear it? I think it will look good on you,”Umiling ako nang paulit-ulit. Hindi, hinding-hindi ko gagawin iyon, hinding-hindi ko isusuot ang damit na iyon. At lalong hindi ko ito isusuot kung sa harapan niya! Sa isip pa lamang na makita niya akong nakasuot niyon, tila gusto ko ng magpalamon sa lupa. “No, Sir. Baka nalito ka lang. ‘Yong girlfriend mo ang nagsusuot niyan at hindi ako. At ang laki na nitong tiyan ko tapos ‘yan pa ang ipapasuot mo sa akin? Ito na lang ang sa akin,” Tinabi ko ang panty at bra. Hindi ko iyon hinalo sa iba. Infairness, tamang size pa ang binili niya para sa akin. Ang ganda rin ng mga design niya. Siguro mamahalin ‘to.Speaking of his girlfriend.

CHAPTER 56

CHAPTER 56Wala naman pala akong dapat na ikatakot. Ngayon malinis na ang aking konsensya. Alam ko na ngayon kung ano ang katotohanan. Pero alam ko na sa mga mata ng mga taong walang alam ay magiging kabit pa rin ang tingin nila sa akin."I want to make it clear to everyone, I don't want any more problems. I'll try to convince her again when we see each other next time."FAST FORWARD Two days have passed and Sir Julian went out again to go to his work. While I stayed here in his house. Kakalabas ko lang ng banyo nang bigla kong narinig ang pagtunog ng aking cellphone.Tumatawag si Mama. Habang pinupunasan ko ang aking buhok ng tuwalya gamit lang ang aking isang kamay ay dinampot ko ang aking cellphone na nakalapag sa bedside table."Ma, magandang umaga po. Kumusta po kayo? Sa susunod na araw pa po ako makakapagpadala ng pera sa inyo, Ma," wika ko.Maliit na pera na lang ang natira sa akin. Baka sa susunod na mga buwan ay ang savings ko na ang ipapadala ko sa kanila. "Anak, magand

CHAPTER 57

CHAPTER 57“What do you mean, Sir? Ano'ng sinasabi mo?” naguguluhang tanong ko sa kanya.“I already handled everything. I paid for it. No need to worry,”Ibig niyang sabihin... Wala na akong dapat bayaran? Hindi ko na kailangang magpadala ng pera sa pamilya ko? Itatanong ko pa ba kung paano niya nalaman? Kasi parang ginamit niya naman ang koneksiyon niya para malaman ang nangyari sa kapatid ko."Babayaran ko, Sir. Magkano ang nagastos mo? Isesend ko na lang po sa bank account mo, Sir Julian," sabi ko.Kinabahan naman ako bigla sa aking sinabi. Parang ang dami kong pera para magpresenta na magbabayad ako. Magkano kaya ang pera inabot niya para sa pamilya ko? Sana kayang bayaran ng savings ko. "There's no need to pay me, Callie. I got it,"Ngunit determinado pa rin akong bayaran siya. Ang hirap kayang magkaroon ng utang ng loob. It feels like you are obligated to give back. Na dapat tumulong ka rin pabalik kapag tinulungan ka niya."Hindi, Sir. Babayaran ko po kung magkano ang binigay

CHAPTER 58

CHAPTER 58I did not ask too many questions. I don't wanna hear it anymore. I know what he meant by that. Hindi naman ako tanga para hindi ko makuha ang ibig sabihin noon. Kaya naisipan kong ilihis na lang ang usapan sa ibang bagay."How about Ma'am Sophia, Sir? Nakausap mo na siya?" tanong ko.Napatanong ko iyon nang hindi ko namamalayan. Masyado na bang halata ang kagustuhan kong ayusin kung ano man ang mayroon sa pagitan nilang dalawa ni Ma’am Sophia? Baka… baka may pag-asa pang mabuo ang buong pamilya para sa anak namin. Hindi naman masamang umasa, ‘di ba? Kahit kaunti lang."She's not here in the philippines. I will try to talk to her again when she comes back," sagot niya. Naramdaman ko ang marahan niyang paghalik sa aking tiyan. Syempre, pagod na pagod siya galing sa trabaho."Umakyat na tayo sa taas para makapagpahinga ka na, Sir," malambing kong aya sa kanya."Yes. I think we should rest. My body felt very tired," sagot niya sabay tumayo mula sa pagkakasubsob sa aking tiyan

CHAPTER 59

CHAPTER 59"I’ll act like I have no idea who planned the shooting against me," aniya.Mahirap din maging mayaman. Hindi mo alam kung sino ang pwedeng mong pagkatiwalaan. Parang lahat ng nasa paligid mo ay posibleng maging kalaban mo. Nangangarap akong maging mayaman. Pero ngayong alam ko na ang sitwasyon niya 'wag na lang pala. Mas pipiliin ko na lang ang mamuhay nang payapa. Ayoko na ng gulo, ayoko na ng patayan. "Let's go back to sleep. You've taken care of my wound already. I just want to sleep more,"“May pinainom ba sa ’yong mga gamot para sa sugat mo? Nasaan na nga ba ’yung mga binigay ng doktor sa ’yo?” tanong ko nang may pag-aalala. Ngayong siya naman ang nasaktan, siya naman ang gusto kong alagaan. “My men have those,” sagot niya.“May mga gamot ka palang dapat na inumin. Gusto mo bang bumaba tayo, o ipapaakyat ko na lang dito ang almusal mo?” malambing kong tanong, hinahaplos nang dahan-dahan ang kanyang braso.Tinitigan niya ako nang matagal, bago sumagot nang mahina at

CHAPTER 60

CHAPTER 60“Are you sure about this? Baby, I can just send over everything you will need for childbirth right here. I will have five doctors come here to attend to you,”Umiling ako. I promised to myself that I will give birth in the hospital. Kaya ngayong nalalapit na ang aking panganganak ay inaya ko na si Sir Julian na bumalik na kami. Mag-iisang buwan na rin kaming nandito. Mas nakakarelax na nandito ka sa isla niya. Wala akong pinoproblema kung ligtas ba ako o hindi. Dalawang linggo na lang ay isisilang ko na ang anak namin. Ilalabas ko na siya sa mundo. “Sir Julian, I thought we already talked about this? That I should give birth at the hospital. Kahit limang doctor pa, Sir. I want to give birth at the hospital,” Nakahanda na ang mga gamit naming dalawa. Kahit na paalis na kami, tinatanong niya pa rin ako kung sigurado na ba ako sa aking desisyon. I am very sure, Sir Julian.“Mag-iingat kayong dalawa, Callie at Julian. Umire ka ng maayos, Callie! Sa susunod na balik n’yo rito

上一章

下一章

掃碼在 APP 閱讀

DMCA.com Protection Status