เอเนร่าส่งข้อความหากุ๊บกิ๊บบอกว่าวันนี้ไม่ไปเรียนนะเธอไม่สบาย ก่อนจะขึ้นไปอาบน้ำแล้วลงมารับประทานอาหารมื้อเช้าฝีมือพ่อ ระหว่างนั่งเล่นอยู่กับพ่อในห้องนั่งเล่นสายตาก็เหลือบไปเห็นยางรัดสีแดงซึ่งมันไม่ใช่ของวินอย่างแน่นอนและเธอก็ไม่ใช้ยางรัดผมสีแสบตาแบบนี้หรอก ต้องมีอะไรเกิดขึ้นในบ้านตอนที่เธอไม่อยู่ "พ่อคะ""ว่าไงลูกรัก" ปากก็พูดกับลูกสาว แต่สายตาไม่ได้สนใจจะหันมามองเธอเลย"ยางรัดผมสีแดงนั่นของใครหรือคะ" เอเนร่าเอ่ยถาม สายตาของเธอจ้องจับผิดวินไม่ละสายตา วินรีบหันไปมองยางรัดผมที่ลูกสาวกล่าวถึงด้วยอาการเลิ่กลั่ก เขาจำได้ดีว่ามันเป็นของนานะ แต่ไม่เข้าใจว่านานะลืมไว้ได้อย่างไรเพราะเมื่อวานเธอไม่ได้ยุ่งกับศีรษะของตัวเอง เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา"เอ่อ…." วินอึกอักไม่รู้จะหาคำแก้ตัวอย่างไร คำพูดของเขาเชื่อถืออะไรไม่ได้เลยยิ่งแก้ตัวยิ่งทำให้เอเนร่าสนใจเขามากขึ้นกว่าเดิม "พ่อ….ตั้งใจซื้อมาให้ลูก""พ่อรู้ใช่ไหมคะ ว่าหนูไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนเข้ามาอยู่ในบ้านของแม่โดยเฉพาะผู้หญิงขายบริการพวกนั้นของพ่อ""เอเนร่า..." วินร้องเรียกลูกสาวที่เดินหนีขึ้นไปชั้นบน เขารู้สึกผิดที่พานานะมาที่บ้านอีกครั้ง และเอ
Read more