All Chapters of ฮูหยินตัวร้ายของแม่ทัพไร้ใจ: Chapter 71 - Chapter 80

ตอนที่ 10“พี่แวะไปหาหมวยเล็กมา น้องอยู่กับป้าจวงและพยาบาลคนนั้น วันแรกก็ออกลายแล้วเหรอ” นาวินทักข้อความหาว่าที่น้องเขยของตัวเอง“เปล่าครับผมแค่ต้องไปรับแขกสำคัญ สนามบินอยู่ห่างจากห้องของหมวยเล็ก ก็เลยกลับช้าหน่อย และตอนเย็นรถติดมากตอนนี้ยังออกจากแถวนี้ไม่ได้เลย”“อย่างนั้นก็แล้วไปคิดว่าดูแลไม่ได้ พี่เอาน้องกับหลานกลับไปดูแลเองได้นะ”“พี่อย่ากังวลไปเลย ถึงความรู้สึกของผมกับหมวยเล็กจะเป็นอย่างที่รู้ ๆ กัน แต่ลูกนั่นก็มีเลือดผมนะ ผมไม่ใช่คนเลวขนาดรู้ตัวว่ามีลูกแล้วก็ทิ้งขวางแม่ของลูกนะ โดยเฉพาะตอนนี้ที่เธอกำลังต้องการความช่วยเหลือ”“แสดงว่ากับผู้หญิงอื่นก็จะดูแลแบบนี้เหมือนกันเหรอ” คินมองข้อความในมือ เผลอไปแล้วจริง ๆ พี่ของหมวยเล็กนี่ฉลาดใช้คำเหมือนน้องสาวเวอร์ชันก่อนจริง ๆ “ไม่ใช่แบบนั้น เรื่ืองแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นกับคนอื่นหรอก ผมกับคนอื่นมันแบบความสัมพันธ์แบบตั้งใจจะไปด้วยกัน มันเลยเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ไม่มีทางหลุดมีปัญหาแน่ ๆ แต่กับหมวยเล็กมันเป็นแบบ...เราทั้งคู่ไม่ได้ป้องกัน”“ไม่ต้องเล่าให้ละเอียดหรอกพี่ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้น แค่อย่าให้มันมีปัญหาระยะยาวไปถึงหลานก็แล้วกัน จะอยู่หรือจะ

ตอนที่ 12หลังจากตรวจทั่วไป เจาะเลือด และอัลตร้าซาวด์เสร็จเรียบร้อย หมอก็ให้รูปมารูปหนึ่ง อู่เหมยหลินหยิบมันเอาไว้แล้วดูมันอยู่ตลอด“เอาไปใส่กรอบรูปไหม เดี๋ยวพี่ทำให้ตอนที่แวะกินข้าว จะได้วางในห้อง”“ได้เหรอคะ” “ได้สิ” “ขอบคุณค่ะ” อู่เหมยหลินยิ้มหวานให้อีกฝ่าย คินถึงกลับหันไปมองทางอื่น เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าหมวยเล็กนั้นจะยิ้มได้อ่อนโยนขนาดนี้ พวกเขาออกจากโรงพยาบาลและไปกินอาหารที่ห้างใกล้ ๆ คินยังคงประครองคู่หมั้นของตัวเองเอาไว้ตลอดเพราะหมวยเล็กดูเหมือนจะสะดุดกับทุกสิ่งทุกอย่างได้เสมอ แม้แต่บันไดเลื่อนเธอก็แทบจะไม่กล้าก้าวผ่านในตอนแรก จึงเป็นหน้าที่ของคินที่ต้องดูแลทุกยางก้าว“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม” อู่เหมยหลินส่ายหัว แต่ไม่ใช่เพราะเธอไม่ได้ไม่อยากกิน เพียงแค่ไม่รู้ต่างหากว่าที่นี่มีอะไรให้กินบ้าง เลยไม่รู้ว่าของที่เธออยากกินนั้นมีไหมการท้องทำให้เธออยากกินของแปลก ๆ ที่หาได้ในยุคก่อน แต่ไม่เคยเห็นในยุคนี้ แต่เมื่อเดินผ่านร้านอาหารจีนร้านหนึ่งหญิงสาวก็หยุดชะงัก“อยากกินอันนี้เหรอ แต่มันมีบางอย่างเผ็ดมากเลยนะ” คินมองไปยังร้านติมซำและหม้อไฟหม่าล่า“ลองได้ค่ะ” คินยิ้มเพราะปกติหมวยเล

ตอนที่ 14ยิ่งท้องโตขึ้นอาคิราก็เริ่มปรับเวลาการทำงานของตัวเอง จากที่เคยไปทำงานแต่เช้า บางครั้งก็ไปสาย บางครั้งก็ทำงานที่้บ้านเลขาต้องเอาเอกสารมาให้ถึงบ้าน และก็ยังประชุมออนไลน์จากที่บ้านด้วย เขาเริ่มรับรู้ได้ว่าหมวยเล็กคนนี้กินหรือไม่กินอะไร ชอบหรือไม่ชอบอะไร แน่นอนว่าหลาย ๆ อย่างแตกต่างจากหมวยเล็กที่เขารู้จัก แต่ก็ช่างเถอะในเมื่อตอนนี้เธอพอใจอย่างนี้ พฤติกรรมของชายหนุ่มทำให้ทั้งสองตระกูลค่อนข้างพอใจไม่น้อยเลยทีเดียว “ถ้ายังเป็นอย่างนี้คลอดเสร็จก็ต่องานมงคลเลยดีไหม”“จะดีเหรอคะหมวยเล็กของเรายังจำอะไรไม่ได้อยู่เลย”“ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นแต่เธอก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนี่ ถึงจะพูดภาษาไทยได้ไม่ดีเท่าเก่า แต่เหมือนภาษาจีนจะดีกว่าเดิมเยอะเลยนะ ทำเอาเจ้าคินของเราภาษาดีไปด้วย”“นั่นก็จริงค่ะ น่าแปลกนะคะ”“ถ้าเป็นอย่างซีรีย์ที่อาม่าชอบดูคงบอกว่ามีวิญญาณของใครมาเข้าร่างแล้ว”“พูดไปเรื่อย หมวยเล็กอย่างไงก็ยังเป็นหมวยเล้กอยู่วันยันค่ำนั่นแหละ ว่าแต่มีอะไรคืบหน้าไหม เกี่ยวกับอุบัติเหตุวันนั้น”“เห็นเจ้าคินว่าเพื่อนของเขากำลังช่วยหาคนผิดกันอยู่ แน่นอนว่ามันอาจจะไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่คิด”“

ตอนที่ 16ชายหนุ่มผู้ที่ทุกคนรู้ว่าเป็นเพล์บอยออกตัวแทนว่าที่ภรรยาที่กำลังจะแต่ง และลูกที่กำลังจะเกิด ไม่เพียงแค่นั้นภาพอาคิราที่ดูแลวนิดาในช่วงนี้ก็ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์เก่า ๆ ของเขาถูดบดบังด้วยข่าวใหม่ อดีตเคยเจ้าชู้ แต่ตอนนี้กลายเป็นคนรักครอบครัว ริสาไม่เพียงแต่เป็นมือที่สามแต่ยังเป็นผู้หญิงบ้าที่อาฆาตแค้น ต้นสังกัดไม่ช่วยเธอ แน่นอนอยู่แล้วใครจะช่วยสินค้าที่ขายไม่ได้แล้วข่าวลือไม่ดีเริ่มเปลี่ยนไป ตอนนี้คนกลับมุ่งดูคู่รักคู่ใหม่ที่เปิดตัวอย่างอลังการอย่างคินและวนิดามากกว่า แต่สำหรับคินการต่อสู้กับคนนอกบ้านดูจะง่ายกว่ากับคนในบ้าน“คุณคินค่ะ ช่วงนี้คุณวนิดาเธอดูเงียบ ๆ ไม่แน่ใจว่าเพราะข่าวหรือเปล่า”“แล้วป้าจวงให้เธอดูทำไมล่ะครับ““ฉันได้ยินนะคะ” คินหันไปมองหมวยเล็กที่เพิ่งเดินมาจากห้องนั่งเล่นเธอเริ่มพูดฟังภาษาไทยได้ดีมากขึ้นมาก ๆ ทำให้เขาไม่อาจจะพูดเรื่องที่ไม่ต้องการให้เธอรู้ตรง ๆ ได้อีก “พี่ก็แค่เป็นห่วง กลัวเธอจะคิดมาก”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะเรื่องมันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ฉันเข้าใจและรับได้” คินไม่กล้าบอกไปตรง ๆ ที่เขากลัวไม่ใช่เรื่องริสาหรือเรื่องอื่น ๆ เขาแค่ไม่อยากให้หมวยเล็กจ

ตอนที่ 18“เลอะปากแล้ว” คินที่เดินกลับมาถึงปาดน้ำจิ้มครีมสีขาวที่มุมปากของหมวยเล็กและเลียมันออกจากนิ้วพร้อมกับรอยยิ้มเขาไม่รู้ว่าตัวเองตั้งใจจะทำให้คนที่เพิ่งเข้าหาเขาเมื่อครู่ดูว่าเขามีภรรยาแล้ว หรือที่จริงเขาแค่ทำเพราะเคยชินเท่านั้นอู่เหมยหลินหน้าแดงเล็กน้อย ก่อนจะก้มกินต่อ พร้อมกับงึมงับขอบคุณเบา ๆ เพียงแค่วันแรกหญิงสาวก็ชอบที่นี่มาก เธอแทบไม่ได้จับโทรศัพท์เลย เพราะมีเรื่องให้ตื่นตาตื่นใจเยอะไปหมด“เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นแล้วเราไปเดินเล่นริมหาดกันนะ” “ค่ะ” อู่เหมยหลินพยักหน้าและเกาะแขนของคินอย่างเป็นธรรมชาติ “ว่าแต่ขากลับคงเดินไม่ไหวแล้วหรือเปล่า” หญิงสาวส่ายหน้า ไม่ใช่เดินไม่ไหว แต่สามารถเดินได้ “ใกล้แค่นี้เองค่ะ” อู่เหมยหลินพูดพร้อมทั้งเดินไปเรื่อย ๆ ให้ชายหนุ่มดู คนยุคนี้ขี้เกียจเดินกันจริง ๆ จากที่เธอเห็น ส่วนเธอนั้นเดินทั่วจวนยังไม่เหนื่อยเลยด้วยซ้ำ นี่ไม่นับเวลาที่ต้องไปงานในพระราชวัง เดินกันไม่หวั่นไม่ไหว เป็นครั้งแรกที่เธอนึกถึงยุคที่จากมาแล้วความรู้สึกนั้นสงบไม่ได้กังวลอะไรจะว่าไปก็ไม่ได้ฝันถึงแม่ทัพเซียวมานานแล้ว และในใจของเธอก็แทบจะลืมเขาไปแล้วด้วยซ้ำ สามีเหรอ หากไม่