All Chapters of ย้อนมาครานี้ข้าขอไม่รักท่านแล้ว: Chapter 21 - Chapter 23

“ท่านเข้ามาในห้องของข้าได้อย่างไรกัน ออกไปนะ ออกไปนะ” ตลอดทั้งวันสามีผู้นี้ของนางค่อยตามหลังนางอยู่ตลอด ไม่ว่านางจะทำอะไรเขาก็ค่อยตามนางทุกฝีก้าว แม้กระทั่งเข้านอน เขาก็ยังตามเข้ามา หน้าด้านยิ่งนัก “ท่านออกไปข้าจะนอน” “สามีภรรยาควรนอนร่วมเตียง” นอกจากเขาจะหน้าด้านแล้ว หูของเขายังตึงอีกต่างหาก เขาแสร้งทำหน้าด้านเดินเข้ามาก่อนนอนลงมองนางที่กำลังนั่งหงุดหงิดอยู่เช่นนั้น ก่อนหัวเราะออกมาในลำคอ หนิงลี่จูนั่งเท้าคางอยู่บนโต๊ะ แม้จะดึกดื่นแค่ไหนก็ยังไม่ยอมมานอนร่วมเตียงกับเขาอีกเขาเห็นนางสัปหงกอยู่หลายคราจึงหัวเราะออกมาเสียงดัง หญิงสาวฟุบหน้าลงบนโต๊ะด้วยความเหนื่อยอ่อน หยางเหวินไถรีบลุกขึ้นมาเดินมาหาหญิงสาวที่นอนหลับไม่ได้สติก่อนอุ้มนางขึ้นมาแนบอกแล้วตรงมายังเตียง “เจ้ามันเด็กดื้อ หนิงลี่จู” ปลายนิ้วเกลี่ยผมที่ปลิ่วมาสัมผัสใบหน้าของนาง ก่อนเขาจะทิ้งตัวลงนอนเคียงข้าง เขาอดไม่ได้ที่วาดลำแขนใหญ่มากกกอดนางเอาไว้ก่อนพึมพำอะไรบ้าง “ข้าเพิ่งรู้ว่าเจ้าก็น่าเอ็นดูไม่น้อย เพราะความเขลาในอดีตท

“มองเจ้า เมื่อก่อนข้าแค่นึกขำในความโง่เขลาของข้า เจ้างดงามขนาดนี้ แม้นิสัยบางอย่างของเจ้าข้าไม่ชอบนัก เวลานี้ข้ากลับมองว่า เจ้านั่นน่าเอ็นดู” หนิงลี่จูทำหน้าไม่ถูกกับคำพูดของหยางเหวินไถ ฟังดูเผิน ๆ คล้ายว่าเป็นคำชม แต่ฟังไปฟังมาเหมือนเขากำลังด่าทอนางทางอ้อมอย่างไรไม่รู้ ร้ายกาจนัก “ท่านกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านกล่าวชมเลยสักนิด เมื่อก่อนท่านเคยว่าข้าไม่ดีอย่างไรข้าจำได้ดี” คำพูดท้ายเสียงของนางสั่นเครือกึ่งตัดพ้อ “มา” หยางเหวินไถส่ายหน้า สตรีเป็นสิ่งที่เขาคาดเดายากแท้ โดยเฉพาะนาง......หนิงลี่จู เขายื่นฝ่ามือใหญ่มาตรงหน้าของนาง หนิงลี่จูลังเลสักพักก่อนยอมวางมือบนฝ่ามือหยาบกระด้างของเขา แต่กลับรู้สึกถึงความอบอุ่นกว่าทุกครั้งที่เคยสัมผัส เขาเดินนำนางไปที่รถม้าการอยู่ด้วยกัน นางก้มหน้าก้มตาไม่กล้าจ้องหน้าเขา ส่วนเขากลับมองนางตาไม่กะพริบเช่นนั้น ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของม้าที่ย้ำเป็นจังหวะ โอ๊ย...อึดอัดเหลือเกิน