Todos os capítulos de รัก หลงใหล ทรมาน: Capítulo 91 - Capítulo 100

สามเดือนต่อมา…พอถึงเดือนที่สาม คนที่รักทุกคนก็ได้รับรู้เรื่องแฝดสามหมดแล้ว…ทุกคน ยกเว้นพ่อของพวกเขา ลินด์ซีย์กับจอร์จดีใจมากจนไปหาอพาร์ตเมนต์ห้าห้องนอนใกล้เมย์แฟร์ให้ลาน่ากับฉัน แล้วบังคับให้ย้ายเข้าทันที ลาน่าคัดค้านด้วยสีหน้าบึ้ง เรียกพวกเขาว่าไร้เหตุผล และยืนยันอย่างหนักแน่นว่าทารกยังอีกหกเดือนเต็ม ๆ ถึงอย่างนั้น เราก็ยังไม่ย้ายออกในเร็ว ๆ นี้ ทั้งคู่ติดอพาร์ตเมนต์ที่เบกซ์ลีย์มาก และฉันก็สงสัยว่าจะอยากย้ายออกแม้หลังจากมีลูก เราจะดูกันไปตามสถานการณ์ของอพาร์ตเมนต์ แต่ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะตัดสินใจ“ทารกต้องการที่กว้างกว่านี้ ไม่ใช่กรงไก่ของพวกเธอ!” นายเบ็ตตันพ่นออกมาทันทีหลังจากลาน่าแสดงความไม่เห็นด้วย สองคนนี้ไม่เคยเห็นพ้องต้องกันในเรื่องใดเลย เธอเป็นลูกสาวของพ่อจริง ๆ ส่วนลินด์ซีย์แสดงความกังวลและความห่วงใย ฉันยังเด็กเกินไป เธอกังวล แต่ฉันรับประกันว่าจัดการได้ กอดกันก่อนที่เธอจะยกย่องฉันเรื่องความกล้าหาญที่เดินผ่านเส้นทางชีวิตที่เปลี่ยนแปลงขนาดนี้ ฉันยอมรับว่าตัวเองก็ต้องใช้เวลาปรับตัวสักหน่อย ฉันรู้สึกเหมือนมีน้ำหนักมหาศาลถูกยกออกจากบ่าที่เหนื่อยล้าอยู่แล้วเมื่อในที่สุดเราก็บอก

ฉันปล่อยให้ภาพแจ็คที่สวยงามค้างอยู่ในสายตาในใจ ฉันพลิกตัว บิดตัว ดิ้นไปมาตลอดทั้งคืน ตอนนี้เป็นเช้าแล้ว เช้าวันจันทร์ที่สดใส แต่ฉันยังติดอยู่กับเตียง ไม่สามารถลุกขึ้นเริ่มวันได้ ระหว่างนั้นลาน่าไปทำงานแล้ว ไมค์ไปที่บ้านเบ็ตตัน และฉันถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในบ้านที่พังยับเยินนี้ วันนี้เป็นวันเกิดของแจ็ค ฉันรู้ก็เพราะเขาเคยส่งคำเชิญมา คำเชิญที่กำลังก่อความวุ่นวายในท้องฉัน ฉันลังเล: จะไปหรือไม่ไป ฉันไม่รู้ว่ายังโกรธเขาอยู่หรือเปล่า แต่หลังจากอ่านจดหมายที่เขียนอย่างสวยงามของเขา อารมณ์ที่ถูกฝังไว้ทั้งหมดก็พุ่งขึ้นมาผิวน้ำ ทุกจูบ ทุกสัมผัส ทุกครั้งที่หน้าผากกลิ้งชนกัน และทุกครั้งที่มีเซ็กส์ กำลังโจมตีฉันจากทุกมุม ฉันเป็นก้อนอารมณ์ที่กักเก็บและความตึงเครียดที่ยังไม่ถูกปลดปล่อย ฉันร้อนที่หว่างขา และเงี่ยนมาก ฉันคิดถึงเขามากกว่าที่เคยฉันค่อย ๆ แยกขา แล้วสอดมือเข้าไปในกางเกงใน เลื่อนลงไปที่หี ฉันนึกภาพมือแจ็คค่อย ๆ แหวกริมฝีปาก ลากนิ้วกลางไปบนคลิตอริส แล้วเลื่อนขึ้นลงอย่างราบรื่นผ่านความเปียกชื้น ก่อนจะเก็บน้ำหล่อลื่นแล้วลากขึ้นไปบนหัวนมที่ไวต่อความรู้สึก วนและลูบด้วยนิ้วจนฉันลอยไป
ฉันเพิ่มแรงกด

เขากลิ้งสะโพก ปล่อยให้ฉันเลื่อนลงไปบนเตียง แล้วเขาลอยอยู่เหนือฉัน จูบทุกส่วนบนใบหน้า คอ อก ก่อนจะเลื้อยลงไปที่เท้า แล้ววางจูบอย่างมีจังหวะจากส้นเท้า ไปที่อุ้งเท้า แล้วไปที่ปลายเท้า ก่อนจะเดินทางขึ้นไปตามขาและต้นขา โจมตีด้วยจูบเหมือนสายฝนที่ขู่จะสร้างความเสียหายวงกว้าง เขาแยกขาฉันอย่างช้า ๆ จนแทบทรมาน แล้วฮึมฮัม“เธอตอบสนองดีมาก เบบี้ เธอเปียกมาก เหี้ย” เสียงครางแหลมหลุดจากลำคอฉันเป็นการตอบสนอง เขาเริ่มด้วยนิ้วสองนิ้ว ลากไปบนคลิตอริส วนผ่านน้ำหล่อลื่น ก่อนจะพุ่งนิ้วเปียกเข้าไปข้างใน ฉันครางเสียงแหลมหอบ เงยหน้าไปด้านหลัง แล้วซึมซับความเสียวของนิ้วที่เย็ดหีฉัน แม้จะมีฝนกระหน่ำหนัก ฉันยังได้ยินเสียงชื้นแฉะของนิ้วที่กลืนกินข้างใน ขณะที่เขาเลื่อนเข้าออก ฉันคราง หอบและบิดตัวไปมา ขณะที่เขายังคงกระแทกต่อไป“แจ็ค” ฉันร้อง รูดมือผ่านผมแล้วดึง ความหงุดหงิดทำให้ฉันคลั่ง ฉันกำลังจะถึง จุดศูนย์กลางร้อนระอุ ลมหายใจขาด ๆ หาย ๆ หัวใจเต้นดังทะลุหลังคา ค่อย ๆ ระเบิดกลายเป็นจุดสุดยอดเต็มรูปแบบ แต่พวกมันถอยกลับไป“โอ้ ไม่ ยังไม่ เบบี้” ฉันสาปแช่งเขาในใจเมื่อเขาถอนนิ้วออก เลียนิ้วให้สะอาด แล้วลิ้มรสความเปีย

ฉันกระพริบตาเปิด แล้วจำสภาพแวดล้อมและเตียงแปลก ๆ ที่ตัวเองนอนอยู่ได้ ฉันขยับตัวอย่างอ่อนแรง รู้สึกว่าแจ็คนอนอยู่ข้าง ๆ บนเตียงกรอบหนังที่ดูฟู่ฟ่า“รู้สึกยังไง?”“ฉันโอเค แจ็ค เหตุผลที่ฉันเป็นลมคือ…”“ดีที่เธอตื่นแล้ว”ฉันครางด้วยความสิ้นหวัง ชายร่างท้วมในเสื้อคลุมสีขาวเดินเข้ามาในห้อง ถือแฟ้มไว้ โอเค นี่คือโรงพยาบาล มันดูไม่เหมือนห้องโรงพยาบาลธรรมดาเลย ที่นี่อบอุ่น และตกแต่งอย่างหรูหราตามรสนิยมดี มากกว่าห้องโรงพยาบาลที่จืดชืดตามปกติ“เธอตื่นแล้ว มีอะไรกับสาวของฉัน?”“แจ็ค…” ฉันกระซิบ แต่เสียงฉันเบาจนถูกกลบด้วยเสียงแหบของหมอ“เธอมีความดันโลหิตต่ำ น้ำตาลในเลือดต่ำ และขาดน้ำอย่างรุนแรง ยิ่งกับทารกยิ่งร้ายแรง เธอต้องกินให้ถูกวิธี ดูแลตัวเองให้ดี—”“เดี๋ยวก่อน นายพูดอะไรเมื่อกี้?”หมอมองเราทั้งคู่ด้วยความงง“ทารก แฟนของคุณท้องครับ” เขาพูด กวาดสายตาจากแจ็คไปที่ฉัน“พวกคุณไม่รู้เรื่องนี้กันเลยหรือ?”แจ็คหมุนตัวหันมาหาฉัน ความไม่อยากเชื่อ ความเจ็บปวด และความทุกข์วูบผ่านใบหน้า“นั่นแหละสิ่งที่ฉันพยายามจะบอกนายมาตลอด แจ็ค” ฉันพึมพำด้วยน้ำเสียงนุ่ม“ว่าเธอท้อง?” ฉันพยักหน้า ยื่นมือไปแตะใบหน้าเขา

“แจ็ค!” ฉันเรียกชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเขาหายจากสายตา และฉันถูกกลืนกินด้วยความทุกข์จากการตัดสินใจของตัวเอง มือฉันยกขึ้นมาที่ใบหน้า ปัดน้ำตาออก ไม่แน่ใจว่าจะทำอะไรต่อไป เขาทิ้งฉันไว้คนเดียวในบ้านใหญ่หลังนี้ ฉันคว้ากระเป๋าขึ้นมาหาโทรศัพท์ แล้วโทรหาลาน่า ดีใจที่เธอรับสายตั้งแต่ครั้งแรก“ลาน่า เขาทิ้งฉันไปแล้ว… ทิ้งฉันไว้คนเดียวที่นี่” ฉันบ่นผ่านสาย น้ำตาไหลอาบแก้ม“หมายความว่าไง? เฮ้ ใจเย็น ๆ โรบิน”“เขารู้แล้ว ฉันเป็นลม เหี้ย และตอนนี้เขารู้แล้ว! ฉันวางแผนจะบอกเขา ลาน่า ฉันสาบาน”“โรบิน เธอต้องดูแลตัวเอง! เธอมีลูกสามคนกำลังเติบโตอยู่ในตัว… เธอต้องคิดถึงพวกเขา”“เธอไม่ได้ยินฉันหรือไง? แจ็คทิ้งฉันไปแล้ว!” ฉันร้องเสียงแหลม ความหงุดหงิดครอบงำ“ฉันได้ยินแล้ว และฉันกังวลเรื่องเธอ เธอกินอะไรไปบ้างหรือยัง? เกือบสี่โมงเย็นแล้ว”“ฉันยังไม่ได้… ฉัน แจ็ค—”“ฉันจะมาหาอะไรให้กิน”“มีอาหารอยู่ที่นี่” ฉันพูด ถอนหายใจ ไม่ใช่อาหารที่ฉันต้องการ ฉันต้องการแจ็ค! ฉันรับมือกับการขาดแจ็คอีกครั้งไม่ได้ ฉันจะคลั่ง“งั้นฉันจะมาเพื่อให้แน่ใจว่าเธอกลืนอะไรลงคอ! ส่งที่อยู่มา ฉันจะระเบิดโทรศัพท์เธอถ้าไม่ได้ภายในสองนา