Todos os capítulos de รัก หลงใหล ทรมาน: Capítulo 101 - Capítulo 110

ความเงียบยามเที่ยงคืนถูกทำลายด้วยเสียงเด้งจากโทรศัพท์ของแจ็ค ตามด้วยเสียงเรียกดังแหลม“แจ็ค?” เสียงชั่วร้ายของเธอแทงหูฉัน“มิลลิเซนต์” เสียงฉันสงบและเย็นชา“โรบิน? ฉันแค่โทรมาเช็คแจ็ค เขาดื่มมากเกินไป”“อืม ทำไมถึงทิ้งเขาให้ยาม? เธอควรพาเขากลับมาเอง”“ไม่ใช่แบบที่เธอคิด โรบิน เชื่อฉันสิ แจ็ครักเธอ ฉันยอมรับเรื่องนั้นแล้ว”“ฉันแน่ใจ” พูดจบ ฉันวางสาย ค่อย ๆ แยกตัวออกจากอ้อมกอดของแจ็ค แล้วโทรหาฟลอยด์“มาดูแลเจ้านายของนายให้ดี ฉันจะไปแล้ว”“คุณนาย ดึกมากแล้วนะ คุณแมคคัลเลนคงไม่อยากให้คุณไป มันอันตราย”“นายชื่อแอนเดอร์สันใช่ไหม?”“ใช่ครับ ฟลอยด์ แอนเดอร์สัน”“ดี ฟลอยด์ แอนเดอร์สัน ให้ฉันอธิบายว่าเรื่องนี้จะเป็นยังไง นายจะรีบมาที่นี่ ดูแลเจ้านายของนาย และอย่ามายุ่งเรื่องของฉัน นายไม่มีสิทธิ์บอกฉันว่าต้องทำอะไร เข้าใจไหม?”“เข้าใจครับ คุณนาย ผมขอโทษที่พูดเกินเลย”“แบบนั้นดีกว่า”
ฉันคว้ากระเป๋าสะพายข้างโต๊ะข้างเตียง จับกุญแจรถคันหนึ่งในหลายคันของเขา ไม่รู้ว่าคันไหนเป็นคันไหน แล้วเดินออกไปอย่างหนักแน่น ฉันจะรู้เองเมื่อถึงพิพิธภัณฑ์รถของเขา ฉันเดินออกไป โดยไม่ยอมกะพริบตาเพราะกลัวน้ำตาจะไหลทะลัก

“นี่คือครั้งแรกอย่างเป็นทางการที่เรามีเซ็กส์หลังจากรู้ว่าเธอท้อง” เขาพูด ซบจมูกในผมฉัน แล้วจูบใบหน้า ขณะพาเราไปห้องของเขา เขานั่งฉันลงบนตัก แล้วใช้นิ้วทำงานรอบเสื้อบลูส
“ยกมือขึ้น” ฉันทำตาม ยกมือขึ้น ปล่อยให้เขาดึงเสื้อขึ้นเหนือศีรษะ เหลืออกขนาดปานกลางเปลือย มือเขาเลื่อนไปที่ข้างอก ลากนิ้วและยั่วเนื้อ ก่อนจะบีบหัวนมที่รอคอย ซึ่งหนักและชี้
“ลิ้นกับนิ้วฉันจะทำงานส่วนใหญ่วันนี้ เธออยากแบบนั้นไหม?” ฉันพยักหน้า อกกระเพื่อมด้วยความคาดหวัง
“ฉันอยากได้ยินเสียงเธอ เบบี้”“ใช่… ฉันอยากมาก” เขายิ้ม เป็นผู้ชายที่ภาคภูมิใจ โน้มตัวไปข้างหน้า แล้วคว้าหัวนม ดูดเบา ๆ และเลียเนินที่โผล่ ฉันคราง มือบินไปรอบคอเขาทันที เขายังคงดูดช้า ๆ เลีย และวนลิ้นรอบอก จนลมหายใจฉันหอบเป็นเสียงครางเคลิ้มสั้น ๆ
“โอ้ เหี้ย” ฉันร้อง ยื่นมือไปกำผมบลอนด์ของเขาแน่น เขาค่อย ๆ ปล่อยหัวนม แล้วไปที่อีกข้าง รักษาความเสียวทรมานที่อกและความร้อนที่ก่อตัวในแกนกลาง
“แจ็ค ขอร้อง” ฉันคราง ศีรษะห้อยไปด้านหลัง มือเลื่อนผ่านผมเขา เสียงดูดจากริมฝีปากบนอกดังเต็มห้อง ขาฉันพันรอบเอวเขา กลั้นประกายร้อนที่แทงหว่างขา เขาถอนตัวจากอก ยกฉันขึ้นวางบนเ

เรานอนผ่อนคลาย พันและม้วนตัวอยู่ในอ้อมแขนกันและกัน“ฉันอยากกลับไปทำงาน” ฉันพึมพำกับอกเขา แล้วรอการระเบิด
“ไม่!”ฉันเอียงตัวไปด้านข้าง แล้วพยุงตัวด้วยศอก มองเข้าไปในดวงตาสวยของเขา ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรน้อยกว่านี้ แต่ยังหวังว่าจะพิสูจน์ว่าผิด“ไม่?”“ฉันพูดอย่างนั้น” เขาพึมพำ แล้วส่งสายตาคมกริบกลับมา“ทำไมล่ะ?”“เธอท้องลูกของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้เธอเหนื่อย และเธอจะย้ายมาอยู่กับฉัน”“แจ็ค อย่าไร้เหตุผล ฉันยังทำงานได้ ฉันท้องได้แค่สามเดือน ฉันจะขี้เกียจนอนม้วนตัวบนเตียงทั้งวันไม่ได้! ฉันกำลังจะคลั่งด้วยความเบื่อแล้ว เหี้ย!”ดวงตาเขาเบิกกว้างกับภาษาหยาบของฉัน ฉันไม่สนใจ“ฉันไม่อยากให้เธอทำงาน”“แต่ฉันอยากทำงาน และฉันยังไม่ย้ายไปอยู่กับนาย”“หมายความว่าอะไร เหี้ย? เธอจะไปไหน!” ฉันดิ้นออกจากเตียงยักษ์ ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้กับเขา เขาอยากให้ฉันย้ายมาอยู่ด้วยมาตลอด ตอนนี้การตั้งครรภ์ให้ข้ออ้างสมบูรณ์แบบกับเขา“ฉันจะไปหยิบของ!”“เธอจะไม่ไปไหน เหี้ย! เราจะใช้วันหยุดสุดสัปดาห์ด้วยกัน!”“ฉันอธิบายพอแล้วว่าทำไมอยากกลับไปทำงาน”“เธอไม่ต้องอธิบาย ฉันให้โลกทั้งใบกับเธอได้”“ฉันทำงานเพราะฉันรักการทำงาน ฉันไม

“เหี้ย” เขากำราม พลิกข้อมือฉัน แล้วตรวจรอยและบาดแผล “เธอควรอยู่นิ่ง ๆ เหี้ย!” เขาพุ่งออกจากเตียงไปที่ตู้ลิ้นชักสูง คุ้ยหาอย่างรวดเร็ว ฉันไม่รู้ว่ากำลังหาอะไร แต่ในเวลาอันสั้นมาก เขาก็กลับมาข้าง ๆ ฉัน ค่อย ๆ จับมือฉันราวกับว่าจะหักถ้าจับแน่น ฉันหน้าย่นขณะที่เขาทาบาล์มเย็นรอบบาดแผลที่ร้อน“ฉันเสียใจมาก เบบี้” เขาคุ้มใบหน้าฉัน แล้วซบกับอก แต่ฉันถอนตัว มองเขา“นายจะทำให้ฉันเจ็บทุกครั้งที่ฉันด่าสองสามคำหรือ?” เขาห้อยหัว ดูอับอายชัดเจน ฉันเงยขึ้น แล้วมองเขา พบดวงตาอ่อนโยนที่ขอโทษ“ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเจ็บทางกาย โรบิน นายรู้ว่าฉันจะไม่ทำแบบนั้น เธอควรบอกฉันว่ามันบาดผิว”“นายจะปล่อยฉันไหม?”“เหี้ย ใช่! นี่ไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเจ็บ เบบี้ ฉันเสียใจมากจริง ๆ” มันตั้งใจจะทรมานฉันจนคลั่ง นั่นแน่
เขาดึงฉันเข้าไปในอก แล้วโอบแขนยักษ์รอบตัว ฉันจมลงในตัวเขา ซึมซับความอบอุ่น กลิ่นมึนเมา และความรู้สึกหัวหมุนของการม้วนตัวกับร่างแข็ง ฉันปล่อยร่างกายทั้งหมดให้ผ่อนคลายในอ้อมแขน ขณะที่มือเขาท่องไปทั่วผิว“ให้นายอาบน้ำและให้อาหารเธอ แล้วเราจะทำอะไรก็ได้ที่เธออยาก แค่บอกชื่อมา”“ฉันอยากไปซื้อชุดทำงาน”
ฉันรู้ส

เราเดินต่อไปในความเงียบสนิทไปหารถของเขา ยกเว้นสายตาที่เขายิงมาทางฉันเป็นระยะ ๆ ฉันไม่ให้ความสนใจที่มันสมควรได้รับ แทนที่จะเพิกเฉยเขาโดยสิ้นเชิง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรรู้สึกยังไงกับเรื่องทั้งหมดนี้ อารมณ์ที่ไม่รู้จักที่ไหลเวียนในเส้นเลือดกำลังขู่จะทำให้ฉันพิการ และส่วนที่ตลกคือ… ไม่มีอะไรใหม่เลย เขาพัง เขาเคยบอก และมันกำลังเล่นออกมาตรงหน้าฉัน ฉันเดาว่าฉันคาดหวังอย่างมหัศจรรย์ว่าทุกอย่างที่เขาพูดจะอยู่ในดาวเคราะห์ที่ห่างไกล ฉันเดือดพล่าน เดือด และจมอยู่กับความเสียใจที่รักเขา เขาทำให้ผู้หญิงหลายคนเจ็บปวด ปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนขยะ ทิ้งพวกเขา เล่นกับพวกเขา แต่ฉันอยู่ตรงนี้… ออกไปไม่ได้ ห่างไม่ได้ ลืมเขาไม่ได้แม้หลังจากทุกอย่างที่รู้ การห่างจากชายคนนี้รู้สึกเหมือนบาปที่น่าขยะแขยง ฉันทำไม่ได้— นรก ฉันไม่อยากทำ เขาถูกสลักไว้ในหัวใจ“เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย โรบิน” เขาหมุนตัวในที่นั่ง คว้ามือฉันเข้าไปในมือเขา ฉันสะดุ้ง ดึงออก “เบบี้ ฉันขอโทษ”“นายขอโทษเรื่องอะไร?” ฉันหันใบหน้าที่เปียกด้วยน้ำตาไปหาเขา“เรื่อง… ทุกอย่าง เรื่องที่เธอติดอยู่ในความยุ่งเหยิงห่วย ๆ ของฉัน เรื่องความบังเอิญที่ไม่เหมา