All Chapters of รัก หลงใหล ทรมาน: Chapter 51 - Chapter 60

จิตใจที่วนเวียนของฉันดูเหมือนจะล่องลอยไปสู่การทำงานหนักเกินขีดอันตราย เต็มไปด้วยความคิดเกี่ยวกับเมสัน ความคิดเกี่ยวกับปีที่สูญเปล่า ปีแห่งความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน ปีที่ฉันใช้ไปกับการครุ่นคิดว่าโลกนั้นโหดร้ายเพียงใดที่พรากพ่อแม่ไปจากฉัน นำฉันตรงเข้าสู่อ้อมแขนของผู้ชายที่จะทำให้ฉันแตกสลายยิ่งกว่าเดิม ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันหลังจากการสูญเสียพ่อแม่คือ ฉันจะไม่สามารถหาความรักที่แท้จริงได้ จนกระทั่งเมสันปรากฏตัวขึ้นและรีบเติมเต็มความว่างเปล่านั้น มอบความรักที่ฉันโหยหา—หรือที่ฉันคิดว่าโหยหา ฉันกำลังโศกเศร้าและอยู่คนเดียว และเมสันเคยเป็นที่พักพิงและที่ปลอดภัยของฉัน จนกระทั่งเขากลายเป็นความเจ็บปวดที่ฉันกำลังหนีหนีอยู่ตอนนี้ เขาโผล่ขึ้นมาจากอดีตเพื่อเตือนฉันว่าฉันยึดติดกับเขาแค่ไหน ในฐานะเส้นชีวิตทางอารมณ์ที่เขาดูดเอาไปอย่างน่าละอายผ่านการดูถูกอย่างร้ายแรง ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นอีกต่อไปแล้ว และฉันก็เจ็บปวดกับความทรงจำของทุกครั้งที่ฉันทำให้ตัวเองผิดหวัง ไล่ตามความผูกพันชั่วคราวแทนที่จะรักตัวเอง ในจิตใจที่วนเวียนของฉัน ฉันรู้สึกว่าเขาอยู่ใกล้…ใกล้มาก ถูกโอบล้อมในอ้อมแขนของเขาและย

ฉันมองไม่เห็นใบหน้าของเขา แต่รู้ว่าเขาขมวดคิ้วอยู่“ฉันกำลังเดินอยู่ แจ็ค ไมค์ไม่สามารถมารับฉันได้และลานาก็ติดงานอยู่”เขาถอนหายใจยาวด้วยความหงุดหงิด เขาโกรธมาก “ฉันไปรับเธอเองได้ และทำไมโลกนี้เธอถึงไม่ใช้รถ?”ชิท! โรลส์-รอยซ์ที่เขาให้ฉัน ด้วยความเสียใจของตัวเอง ฉันเก็บกุญแจไว้ในที่ไหนสักแห่งและตัดสินใจไม่ใช้รถหลังจากที่เดินเข้าไปเจอเขาจูบมิลลิเซนต์—หรือมิลลิเซนต์จูบเขา ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ฉันได้ยกเลิกการตัดสินใจที่จะใช้รถไปแล้ว ตอนนี้ฉันต้องลากตัวเองขึ้นบันไดที่ทรมานราวกับภูเขา และปีนสะพานลอยหลายแห่ง ฉันเตะตัวเองในใจเพราะความดื้อรั้นเหมือนล่อ“ฉันเก็บมันไว้แล้ว” ฉันพูด ทำให้น้ำเสียงนุ่มนวลลง แจ็คฟูดฝัดที่ปลายสาย เขาคงโกรธมากจริง ๆ แต่ฉันมีเหตุผลที่ดี“หยุดเดิน ฉันจะมารับเธอ” เขาขู่ แล้วก็ตัดสาย ฉันโยนโทรศัพท์เข้ากระเป๋าพร้อมถอนหายใจยาว และรอแจ็ค ภายในไม่กี่นาที เขาจอดรถอยู่ที่ขอบทางเท้าใต้สะพานลอย ลื่นออกมาจากรถและเดินตรงมาหาฉันในทันที ว้าว เขาว่องไวและราบรื่น ก่อนที่ฉันจะทันโต้แย้ง ฉันถูกอุ้มขึ้นไปในท่าอุ้มแบบแขน ก้าวยาวสม่ำเสมอของเขาพาเราทั้งสองไปที่รถ“แจ็ค วางฉันลงสิ เราอยู่ในที่ส

“แจ็ค!” ฉันกรีดร้อง การแทงของเขากระทบมดลูกของฉัน มันเจ็บเหมือนฟักกิงบิทช์ ฉันแหงนหัวไปข้างหลังพร้อมเสียงครางดัง ผนังของฉันกระตุกต้านความยิ่งใหญ่ของเขา เขาหยุดชั่วครู่ขณะที่ฉันกลิ้งสะโพก รวบรวมตัวเองรับมือกับการแทงที่กำลังจะมา ฉันหายใจอย่างคมชัดและพยักหน้าให้เขาเป็นสัญญาณบอกว่าพร้อมแล้ว“เธอรู้สึกดีฟักกิงมาก ร็อบบิน พระเยซู เธอแสนหวานฟักกิงมาก” เขาขู่รอบคอของฉัน ถอนออกเล็กน้อยและพุ่งเข้าถึงใจ แทงเข้าออกในฉันขณะที่ฉันขูดเล็บข้ามหลังแข็งของเขา เขาเบ่งแรงระหว่างการแทง ดันก้นของฉันเข้าไปในโต๊ะลึกขึ้น“แจ็ค” ฉันร้อง ขยับมือไปรอบเอวของเขาเพื่อทรงตัวจากการแทงอันทรงพลังของเขา เขาครางออกมา เพิ่มความเร่งด่วนในการแทงขณะที่ฉีกฉันออกจากกัน โอ้ เขาดีฟักกิงมาก ริมฝีปากของเขาหาปากของฉัน ยัดลิ้นลงไปในลำคอของฉัน ขณะที่การแทงเร็วขึ้น กลืนกินประสาทสัมผัสทั้งหมดของฉัน“โอ้ฟัค…แจ็ค ได้โปรด” ฉันร้อง ไร้หนทางขณะที่เขาบุกโจมตีฉันในทุกมุม โอ้ฟักกิงเยซูอันแสนหวาน ฉันกำลังจะระเบิด…และเร็วมาก เขาดึงบังเหียน กำเอวของฉันแน่นตอนนี้“ชิทศักดิ์สิทธิ์ ร็อบบิน” เขากลิ้งสะโพก เสียงหายใจดังก้องในหูของฉัน หน้าอกของเขาขึ้นลง

แจ็คคาดเข็มขัดนิรภัยให้ฉันอย่างแน่นหนาในรถ Huayra Codalunga ของเขา ก่อนจะเดินไปด้านหน้าและลื่นเข้าไปหลังพวงมาลัย เสียงเครื่องยนต์คำรามขึ้นขณะที่เขาออกรถเร็ว ลงถนนไปยังคฤหาสน์ของเขา ฉันรีบโทรหาลานาว่าจะไม่กลับบ้านคืนนี้ หลังจากคำเตือนอย่างเด็ดขาดครั้งที่แล้ว ฉันจะไม่ทำให้เธอเป็นห่วงฉัน เราไปถึงคฤหาสน์ในพริบตา เพราะความเร็วบ้าคลั่งของแจ็คบนถนน เขาชอบควบคุม ไม่มีเหตุผล และเป็นภัยบนถนน การผสมผสานที่ยอดเยี่ยมมาก! เขาปลดเข็มขัดนิรภัย พุ่งมาที่ฝั่งของฉันและปลดฉันออกจากสิ่งกีดขวาง อุ้มฉันเข้าในอ้อมแขน ฉันเดาว่าฉันจะชินกับมันเอง กลิ่นน้ำสะอาดและอู๊ดของเขาบุกเข้ารูจมูกของฉันในทันทีที่เราก้าวเข้าไปข้างใน ด้วยก้าวยาวและไม่รีบร้อน เขาขึ้นบันไดยาวไม่รู้จบไปยังห้องนอนของเขาก่อนจะวางฉันลงบนเท้าอย่างนุ่มนวล“ฉันจะถอดเสื้อผ้าของเธอ และเย็ดเธอในห้องอาบน้ำ”ฉันพยักหน้า ปลายประสาทของฉันระริกด้วยความคาดหวัง หัวใจเต้นแรงจนการหายใจของฉันปั่นป่วน เขาแกะกระดุม ลอกเสื้อและกระโปรงออกจากร่างกายของฉัน ก่อนจะค่อย ๆ ดึงกางเกงในของฉันลง เขาย่อตัวลง ยกข้อเท้าทีละข้างและดึงกางเกงในออกจากขาของฉัน แล้วโยนมันไปด้านข้างพร้

“ดีน้อยเลย ลานา เธอจะสายแล้ว!” ฉันยืนอยู่ในทางเดิน ตะโกน เธอจะพลาดเที่ยวบินแน่ ๆ ถ้าไม่รีบซะที!“มาแล้ว เกือบลงมาแล้ว” เธอหายใจหอบ รีบลงมาหลังจากผ่านไปสักพัก ฉันยื่นมือออกไปช่วยกับกระเป๋าเดินทางของเธอ“เธอแน่ใจเหรอว่าต้องการทั้งหมดนี้?” ฉันถามอย่างสงสัย สำรวจกระเป๋าที่ล้อมรอบเรา เธอไปแค่สัปดาห์เดียวแต่ดูเหมือนจะออกเดินทางพร้อมเสื้อผ้าที่พอจะเติมเต็มบ้านทั้งหลังได้“ฉันต้องการตัวเลือก ร็อบบิน” เธอโต้ตอบพร้อมรอยขมวดคิ้ว ฉันถอยออกไป เราขนกระเป๋าของเธอขึ้นรถ Audi RS e-Tron GT ของเธอ รถที่แจ็คซื้อให้เธอ ฉันนั่งที่เบาะหลัง ไมค์จับพวงมาลัย เร่งตรงไปยังสนามบินลอนดอนฮีทโธรว์******ฉันกอดลานาอีกครั้งในการกอดที่แน่นจนเจ็บ กดกระดูกของเธอ ฉันจะคิดถึงเธอมาก ฉันเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาบนใบหน้า“โอ้ ร็อบบิน แค่สัปดาห์เดียวเอง ฉันจะกลับมาในพริบตา” ลานาพูด จูบแก้มของฉันและอุ้มฉันเข้าในอ้อมแขนเป็นครั้งที่พัน ไมค์เคาะนาฬิกาข้อมือของเธอ บ่งบอกว่าพวกเขาไม่มีเวลาเหลือ ฉันจูบแก้มของเธอและถอยออกไป ผลักให้เธอไป ไมค์จับมือเธอ หายตัวไปพร้อมเธอจากสายตาของฉันฉันถอนหายใจ เช็ดน้ำตาที่ไหลลงแก้มและเดินเตร็ดเตร่ไปที่รถออด