"อืม~"เสียงครางต่ำในลำคอดังขึ้นก่อนร่างสูงที่นอนคว่ำหน้ากอดคนตัวเล็กไว้พอหลวมจะหงายหลังกลับมา มือหนายกขึ้นนวดหว่างคิ้วเพื่อคลายความง่วงซึมในยามเช้า เปิดดวงตาปรับโฟกัสให้เข้ากับแสงที่ส่องลอดผ่านระเบียงเข้ามาลีโอหันกลับมองคนตัวเล็กที่ยังคงหลับตาไม่รู้เรื่องราวด้วยหวังว่าจะเห็นเธอตื่นขึ้นมา แต่ความจริงก็ยังคงเป็นความจริง เธอยังไม่รับรู้อะไรสักอย่างแม้แต่ความห่วงใยที่คนคนหนึ่งจะเพียรจะส่งมอบให้ เธอก็ยังไม่รับรู้ได้"...."มือหนาเอื้อมขึ้นไปลูบศีรษะเล็กเบาๆ เลี่ยงการถูกแผลผ่าตัดสดด้วยการแตะเบาๆ บริเวณผ้าพันแผลสีขาว"จะขี้เซาไปไหน ตื่นขึ้นมาสักที"เสียงทุ้มแผ่วเบาลอดริมฝีปาก ดวงตาคมยังคงจ้องมองใบหน้าเนียนใสด้วยความรู้สึกหลากหลาย ใจแกร่งกระตุกวูบทุกครั้งที่มองใบหน้าของเธอตู๊ด~ตู๊ด~เสียงเตือนเรียกเข้าจากโทรศัพท์เครื่องหรูที่วางเยื้องออกไปเล็กน้อยทางโต๊ะตั้งโชว์ ดึงสติและความรู้สึกหลากหลายยากจะบรรยายออกมา ให้กลับมาออกมาจากภวังค์อีกครั้งร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ยกมือขึ้นนวดขมับพยายามข่มใจให้นิ่งในขณะที่เสียงเรียกเข้ายังคงดังต่อเนื่อง เขาเหวี่ยงปลายเท้าลงเหยียบบนพื้นเย็นเยียบ คว้าโทรศัพท์
最後更新 : 2026-06-14
