All Chapters of Maid for the Boss (SPG): Chapter 151 - Chapter 160

HAVENMakalipas ang ilang arawm..nasa opisina ako nang hapong iyon, nakaupo sa likod ng mesa habang nakaharap sa ilang dokumentong kailangang pirmahan. Sinubukan kong ituon ang isip ko sa trabaho, pero kahit anong gawin ko ay bumabalik pa rin sa akin ang mukha ni Amber at ang huling mensaheng ipinadala ko sa kaniya. Alam kong galit siya sa akin. Pero wala na akong magawa pa dahil gusto ko lang naman protektahan siya pati na ang pamilya niya mula sa pamilya ko.“Sh1t,” sabi ko sabay hawak sa ulo. Wala akong maintindihan sa binabasa ko.Bumukas ang pinto ng opisina at pumasok si Grace. Agad akong napatingin sa kaniya dahil hindi ko siya inaasahan sa oras na iyon.“Haven, gusto mo bang makita si Amber?”Agad akong napatingin sa kaniya.“Oo. Pero paano?”Hindi na siya nagpaligoy-ligoy at lumapit sa mesa ko.“Kung talagang gusto mong makita siya, sumakay ka sa sasakyan ko. Huwag mong gamitin ang sarili mong sasakyan dahil baka sundan ka ng mga tauhan ng Daddy mo. Hindi ko alam kung hanggan

AMBER SUMUNOD NA ARAW, vago pumasok sa restaurant, doon ko ginawa ang resignation letter. Ilang beses kong inayos ang mga salita hanggang sa maging maayos ang pagkakasulat nito, saka ko ipinasa sa isang printing shop para ma-print. Pagkatapos, inilagay ko iyon sa isang brown envelope at isinama sa bag ko bago ako pumasok sa trabaho.Habang abala ako sa pag-aayos ng mga mesa, pumasok si sir Jefferson sa restaurant. Nang makita niya ako, ngumiti siya at lumapit sa mesa kung saan siya madalas umupo.“Amber, parang pagod ka ngayon. Ilang beses kitang nakita kanina na humihikab habang nagtatrabaho. Kung may problema ka, sabihin mo lang sa akin dahil baka may maitutulong ako.”Napangiti ako at umiling.“Okay lang po ako, Sir Jefferson. Hindi lang po ako nakatulog nang maayos kagabi. May ilang bagay lang po akong iniisip pero lilipas din naman iyon.”Um-order siya ng pagkain at nagkuwentuhan kami habang hinihintay ang order niya. Hindi ko rin napigilang mabanggit sa kaniya ang plano kong um

AMBER DUMAAN PA ANG ISANG ORAS. Napahawak ako sa ulo ko. Parang pakiramdam ko, wala na akong utak. Naubos na dahil sa dami ng binasa ko. Naiisip ko tuloy na baka itinadhana akong ipanganak na mahirapan. Baka hindi na talaga ako yayaman pa.“Ang hirap naman nito! Kaloka! Ang daming babasahin!”Napatingin sa akin si ma'am Karen at napangiti.“Normal lang iyan sa unang araw mo. Huwag mong piliting kabisaduhin lahat agad. Basta, kung ano lang ang kaya mong intindihin, ayos na iyon.”Napabuntong-hininga ako at muling tumingin sa hawak kong document.“Bobo pa naman ako sa English, ma'am. Pero hindi bale, kakayanin ito ng utak ko. Hindi ako aatras dahil lang maraming English dito.”Natawa si ma'am Karen ng malakas habang ako naman, mukhang na-stress na sa mga binasa ko. Nakakabaliw! Ang hirap kapag hindi ka brainy!“Hindi ka bobo, Amber. Hindi ka lang sanay sa ganitong klaseng documents. Magkaiba iyon. Sa tingin ko nga, marami kang alam. Sadyang hindi ka lang sanay pa dahil ngayon ka lang n

AMBER Nakangiti akong nakatingin sa kisame habang nakahiga sa malambot na kama. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala…na nakatira na ako sa isang magandang condominium na pagmamay-ari ni sir Jefferson. Malinis ang buong unit, kumpleto ang gamit at maayos ang kusina, sala at kuwarto. Ilang beses ko nang pinangarap na magkaroon ng ganitong lugar na sarili kong titirhan, kaya kahit alam kong hindi naman akin ang unit, natutuwa pa rin ako dahil sa wakas ay naranasan kong manirahan sa isang lugar na ganito kaganda. “Grabe! Ang ganda talaga ng unit na ito! Mas maganda pa kaysa sa condo unit ni Haven!” bulalas ko habang sumisipa-sipa. Napangiti ako habang nakatingin pa rin sa kisame. Hindi ko rin akalain na pagkatapos ng lahat ng nangyari sa akin, bigla akong magkakaroon ng bagong trabaho at matitirhan sa isang magandang condominium. At higit sa lahat, si Sir Jefferson pa ang tumulong sa akin. Ang lalaking minsan kong tinulungan pero doble ang sinukli sa akin. Bumangon na ako

AMBERDalawang linggo na rin mula nang magsimula akong mag-training sa Villamor Global Holdings. At malaki na talaga ang ipinagbago ko kumpara noong unang araw ko. Noong una, halos bawat document na ibinibigay sa akin ni Ma'am Karen ay kailangan kong basahin nang ilang beses bago ko maintindihan. Lalo na kapag puro English at may mga terms na ngayon ko lang narinig. Ngayon, mas sanay na ako. At naiintindihan ko na ang mga ginagawa ko, kaya mas ganado na rin akong pumasok araw-araw.“Amber, okay na ang report na ginawa mo. I-check mo na lang ulit bago mo i-submit para siguradong wala kang nakaligtaan.”“Opo, Ma'am Karen. Iche-check ko po ulit bago ko ipasa.”Masaya ako dahil unti-unti ko nang nagagawa nang maayos ang mga task na ibinibigay sa akin. Natutunan ko na rin kung paano mag-organize ng documents, mag-input ng information sa system at gumawa ng mga basic reports. Hindi ko na rin kailangang laging tanungin si Ma'am Karen dahil alam ko na ang karamihan sa mga ginagawa ko. Minsan