All Chapters of Maid for the Boss (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

HAVEN PAGKATAPOS ng business event, hindi pa ako nakakaalis nang tawagin ako ni Daddy. Sinundan ko siya palabas ng ballroom… hanggang sa makarating kami sa malawak na terrace sa likod ng hotel. Kung saan wala nang ibang tao. Dahil karamihan sa mga bisita ay nasa loob pa. Pagkasara ng p***o ay agad siyang humarap sa akin at halatang kanina pa niya pinipigilan ang galit niya. “Ano ba ang problema mo, Haven? Ilang beses kitang pinagsabihan bago tayo pumunta rito na ayusin mo ang pakikitungo mo kay Marga. Pero buong gabi kang nakasimangot at parang ayaw mong makita man lang siya. Alam mong lahat ng tao roon ay alam na siya ang magiging asawa mo. Pero ginawa mong parang napakalaking abala sa iyo ang bawat sandaling kasama mo siya,” galit na sabi ni Daddy. Napailing ako at niluwagan ang kurbata ko bago siya tinitigan. “Pagod ako, Dad. Hindi ko kailangan ng sermon dahil lang hindi ako ngumiti sa tabi ni Marga buong gabi. Kung gusto ninyong magpanggap na masayang-masaya kami, kayo ang guma

AMBERTATLONG araw ang lumipas, nagdidilig ako ng mga halaman sa garden nang mapansin kong may taong papalapit mula sa may garahe. Pagtingin ko ay si Richard pala. Nakasuot siya ng simpleng damit at mukhang katatapos lang niyang mag-check ng sasakyan. Hindi ko na siya pinansin agad. At ipinagpatuloy ko lang ang ginagawa ko dahil gusto ko munang matapos ang isang buong bahagi ng garden bago ako magpahinga.“Nandito ka na naman pala, Amber. Lagi kitang nakikita sa garden kapag hapon, parang mas kabisado mo pa ang mga halaman dito kaysa sa mga tao sa mansion.” Umupo siya sa mababang sementadong gilid habang pinapanood akong magdilig. “Hindi ka ba nagsasawa sa paulit-ulit na trabaho mo?”“Hindi ako nagsasawa, ikaw lang ang nang-iistorbo. Kung gusto mong makipagkuwentuhan, humanap ka ng ibang tao dahil may ginagawa ako. At gusto kong matapos ito bago ako utusan ulit sa loob.” Tumingin ako sa kanya saglit bago bumalik sa halaman. “At saka hindi porke’t nakikita mo akong tahimik ay ibig sabi

HAVENNasa terrace ako at kunwari ay nagbabasa ng mga messages sa cellphone ko habang nakasandal sa railing. Pero ilang minuto na akong hindi gumagalaw dahil napapatingin ako sa garden. Nandoon sina Amber at Richard at mukhang masaya na naman silang nag-uusap habang nagdidilig si Amber. Hindi ko alam kung bakit…pero mula nang dumating ang bagong driver ni Grandma ay parang lagi ko na silang nakikitang magkasama.“Bakit parang galit na galit ka?”Napalingon ako at nakita ko si Grandma Gina na naglalakad palapit sa akin. Sinundan niya ang direksyon ng tingin ko at agad niyang nakita sina Amber at Richard sa garden. Humalukipkip siya at muling tumingin sa akin. Na parang alam na niya kung ano ang dahilan ng pagiging bad mood ko.“Hindi ako galit. May iniisip lang ako tungkol sa trabaho at napatingin lang ako sa garden dahil narinig ko silang nag-uusap. Huwag mong isipin na may problema dahil wala naman talaga. Hindi lahat ng oras na nakasimangot ako ay may kinaiinisan ako.”“Talaga ba?

RICHARDHINDI KO namalayang tatlong linggo na pala akong personal driver ni madam Gina. Nasa garahe ako nang mapansin kong bukas ang isang bahagi ng bintana na tanaw ang kitchen ng mansion. Hindi ko naman talaga balak tumingin doon. Pero dahil wala pa akong ibang ginagawa habang hinihintay ko ang susunod na utos ni Madam Gina, napatingin ako at nakita ko si Amber na abala sa kusina. May inaayos siyang mga gamit habang paminsan-minsan ay may kinakausap na ibang kasambahay. Ngunit kahit abala siya ay parang hindi nawawala ang pagiging masayahin niya. Napangiti ako habang pinapanood siya dahil mula nang makilala ko siya ay masasabi kong isa siya sa mga taong madaling kausap at hindi nakakasawa kapag kasama.Ang saya talaga niyang kausap. Kahit simpleng bagay lang ang pag-usapan namin, nagagawa niyang gawing nakakatawa. Hindi ko nga alam kung paano niya nagagawa iyon kahit halatang marami rin siyang problema sa buhay. Siguro ganoon lang talaga siya.Natawa ako nang mahina nang makita kon

AMBER "HOY GAGI KA! Paano tayo niyan? Siguradong magwawarla kayo ng pamilya mo kapag nalaman nilang may nararamdaman ka na para sa akin?" sabi ko sa kanya habang kumakain kami. Bumuga siya ng hangin at pagkatapos ay napakamot sa kanyang ulo. "Sa tingin ko nga napapansin na nilang dalawa ang pagiging malapit natin sa isa't isa. Pero patuloy ko pa rin namang tinatanggi yun para maprotektahan kita mula sa kanila." Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa sinabi niyang iyon. Napaiwas ako ng tingin at pagkatapos ay mabagal kong nginuya ang pagkain sa loob ng bibig ko. "Kaya nga ang gusto kong siguraduhin sa iyo ngayon, dapat tingnan mo muna talaga.... obserbahan mo ang sarili mo kung talaga bang gusto mo ako. Kasi ayaw ko naman na magkaroon ng hindi pagkakaunawaan kayo ng pamilya mo. Tapos ang magiging dahilan lang ay ang isang katulad ko." Nagsalubong ang kilay niya na tila ba hindi nagustuhan ang sinabi ko. "Bakit ba parang palagi mong minamaliit ang sarili mo? Dahil ba isang kasamba