All Chapters of ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Chapter 151 - Chapter 160

ราชินีเพศเมียรู้สึกกังวลเล็กน้อยเจียงเสวี่ยเตือนให้เธอนึกขึ้นได้จริง ๆ ว่าเด็กสองคนดูเหมือนจะกำลังผิดใจกันพอลองนึกดูดี ๆ สองวันนี้สีหน้าของลูกชายคนโตดูไม่ดีจริง ๆ ส่วนลูกสาวก็เอาแต่หลบหน้าเขาลูกสาวยังถือว่าปกติ อย่างไรเสียเซี่ยเซี่ยก็ค่อนข้างกลัวพี่ใหญ่มาโดยตลอดแต่เจียงถิงแทบไม่เคยโกรธขนาดนี้มาก่อนเจียงถิงเด็กคนนั้น แม้ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเธอ แต่เป็นสายเลือดเพียงคนเดียวที่เพื่อนสนิทที่สุดของเธอทิ้งไว้ หลายปีมานี้เขาจงรักภักดีต่อราชวงศ์ ส่วนกับเซี่ยเซี่ยก็เพียงเข้มงวด ไม่ได้เข้มงวดกับเธอจนเกินควรช่วงนี้ลูกสาวก็ว่าง่ายมาก แล้วพี่น้องสองคนไม่พอใจอะไรกันอีกนะ?ราชินีเพศเมียที่กำลังกังวลออกตามหาเด็กทั้งสองไปทั่วพระราชวังเจียงเสวี่ยเดินตามหลังเธอ เอ่ยคำเยินยอออกมาอย่างคล่องปาก “พี่สอนลูก ๆ ได้ดีจริง ๆ ตอนนี้องค์ชายใหญ่เป็นพลเอกผู้เลื่องชื่อ ส่วนองค์หญิงก็สนิทกับพี่ขนาดนี้ ช่างน่าอิจฉาจริง ๆ”ราชินีเพศเมียตอบ “อืม” เรียบ ๆ เมื่อไม่เห็นเด็กทั้งสอง ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเจียงเสวี่ยยังคงรำพึง “ไม่เหมือนฉัน แม้แต่ลูกสาวสักคนก็ไม่มี คลอดมาก็มีแต่เพศผู้ ไม่ได้ทำให้ราชวงศ์มีหน้ามีตาเลย”

ทั้งที่รู้ดีว่า “เขา” ในประโยคนี้ไม่ใช่ตัวเอง แต่ก็ยังห้ามหัวใจไม่อยู่ จนจังหวะการเต้นรวนไปกลิ่นหอมคุ้นเคยนั้นยังคงโอบล้อมเข้ามาอย่างอ่อนโยนเขาหลับตา พยายามสะกดความปั่นป่วนของพลังจิตอย่างสุดกำลัง...เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆกลับรู้สึกหึงขึ้นมานิด ๆเช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนขึ้นแคปซูลลอยฟ้าเจียงจือเซี่ยกอดเสี่ยวไป๋ที่ขดตัวเป็นก้อน เกาะอยู่ริมหน้าต่างด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ มองดาวไอเออร์นอกหน้าต่างยานค่อย ๆ หดเล็กลงจนกลายเป็นจุดแสงอ่อนโยนเขตดาวของฉันนี่นา นี่คือเขตดาวของฉันนะ!พอสิทธิ์ปกครองเขตดาวถูกโอนมาให้เธอ ภาษีและการนำเข้าส่งออกทรัพยากรของดาวไอเออร์ก็อยู่ในการดูแลของเธอทั้งหมด!แน่นอนว่าเทียบกับดาวหลวงแล้วเทียบกันไม่ติดเลย แต่ทั้งหมดนี้คือเงินและอำนาจจริง ๆ ที่อยู่ในมือเธอ!องค์หญิงผู้ไม่มีอำนาจจริงในมือแม้แต่น้อยอยากได้เสียจนน้ำลายแทบไหล“ชอบขนาดนั้นเลย?”เสียงทุ้มต่ำดังมาจากข้างกายเธอหันหน้าไปสบกับดวงตาลุ่มลึกของเจียงถิงชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่ง “พิธีทำพันธสัญญากับสามีเอก จัดที่นี่ได้”เจียงจือเซี่ยยิ้ม ก่อนตอบ “อืม” อย่างสบาย ๆสามีเอกเหรอ?ความแตกต่างระหว่างสามีเ

ซูเฉินชะงักไปเขารู้ว่าเรื่องที่องค์หญิงพูดถึงคือพลังจิตของเขาที่มีสัญญาณฟื้นฟูแต่เขาคิดว่าองค์หญิงแค่ยังอยากให้ความคุ้มครองเขาเพราะครั้งก่อนองค์หญิงก็พูดแบบนี้ แต่ผ่านไปครึ่งเดือนก็ไม่เห็นเธอทำอะไร บางทีแม้แต่ตัวเธอเองก็อาจไม่รู้ว่าทำเรื่องนี้ได้อย่างไรตอนนี้คงแค่หาข้ออ้าง เพื่อให้คำนินทาจากคนภายนอกเรื่องที่เขา “ถูกถอนหมั้นจากราชวงศ์” ลดลงบ้าง“ได้” เขาพยักหน้าเบา ๆรถลอยฟ้ามุ่งหน้ากลับไปยังวิลล่าทันทีที่เข้าประตู เจียงจือเซี่ยก็วางเสี่ยวไป๋ลงบนพื้น ก่อนหันไปคว้ามือซูเฉินแล้ววิ่งตรงไปยังห้องนอนหนิงอี้ “...?”เพิ่งกลับมาถึงเอง รีบขนาดนี้เลยเหรอ?เขายืนอยู่ที่เดิม ลังเลเล็กน้อยเพศเมียดึงเพื่อนสนิทของเขาวิ่งขึ้นเตียง เขาจะอยู่ต่อก็ดูไม่ค่อยเหมาะ...หรือจะออกไปตอนนี้เลยดี?ระหว่างที่กำลังลังเล วัตถุสีขาวกลมป้อมชิ้นหนึ่งก็เลื่อนมาตรงหน้าเขาดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของ 666 สแกนเขาไปมา พร้อมถืออุปกรณ์สำหรับดูดขนโดยเฉพาะ ราวกับสงสัยอยู่เล็กน้อยว่าทำไมจิ้งจอกขาวตัวนี้ถึงไม่ขนร่วงแล้วหนิงอี้ “...”ลืมไป ยังมีเจ้างั่งนี่อยู่อีกมีมันคอยจ้องอยู่ แค่เขาก้าวออกไป สัญญาณเตือนก็คงดัง

ลู่เจวี๋ยนั่งอยู่ในหอพัก กดเปิดเทอร์มินัลเป็นครั้งที่สาม จ้องข้อความล่าสุดขององค์หญิงแล้วอ่านทบทวนอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำอีกองค์หญิง [ตอนนี้ฉันกำลังจะเดินทางกลับแล้ว! เดี๋ยวจะไปรับนาย ตอนเย็นอยากกินเค้กไหม?]เวลาที่ส่งคือประมาณเก้าโมงเช้าเขาเหลือบมองเวลาอีกครั้งสี่โมงเย็นลู่เจวี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ปลายนิ้วเลื่อนไปบนหน้าจอแสง เลื่อนดูประวัติการสนทนาซ้ำไปซ้ำมาประตูถูกผลักเปิด เพื่อนร่วมห้องกลับมาหลังฝึกเสร็จเมื่อเห็นลู่เจวี๋ยยังนั่งอยู่ข้างเตียง หลายคนต่างก็แปลกใจเล็กน้อย“ลู่เจวี๋ย? วันนี้ไม่ใช่วันหยุดของนายเหรอ?”“ใช่ นายบอกว่าวันนี้จะออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ?”ลู่เจวี๋ยลุกพรวดขึ้น ก้าวฉับ ๆ ออกไป“เฮ้! นายจะไปไหน?”“ห้องบัญชาการ”“...”เพื่อนร่วมทีมมองหน้ากันห้องบัญชาการ? ที่นั่นเป็นที่ที่เขาจะเข้าออกได้ตามใจเหรอ?หน้าห้องบัญชาการ ลู่เจวี๋ยถูกขวางไว้ตามคาดทหารยามหน้าประตูจำเขาได้นี่ไม่ใช่ทหารใหม่ที่กำลังเป็นที่จับตามองที่สุดในกองทัพช่วงนี้ ทาสนักโทษเผ่าหมาป่าคนนั้นเหรอ?“มีธุระอะไร?”“รบกวนแจ้งให้หน่อย ผมต้องการพบพลเอก”ทหารยามลังเลเล็กน้อย แต่ไม่ได้ปฏิเสธทัน

ลู่เจวี๋ยที่ตามมาด้วยขมวดคิ้วยิ่งลึกขึ้นเรื่อย ๆเจียงถิงก็หมดความอดทนแล้ว “พูดมา”มือนักบำบัดสั่น ก่อนเอ่ยตะกุกตะกักอย่างไม่อยากเชื่อ “อะ...องค์หญิง พลังจิตขององค์หญิงเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!”นี่มันปรากฏการณ์หายากอะไรกัน!เพิ่งผ่านการตื่นพลังครั้งที่สองมาได้ไม่นาน ก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว?!เจียงถิงยื่นมือไปรับรายงานข้อมูลชัดเจนมาก เมื่อไม่กี่วันก่อนเจียงจือเซี่ยยังอยู่ระดับ B แต่ตอนนี้คลื่นพลังจิตของเธอแตะเกณฑ์ระดับ A พอดีเพิ่มขึ้นจริง ๆเจียงถิงมองอยู่สองวินาที แววตาฉายแววครุ่นคิดขึ้นมานักบำบัดพึมพำกับตัวเองอยู่ข้าง ๆ “หรือว่า...การตื่นพลังครั้งที่สาม?!”ในประวัติศาสตร์จักรวรรดิ เพศเมียที่ตื่นพลังครั้งที่สองนั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย ส่วนการตื่นพลังครั้งที่สามยิ่งไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!เจียงจือเซี่ยกะพริบตาอย่างไร้เดียงสาเธอมีลางสังหรณ์เลือนรางอย่างหนึ่งไม่ต้องพูดถึงการตื่นพลังครั้งที่สาม ในอนาคตอาจมีครั้งที่สี่ ครั้งที่ห้า ครั้งที่หก...นักบำบัดเดินจากไปอย่างเหม่อลอยไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดราชินีเพศเมียและฝ่าบาทได้รับข่าว จึงรีบมาที่นี่เรื่องใหญ่ขนาดนี้ แน่นอนว