Todos los capítulos de ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Capítulo 131 - Capítulo 140

ถึงแม้เดิมทีซูถงเวยก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว แต่เธอก็สิ้นใจด้วยน้ำมือตัวเองจริง ๆ พอนึกถึงสภาพศพของผู้หญิงคนนั้นก็ขนลุกไปทั้งตัว!คำพูดของซูเฉินติดอยู่ในลำคอเขามองท่าทางตกใจกลัวขององค์หญิง ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรเขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วยังคิดจะเอ่ยปากหน้าจอแสงถูกยื่นจ่อหน้าเขาทันที“สองวันนี้เราฉลองข่าวดีกันหน่อยได้ไหม?” เจียงจือเซี่ยถือเทอร์มินัล พลางตบอกอย่างยังใจไม่หาย “อย่าพูดเรื่องอื่นเลย ฉันกลัวมาก!”ซูเฉินจำต้องมองไปที่หน้าจอทั่วทั้งหน้าจอเต็มไปด้วยความคิดเห็นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงราคาของกิจการตระกูลซู[ยาระงับก็ลดราคาแล้ว! ในที่สุดพ่อฉันก็มีกำลังซื้อยาระงับมาใช้แล้ว!][ขอบคุณนักบำบัดซู! ผมเป็นทหารปลดประจำการ ซื้อยารักษาอาการบาดเจ็บไม่ไหวมาหลายปี ตอนนี้ในที่สุดก็รักษาได้แล้ว][พวกที่ชอบนินทาซูเฉินมาดูไว้ ตอนตระกูลซูยังบริหารกิจการอยู่ ยังทำเรื่องที่เป็นประโยชน์จริง ๆ ได้ไม่เท่าซูเฉินเลย!][ไม่กี่วันก่อนพลังจิตเกือบพัง เดิมทีคิดว่าคงได้แต่นอนรอความตาย ตอนนี้ซื้อยาระงับไหวแล้ว...ขอบคุณนักบำบัดซู]ความคิดเห็นทยอยเลื่อนผ่านหน้าจอไปทีละข้อความซูเฉินมองคำขอ

พอถูกลูกสาวกอด อู๋จ้านก็ยิ้มหน้าบานราวกับดอกไม้ทันทีพอเจียงจือเซี่ยอ้อนเสร็จ ก็เหลือบเห็นเจียงถิงที่ยืนเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆเมื่อนึกได้ว่าชายคนนี้ช่วยเธอปิดบังเรื่องซูถงเวย เธอก็หันไปยิ้มให้เขาเช่นกันเจียงถิงมองเธอยิ้มตาหยีให้ตัวเอง สายตาเข้มลึกจับจ้องอยู่บนใบหน้าเธอ ไม่อยากละสายตาไปแม้แต่นิดเดียวเจียงเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับมุมปากกระตุกไม่หยุดเจียงจือเซี่ยเพิ่งโตเป็นผู้ใหญ่ ก็ยกเขตดาวให้ทั้งเขตเลยเหรอ?!อย่างน้อยเธอก็เป็นเชื้อพระวงศ์สายรอง แต่ก็เพิ่งได้รับช่วงปกครองดาวไห่หลานเมื่อไม่กี่ปีก่อนเอง!เธอกัดฟันฝืนรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ อิจฉาแทบตายเจียงจือเซี่ยถูกทรัพย์สินก้อนโตที่จู่ ๆ หล่นใส่จนมึนงงไปหมดพอรู้ตัวอีกที ก็ถูกเจียงถิงพาเดินออกไปแล้วเธอยืนอยู่ตรงทางเดิน เบะปากเล็กน้อย ก่อนหันไปมองชายที่อยู่ข้าง ๆ“พี่ใหญ่ เจียงเสวี่ยมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”เจียงถิงก้มตามองเธอ น้ำเสียงเรียบเฉย “ครั้งนี้พ่อกับแม่ไปดาวไห่หลาน น่าจะเป็นเจียงเสวี่ยที่เรียกไป ตอนกลับก็เลยพาเจียงเสวี่ยมาด้วย”เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อยครั้งก่อนตอนเรียกดูแฟ้มของตระกูลลู่ที่ดาวไห่หลา

ลูกหมาป่าหลังผ่านการเข่นฆ่านองเลือด สลัดความอ่อนประสบการณ์ เผยเขี้ยวออกมา จูบอย่างร้อนรนและบุ่มบ่ามเด็กหนุ่มทนความคิดถึงไม่ไหว พอเข้าประตูมาเห็นองค์หญิงก็ห้ามตัวเองไม่อยู่เจียงจือเซี่ยถูกดันชิดประตู ทั้งร่างเบียดอยู่ในอ้อมกอดร้อนผ่าว จมดิ่งอยู่ในนั้นพลังจิตของลู่เจวี๋ยเอ่อล้นอย่างควบคุมไม่ได้ พันรอบตัวเธอตามสัญชาตญาณ แทบอยากห่อหุ้มองค์หญิงไว้ทั้งร่างหอมจังกลิ่นหอมจากตัวองค์หญิงเข้มข้นกว่าเมื่อก่อนเขากลืนน้ำลายอย่างละโมบ รู้สึกราวกับทุกส่วนในร่างกำลังโลดเต้นด้วยความยินดี พลังจิตถูกโอบล้อมอย่างอ่อนโยน สบายจนหนังศีรษะชาวาบจูบกันอยู่ดี ๆ เพศเมียในอ้อมกอดก็ส่งเสียงอู้อี้ออกมาเบา ๆลู่เจวี๋ยรีบปล่อยเธอทันที หอบแรงสองสามครั้ง แววตาลนลาน “องค์หญิง ผมทำคุณเจ็บเหรอ?”เจียงจือเซี่ยเม้มริมฝีปากที่แดงบวมเล็กน้อยที่จริงไม่ใช่เพราะลู่เจวี๋ย แต่เมื่อวานพี่ใหญ่รุนแรงเกินไปเธอไม่ได้กลัวว่าลู่เจวี๋ยจะรู้อะไร โลกเผ่าอสูรไม่ได้มีระบบผัวเดียวเมียเดียวอยู่แล้ว การมีคู่ครองหลายคนเป็นเรื่องปกติ ใครจะมาตำหนิเธอ?เพียงแต่ฐานะของเจียงถิงพิเศษ เธอคงเปิดเผยเรื่องชาติกำเนิดของพี่ใหญ่ออกไปสุ่มสี่

เขาจะทำอะไรให้องค์หญิงได้บ้าง?ซูเฉินยืนอยู่นาน เทอร์มินัลบนข้อมือสั่นขึ้นครั้งหนึ่งเขาก้มลงมอง แววตาฉายแววสงสัยวูบหนึ่งข้อความแจ้งจากราชวงศ์?เขาขมวดคิ้ว ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนหันหลังเดินออกไป……เจียงจือเซี่ยกดลู่เจวี๋ยให้นั่งข้างเตียง ตั้งใจจะทายาให้แผลของเขาใหม่แต่พอเห็นบาดแผลเหล่านั้นชัดเต็มตา เธอกลับไม่รู้จะลงมือจากตรงไหนเยอะเกินไป ทั้งแผ่นหลังและหัวไหล่เต็มไปด้วยบาดแผลถี่ยิบเธอลุกขึ้นดึงเขา “ไป ไปโรงพยาบาลใช้แคปซูลรักษา”ลู่เจวี๋ยคว้าเธอดึงกลับมา กอดองค์หญิงไว้ในอ้อมแขนเมื่อได้รับความโปรดปรานจากองค์หญิง ทาสผู้เคยต่ำต้อยก็กล้าขึ้นจนแทบไม่เกรงกลัวสิ่งใด ราวกับลู่เจวี๋ยผู้เคยหยิ่งทะนงและโดดเด่นเหนือใครกลับมาอีกครั้ง“ไม่ไป” เขาเกยคางบนซอกไหล่เธอ เอ่ยเสียงอู้อี้ “กว่าจะได้เจอองค์หญิงไม่ใช่ง่าย ๆ ผมไม่ไป”ตอนนี้เขาอยากอยู่ติดองค์หญิงทุกนาทีทุกวินาที จะไปโรงพยาบาลอะไรล่ะเจียงจือเซี่ยหมดปัญญากับท่าทางติดหนึบของเขา จึงก้มดูอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าแผลไม่ร้ายแรงนัก ก็ได้แต่ยอมล้มเลิกจู่ ๆ ลู่เจวี๋ยก็เอ่ยขึ้น“องค์หญิง คุณชอบองค์ชายใหญ่ไหม?”เขายังจำได้ว่าเมื่อคร

เจียงจือเซี่ยอ้าปากเป็นรูปตัว O“ทั้งหมดนี้ซูเฉินวิจัยขึ้นมาในช่วงครึ่งเดือนนี้เหรอ?!”ครึ่งเดือน!ครึ่งเดือนนี้ซูเฉินทั้งยุ่งกับการรับช่วงกิจการตระกูลซู ทั้งแอบจัดการซูถงเวย ยังเจียดเวลามาวิจัยของมากมายขนาดนี้ได้อีก?!เก่งมากเลย!เจียงถิงเก็บหน้าจอ มองสีหน้าตกตะลึงของเธอ แล้วเอ่ยเรียบ ๆ “ยาเหล่านี้หากนำมาใช้กับฝ่ายทหาร จะมีประโยชน์อย่างมาก ที่เรียกเขามาก็เพื่อหารือเรื่องความร่วมมือระยะยาวกับกองบัญชาการทหาร”เขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนเสริมเนิบ ๆ “ถือว่าให้เขาใช้หนี้ที่ฉันช่วยให้เขาพ้นจากความผิดฐานวางยาพิษฆ่าเพศเมียด้วย”เจียงจือเซี่ยฟังจบ ทั้งคนก็ตกอยู่ในภวังค์ชะตาชีวิตของซูเฉินเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเขาไม่ได้เสียโฉม ไม่ได้ซึมเศร้า ตระกูลซูล่มสลาย แต่ตระกูลซูที่เป็นของซูเฉินกำลังถูกสร้างขึ้นใหม่ ตอนนี้ยังได้รับการยอมรับจากกองบัญชาการทหารอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่ “ถูกควบคุมและผนวกรวมโดยราชวงศ์” แต่เป็น “ความร่วมมือ”!“ดีจริง ๆ!”เจียงจือเซี่ยร้องออกมาอย่างตื่นเต้นดีใจจากนั้นก็สบเข้ากับสายตาหม่นลึกยากจะอ่านของพี่ใหญ่เธอหุบปากอย่างเก้อเขิน แล้วยิ้มให้เขา “พี่ใหญ่ ขอบคุณที่ให้โอกา