《Mahal na Kita, Señorito》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Chapter 60 Ang Direktor ng Ampunan Third Person POV Hindi na narinig ni Tina ang sumunod na usapan sa loob ng library. Parang humina ang lahat ng tunog sa paligid. Ang tanging paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ay ang salitang... "Iniwan." Dahan-dahan siyang umatras mula sa pinto. Hindi niya namalayang may tumulong luha sa kanyang mga pisngi. "Iniwan..." "May nag-iwan sa akin?" Napangiti siya nang mapait. "Akala ko..." "...wala lang talaga akong pamilya." Tahimik siyang naglakad palabas ng mansion. --- Sa loob ng library... "Rhylle." Mabigat ang boses ni Don Magnus. "Kailangan na nating kausapin ang dating direktor ng ampunan." Tumango ang binata. "Si Sister Helena lang ang makakasagot sa lahat." Napabuntong-hininga si Doña Esperanza. "Dalawampung taon na ang nakalipas..." "...pero hindi ko inakalang babalik pa ang lihim na iyon." Tahimik ang lahat. Maya-maya... Napansin ni Rhylle ang bahagyang nakabukas na pinto. Kumunot ang noo niya. "May lumabas

Chapter 62 Ang Unang Pagsugod Third Person POV Hindi mapakali ang gabi. Hindi dahil sa ulan. Kundi dahil sa katahimikan na parang may binubuong bagyo sa dilim. Sa Roxwell Mansion… Mas humigpit ang security matapos ang natuklasang CCTV at ang pangalan na bumalik mula sa nakaraan. Celestine Monteverde. Iyon ang pangalang paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Tina. Ngunit sa tuwing maririnig niya iyon… Parang may bahagi ng sarili niya ang sumisigaw na hindi totoo. --- Sa loob ng kanyang kwarto… Nakaupo si Tina sa gilid ng kama. Nakapulupot ang mga braso sa sarili. “Celestine…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako yan…” “Hindi…” Ngunit kahit paulit-ulit niyang tanggihan… May mga alaala na unti-unting kumikislap sa isip niya. Isang babae. Isang ulan. Isang sigaw. At isang yakap na nanginginig. “Takbo…” Mahinang boses. Napahawak siya sa ulo. “Aray…” Parang sumasakit ang utak niya sa tuwing may pilit bumabalik. Biglang kumatok. “Tina.” Boses ni Rhylle. Hindi agad

Chapter 64 Ang Pangalan na Hindi Na Maibabalik Third Person POV Tahimik. Kahit ang kaguluhan sa labas ng mansion ay tila sandaling nawala sa isip ni Tina. Dahil ang tunog na mas malakas kaysa putok, sigaw, at alarma… ay ang sarili niyang pangalan. Celestine Monteverde. Nakaupo siya sa sahig ng safe room. Nanginginig. “Hindi…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako ‘yan…” Ngunit sa pagkakataong ito… Wala nang pagtanggi na kasing lakas ng dati. Kasi sa bawat pag-iling niya… Mas malinaw ang mga imahe. Isang babae na umiiyak. Isang doktor na humahawak sa kanya. Isang lalaking nagsasabing “ililigtas ka namin.” At isang gabing maulan… na parang hindi kailanman nawala. Lumuhod si Rhylle sa harap niya. “Tina.” Mahina pero matatag ang boses niya. “Tingnan mo ako.” Hindi agad siya sumunod. “Señorito…” “Masakit po…” “Alam ko.” “Pero hindi ka pwedeng tumakas sa sarili mong alaala.” Sandaling natahimik si Tina. Dahan-dahan siyang tumingala. Namumula ang mga mata. “Bakit

Chapter 66 Ang Huling Proteksyon Third Person POV Tahimik. Kahit ang kaguluhan sa labas ng Roxwell Mansion ay parang lumayo. Parang ang buong mundo ay sumikip sa isang hallway lang. Sa pagitan ng tatlong tao. Si Tina. Si Rhylle. At si Veronica. “Genetic containment program…” “Designed child asset…” Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Tina ang mga salitang iyon. Parang kutsilyong hindi humihinto sa paghiwa. “Hindi…” Mahina niyang bulong. “Hindi ako ‘yan…” Ngunit sa pagkakataong ito… Hindi na galit ang boses niya. Kundi takot. Pagod. At pagkalito.

Chapter 68 Ang North Tower Third Person POV “North Tower.” Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Rhylle ang mga salitang iyon habang hawak pa rin niya si Tina. Sa bawat segundo na lumilipas, mas lumalakas ang pressure sa paligid nila. Mga hakbang sa labas ng corridor. Mga radio static sa headset ng security. At ang mabigat na katahimikan sa pagitan ng dalawa. “Señorito…” Mahina ang boses ni Tina. “Kung pupunta po tayo doon…” “…baka hindi na tayo makabalik.” Nanatiling nakatingin si Rhylle sa harap. Ngunit hindi siya sumagot agad. Dahil sa unang pagkakataon… hindi siya ang mas may alam sa panganib. Kundi siya rin ang posibleng bahagi nito. --- Sa control room ng mansion… “Sir, all exits are