Semua Bab The Devil I Merried : Bab 11 - Bab 18

She Looks Familiar Amara's POV "You look exactly like her." Nanatili akong nakatitig sa matandang lalaki habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. Hindi ko maintindihan. Sino ang tinutukoy niya? At bakit parang bigla siyang namutla nang makita niya ako? Tahimik ang buong paligid. Maging ang ibang bisita sa charity gala ay napatingin na rin sa amin. Pakiramdam ko ay may malaking bagay na hindi ko alam. "Sir?" Muli kong tawag. Ngunit tila malayo ang isip niya. Patuloy lamang siyang nakatitig sa mukha ko. Parang may hinahanap. Parang may inaalala. Parang may multong bumalik mula sa nakaraan. "Mr. Alejandro." Malamig na boses ni Damien ang pumutol sa katahimikan. Doon lang tila natauhan ang matanda. Mabilis siyang kumurap. Pagkatapos ay pilit na ngumiti. "Pasensya na." Mahina niyang sabi. "May naalala lang ako." Ngunit halatang hindi iyon ang buong katotohanan. Ramdam ko. At mukhang ganoon din si Damien. Naningkit ang mga mata nito

The Secret InvestigationDamien's POV"She's alive."Hindi ko alam kung bakit.Pero mula nang marinig ko ang kuwento ni Ricardo Alejandro tungkol sa nawawalang apo nito...Hindi na ako mapakali.At mas lalo akong hindi mapakali matapos makita ang reaksiyon niya nang makita si Amara.Masyadong kakaiba.Masyadong emosyonal.Hindi iyon simpleng pagkakahawig lamang.Parang may nakita siyang bahagi ng nakaraan na matagal na niyang hinahanap.At iyon ang dahilan kung bakit hindi ko maalis sa isip ko ang lahat.Tahimik akong nakaupo sa opisina ko habang hawak ang lumang litrato na ipinadala sa akin ni Ricardo kagabi.Ang larawan ng nawawalang batang babae.At habang mas matagal ko itong tinitingnan...Mas lalo akong naiinis.Dahil kahit ako ay hindi maikakailang may pagkakahawig.Ang mga mata.Ang hugis ng mukha.Kahit ang ngiti.Damn it.Napabuntong-hininga ako.Hindi ako naniniwala sa coincidences.Hindi sa mundong ginagalawan ko.At kung may isang bagay na natutunan ako sa business world.

Under One RoofAmara's POVHindi ko alam kung bakit.Pero mula nang umalis ako sa Montenegro Holdings kahapon, hindi na ako mapakali.Parang may kung anong malaking bagay na malapit nang mangyari.Parang may lihim na pilit lumalabas sa dilim.At sa gitna ng lahat ng iyon...May isa pang problema na hindi ko matakasan.Si Damien Montenegro."You're moving in."Napakurap ako."Ano?"Malamig ang tingin niya mula sa kabilang side ng conference table.Parang hindi niya ako binigyan ng choice.Parang nag-aanunsyo lang siya ng panahon."Sa mansion."Diretso niyang sabi."Starting today."Nanlaki ang mga mata ko."Excuse me?!"Bahagyang tumaas ang isang kilay niya."Mag-asawa tayo.""Sa papel.""Dahil iyon ang alam ng publiko."Mariin akong napabuntong-hininga.Nakakainis.Talagang nakakainis.Hindi ba siya marunong magtanong muna?"Puwede naman tayong magkahiwalay ng bahay.""No."Mabilis niyang sagot."Why?""Dahil mas kahina-hinala iyon."Napairap ako.Lagi siyang may sagot.Laging handa.

The First CrackDamien's POVNanigas ang buong katawan ko.Hindi dahil may baril na nakatutok sa akin.Hindi dahil may business deal na bumagsak.At lalong hindi dahil sa anumang problema sa kumpanya.Kundi dahil sa babaeng mahimbing na natutulog sa tabi ko.At mahigpit na nakayakap sa braso ko.Si Amara.Parang iyon ang pinaka-normal na bagay sa mundo.Parang hindi kami dalawang taong halos araw-araw nagtatalo.Parang hindi contract marriage lang ang lahat ng ito.Tahimik kong pinagmasdan ang kanyang mukha.Mahimbing ang tulog niya.Wala ang pagiging mataray.Wala ang pagiging matigas ang ulo.Wala ang walang katapusang pagsagot sa akin.Sa unang pagkakataon...Mukha lang siyang payapa.At hindi ko maintindihan kung bakit hindi ko agad inalis ang braso ko.Dapat ginawa ko iyon.Dapat agad.Pero hindi ko ginawa.Sa halip...Nanatili lang akong nakatitig sa kanya.At doon ko napansin ang maliliit na detalye.Ang bahagyang kulot ng kanyang buhok.Ang mahabang pilikmata.At ang bahagyang