All Chapters of Professor Auntie, Will You Marry My Daddy?: Chapter 151 - Chapter 160

"I am truly sorry for the sudden decision of academic suspension, Mr. and Mrs. Sandoval," panimula ng head counselor habang inaayos ang record book sa lamesa. "But your daughter's cumulative behavioral record is honestly way too chaotic and aggressive for the high school department to handle. If the institution turns a blind eye and gives her another chance today without real punishment, there will be absolutely no changes in her behavioral traits.""Isn't that judgment way too much and unfair, Ma'am?" matigas ko agad na tanong, binabalewala ang pagtawag sa amin bilang 'Mr. and Mrs. Sandoval'. "To say that a twelve-year-old child is incapable of changing her behavior?""That is not my point, Mrs. Sandoval," paglilinaw nung counselor. "Maraming beses na po kasi nating binigyan ng pagkakataon ang anak ninyo na baguhin ang kaniyang sarili nitong mga nagdaang semestre, ngunit ganoon at ganoon pa rin ang lagay... There are no positive changes from her side."Napakuyom ako sa inis. Sa panga

I looked at her with pure disgust on my face. I'm done letting myself be disrespected by useless people. Nakakapagod na maging mabait at hayaan silang pagkaisahan ako. I have a reason to fight now."Oh, nice meeting you. Mabuti naman at nagkakilala na tayo. May mukha ka pa palang ihaharap matapos mong ipadala ang alagad mo sa akin?" taas-kilay kong sambit, referring to the dead rat she used to threaten me.Nakuha niya ang sinabi ko kaya naman biglang napalitan ng pait at galit ang mapagmataas niyang reaksiyon."Coming from you who ran away seven years ago to hide from your crime? Nakakatawa ka," balik niya sa akin, sinusubukang ibalik ang kaniyang poise.Kung totoo man iyan, siguro naapektuhan na ako. Pero alam ko namang wala akong ginawang masama."I ran away because someone was threatening to put a hand on the people around me. What did you expect?""Oh, please, Maya. You're just lucky. Kung hindi lang nangyari ang pagka-ospital ng nakakaawa mong lola, napakulong ka na ni Nikolai.

"Ano 'yan?! Ate, sa bar ang punta natin, hindi sa ibang bansa! Bakit balot na balot ka?" singhal ni Luna sa akin nang bigla niyang pasukin ang kuwarto ko. "Iinom lang naman ako, Luna—" "Anong iinom lang? Maiah Angela, bar iyon! Walang 'iinom lang' doon, no! Malay mo nandoon na ang the one, edi 'di ba, magha-happy ending ka na! Isuot mo ito! Para naman mawasakan ka ngayong gabi. Pitong taon ba naman iyang hindi ginalaw!" Hinagis niya sa akin ang isang black bodycon dress na hapit na hapit at abot hanggang sa aking hita. Ngayon ang usapan naming mag-bar. Chloe refused to go at first, but I insisted, kaya wala na rin siyang nagawa kundi ang sumama. I also talked about the matter to Angelo. Noong una, hindi siya pumayag at nagpumilit pang sumama, ngunit kalaunan ay pinayagan niya rin ako nang mangako akong uuwi nang maaga. "Luna! Tumigil ka nga! This is way too short!" reklamo ko habang tinitingnan ang manipis na tela. Nagpameywang siya sa harapan ko, nanlilisik ang mga mata.

Naestatwa ako.Sobrang init ng katawan niya sa aking likuran, tila ba gustong tunawin ang bawat hibla ng pagtitimpi ko. His hand caressed my bare waist softly, sending a sudden, electric sensation that rushed straight down my spine. Naramdaman ko ang kakaibang kuryente na dumaloy sa balat ko, pinalambot nito ang mga tuhod ko at pinabilis ang pintig ng puso ko sa paraang tanging siya lang ang nakakagawa."Nikolai..." I whispered his name, my voice cracking under the weight of his presence.Gumapang ang mga kamay niya sa aking tiyan, mas lalo siyang lumapit hanggang sa wala nang natirang espasyo sa pagitan naming dalawa. He rested his chin on my shoulder, burying his face near my neck, deeply sniffing the stray strands of my hair."Hmm?" "Get off," matigas kong sambit, pero wala akong ginawa kundi ang hayaan siyang yakapin ako. Tuloy pa rin ang pagsasayawan ng mga tao sa paligid. For a moment, I forgot why I was even here. I forgot the pain, the secrets, and the chaos. There was only

"Strip," I ordered him.I felt like a god he gladly obeyed, as if I am an almighty. Dahan-dahan siyang umalis sa pagkakadagan sa akin at tinitigan ako nang deretso sa mata. Bahagya akong bumangon, itinukod ang dalawang siko sa aking likuran para panoorin ang bawat galaw niya.Umayos siya sa kaniyang pagkakatayo, hindi pa rin inaalis ang mga mata sa akin. He started unbuttoning his shirt. Bumaba ang tingin ko roon, at agad na bumuhay ang matinding excitement sa aking sistema.Shit! Is he really doing what I want him to do?! Is this real?He finally finished unbuttoning it. His bare chest suddenly came into view nang hinubad niya ang kaniyang shirt at walang pakialam na itinapon sa sahig.I bit my lips, traveling my eyes over every inch of his body. Ngayon ko lang narealize, ito ang pinakaunang pagkakataon na natitigan ko ang katawan niya nang ganito kalapit. He’s so bulk! Ang bawat muscle sa kaniyang dibdib at tiyan ay bakas na bakas.Napalunok ako.Ibinalik ko ang aking tingin sa kani