All Chapters of Professor Auntie, Will You Marry My Daddy?: Chapter 161 - Chapter 167

"What did you just say?!"Nanlaki ang mata ko at mabilis siyang tinulak para makaalis sa kaniyang yakap at nagmamadaling bumangon. My heart was hammering inside my chest, a mix of panic and pure disbelief.Nilingon ko siya, and there it was—a smug, self-satisfied smile plastered on his face. Nasa hanggang baywang niya ang kumot kaya kitang-kita ko ang kaniyang hubad na dibdib nang bahagya siyang umangat at itinukod ang siko para itayo ang kaniyang baba. He was half-naked, completely unbothered, and looking like a king admiring his view."You're being kidnapped," anunsiyo niya, malaki ang ngiti as if isa iyong magandang balita para sa akin!What the hell just happened?! Was last night a trap?!Sa sobrang inis ko ay dinampot ko ang pinakamalapit na unan at buong lakas na ibinato sa nakakainis niyang mukha bago mabilis na bumaba sa kama.I heard him chuckle, a sound that made my skin crawl with irritation."What? You don't remember, do you? I told you last night, you're not stepping out

"Anong ibig mong sabihin? You're in love with me? Seriously?" sarcastic kong sambit. Umayos ako ng tayo at pinagmasdan siya nang maigi, hinahanap ang anumang bakas ng pagiging peke sa kaniyang mukha.He just stared at me directly, his eyes wide and intense, saying absolutely nothing. At kahit sa gitna ng nag-aalab kong galit, traydor na unti-unting tumibok nang mabilis ang puso ko. Napahawak ako sa aking dibdib at doon ay bigla akong natawa—isang tawa na nagsimula sa mahina hanggang sa tuluyan itong lumakas, puno ng pait at kawalan ng paniniwala."Are we playing a game right now, Nikolai? You want to talk about the past? Bakit biglang dinala mo sa ganiyang usapan? Oh, let me guess... you're still in the game? Hindi ka pa ba tapos sa pagpapaikot sa akin?" nailing kong sabi. Pinalis ko ang mukha ko, pinatuyo ang luha ng galit kanina na ngayon ay nahaluan na ng luha mula sa mapakla kong pagtawa.Kaso, nanatili siyang tahimik. Nakatingin pa rin siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay lum

Looking back, I was just a simple woman who deserved to love and be loved. Ang gusto ko lang naman noon ay mamuhay nang payapa, bigyan ng magandang buhay si Lola, at piliin ang kaunting kasiyahan para sa sarili ko. Pero nang dahil lang sa isang desisyon, nagbago ang lahat."If I didn't enter your lives, siguro hindi nangyari ang lahat ng 'to. If I didn't allow myself to get tangled with you and your family, siguro maayos at tahimik ang buhay nating lahat ngayon," sambit ko. Pero kahit na ganoon, kahit sa kabila ng pagpili ko sa maling desisyon na iyon, may parte pa rin sa akin ang masaya... dahil nagkaroon ako ng anak na nagpabago sa buhay ko, at nakilala ko ang kapatid ko."Wala akong choice kundi ang umalis at magtago. Hindi ko alam na na-aksidente ka, wala akong alam! Pinagtago ako ni Lola sa ibang bansa para protektahan ako, at doon ko lang nalaman ang balita. At iyong mga faked footage? Lahat ng iyon ay napanood ko habang nagtatago!" Habang pasan ko ang anak mo!Narinig ko ang

Hinampas ko siya sa kaniyang balikat. Humalakhak siya at inilayo ang mukha sa akin. Binunot niya ang cellphone sa kaniyang bulsa bago ito ibinigay sa akin.Kinuha ko iyon mula sa kaniya at inirapan siya. "Baliw."Tumawa lamang siya at bumalik sa kaniyang ginagawa na parang walang nangyari.Mabilis kong tinipa ang number ni Chloe. Hindi ko kasi kabisado ang bagong numero ni Luna dahil pinalitan niya iyon. Nagpatuloy naman si Nikolai sa kaniyang pagluluto, sumandal ako sa countertop habang pinagmamasdan siya sa kaniyang ginagawa, hinihintay ang pagsagot sa kabilang linya."Hello?" boses iyon ni Chloe sa unang ring pa lang. Ngunit bago pa ako makapagsalita— "Tara na! Chloe! Tangina nito, nakikipagtawagan pa sa mga lalaki niya!" narinig kong boses naman ni Luna sa background.Napalunok ako bigla. Puno ng tensyon at mukhang nagkakagulo nga sila roon."Baliw! May tumatawag na unregistered number!" sagot naman ni Chloe sa kaibigan ko, pilit itong pinatatahimik. "—Baka scammer iyan, hingan