"Anong kailangan mo?" untag ko, masasama ang tingin sa kaniya.Lumakad siya nang dahan-dahan palapit sa akin. She was completely covered with a dark, suffocating aura, and her sleek high heels clicked like a death march on the marble floor. Her eyes were hollow, contrasting sharply with the bright, vibrant crimson of her revealing gown.Pero hindi ko ipinakita sa kaniya na takot ako. I stood my ground, chin up, because I would never give her that cheap satisfaction.Huminto siya sa mismong harapan ko, giving me a mockingly pitiful look."Ang hirap mo rin talagang kontrolin, 'no, Maya? Pitong taon ka nang nagtatago sa kung saang lungga, pero bakit kailangan mo pang bumalik? Bakit hindi ka na lang nanatili roon sa basura kung saan ka bagay?" She laughed without humor.Pairap siyang humarap sa malaking salamin, tamad na inaayos ang kaniyang buhok habang nanatili lang akong nakatitig sa kaniya, nag-aalab ang aking mata sa galit."I know exactly what kind of a monstrous person you really a
Read more