جميع فصول : الفصل -الفصل 20

DAMIAN POV:Humithit ako sa hawak kong tabako at marahang ibinuga ang usok sa madilim na sulok ng VIP Room No. 3. Kalmado akong nakasandal sa couch, ngunit ang totoo ay may bahagi sa akin ang naghihintay. Alam ko. Alam kong babalik siya. Ang desperasyon sa mga mata ng dalagang iyon noong nakaraang gabi ay sapat nang palatandaan na wala siyang ibang matatakbuhan kundi ako.Nang marinig ko ang marahang pagpihit ng hawakan ng pinto, isang tipid at mapang-angking ngisi ang agad na gumuhit sa aking mga labi.Bumukas ang pinto at iniluwa nito ang kaniyang pigura. Dahan-dahan kong hinagod ng tingin ang buo niyang katawan mula ulo hanggang paa. Imbes na ang uniporme bilang waitres na suot niya noon, ngayon ay nakasuot siya ng maikling palda na halos maglantad sa kaniyang mapuputing hita, at isang hapit na sando na halos iluwa na ang malulusog at perpekto niyang dibdib.Ang kaniyang presensya sa ganoong ayos ay agad na nagpukaw sa aking sistema, isang matinding init ang gumapang sa aking kataw

THIRD PERSON:Nang hindi na kaya ni Damian na tiisin ang nag-aalab na pagnanasa, marahan niyang inihiwalay ang kamay ni Sera mula sa kaniyang kahandaan. Umayos siya ng puwesto sa ibabaw ng dalaga at dahan-dahang itinalaga ang kaniyang ngangalit na alaga sa mismong bukana ng hiyas ni Sera.Bago ang tuluyang paglapat, tinitigan niya ang mukha ng babae. Kitang-kita ni Damian sa nagmamakaawang mga mata ni Sera ang tila pakiusap na huwag ituloy, subalit nanatiling tikom ang bibig nito. Walang salitang lumabas sa mga labi ng dalaga. Mariin na lamang nitong ipinikit ang kaniyang mga mata habang dahan-dahang umaagos ang isang butil ng luha sa kaniyang pisngi patungo sa unan.Subalit sa mga sandaling iyon, walang ibang nararamdaman si Damian kundi ang matinding udyok na maangkin ang dalaga. Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili. Sa isang seryoso at banayad ngunit mariing pagtulak, tuluyan niyang ipinasok ang kaniyang kahandaan."Uhmmmpp!!!"Isang napakarahas na kagat-labing ungol ang kum

THIRD PERSON:Halos takbuhin ni Sera ang mahabang pasilyo ng VIP area habang nanginginig ang kaniyang mga binti at patuloy na umaagos ang luha sa kaniyang mga pisngi. Iniinda niya ang matinding sakit at kirot sa kaniyang ibabang bahagi, subalit mas matindi ang takot na bumabalot sa kaniyang dibdib matapos marinig ang nakakatakot na banta ni Damian. Mahigpit niyang binalot ang sarili gamit ang kaniyang bisig at walang tigil na inilibot ang paningin.Si Alex agad ang hinanap niya.Nang makita niya si Alex na nakatayo malapit sa bar habang may kausap sa cellphone, agad siyang nagmadaling lumapit dito at mahigpit na hinawakan ang braso nito.Wala na siyang pakialam kung may makakita man sa kanya na umiiyak. Sa sandaling iyon, ang tanging nais niya ay makalapit sa nag-iisang taong alam niyang masasandalan niya."A-Alex..." humihikbing tawag ni Sera. Gumaralgal ang kanyang boses sa tindi ng emosyon, at tuluyan nang pumatak ang mga luhang kanina pa niya pilit na pinipigilan.Gulat naman na n

THIRD PERSON:Bago pa man tuluyang makalapit si Damian sa kinaroroonan ni Sera, bigla itong lumiko kasama ang mga direktor patungo sa executive office ng ospital. Ngunit ang kaniyang mapang-aping titig at ang nakakatakot na ngising iyon ay sapat na para tuluyang mabilanggo sa takot si Sera. Nanatili siyang nakatayo sa tabi ng billing counter, habang ang kaniyang puso ay nagbabadya nang sumabog sa tindi ng kaba.Nang mawala sa kaniyang paningin ang bulto nito, tila doon lamang muling nakahinga nang tama si Sera. Nanginginig ang kaniyang mga kamay nang mabilis niyang kunin ang resibo mula sa counter nang hindi na tinitingnan ang kahera. Ang tanging nasa isip niya ay ang makalayo sa pasilyong iyon.Halos patakbo siyang humakbang patungo sa elevator, binabalewala ang matinding kirot at hapdi sa kaniyang ibaba. Ang bawat segundong lumilipas ay tila ba mas lalong nagpapasikip sa kaniyang dibdib. Pagkarating sa tapat ng kwarto ni Liam, mabilis niyang itinulak ang pinto at pumasok sa loob, sa

THIRD PERSON: Nang matapos ang marahas at walang awang pag-angkin ni Damian, nababalot ng mabibigat na hininga at amoy ng kanilang p********k ang buong executive lounge. Habang nakahiga si Sera sa marangyang leather couch, walang lakas, at tuluyang nakapikit habang ang maiinit na luha ay patuloy na umaagos mula sa kaniyang mga mata patungo sa kaniyang magulong buhok. Sobrang dumi ng kaniyang pakiramdam, at ang kaniyang buong katawan, lalo na ang kaniyang ibabang bahagi,ay nanghihina at humihapdi sa tindi ng ritmong ibinigay sa kaniya ng lalaki. Marahan namang tumayo si Damian mula sa ibabaw ng dalaga. Walang bakas ng pagod sa kaniyang matipunong katawan; sa halip, isang seryoso at kontentong ekspresyon ang nasa kaniyang mukha. Kinuha niya ang kaniyang sumbatero at maayos na isinuot muli ang kaniyang mamahaling dark suit at leather belt, na tila ba walang nangyaring ligalig sa loob ng silid. Hindi man lang niya binalingan ng tingin ang umiiyak na dalaga. Naglakad siya patungo sa ka