All Chapters of You're my lover. ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน : Chapter 21 - Chapter 30

ร่างบางอ่อนระทวยคอพับคออ่อน ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง จนหลับพับไปตั้งแต่บทรักอันสุดแสนจะเร่าร้อนยังไม่จบเสียงหวานเอ่ยร้องขอให้เจ้าของร่างที่ถาโถมใส่เธอให้หยุด แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดความกระหายที่ลุกโชนดังเปลวเพลิงของตัวเองลงได้ จนเธอเริ่มสติเลือนหายเขาถึงยอมหยุดความกระหายนั้นธามจัดการทำความสะอาดกายงามให้ทุกส่วนอย่างทะนุถนอม ลูบไล้เนื้อตัวบอบบางอย่างเบามือเป็นที่สุด ห่มผ้าให้ถึงคอ จูบหน้าผากมนแผ่วเบา เลื่อนไล้มาที่จมูกเชิดรั้น จนมาถึงปากอวบอิ่มเบาๆ ซ้ำๆ ก่อนจะซุกตัวเข้าไปนอนบนหมอนใบเดียวกัน ขยับศีรษะเล็กให้หนุนบนแขนแกร่งสายตาคมมองหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก มืออุ่นหนาลูบแก้มนวลและปากอวบอิ่ม จูบแผ่วเบาที่เรือนผม หน้าผากมน เปลือกตาทั้งสองข้าง แก้ม จมูกโด่งเล็ก และจูบแผ่วเบาที่ปากอวบอิ่มอีกครั้ง ก่อนจะโอบกอดร่างบางไว้แนบอกแล้วหลับไปด้วยความสุขใจบัวลืมตาตื่นมาในอ้อมกอดของธามเกือบสองทุ่ม ด้วยความเจ็บร้าวระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะที่กึ่งกลางลำตัว เห็นเขายังหลับสนิทจึงไม่กล้าขยับตัว มองใบหน้าหล่อนิ่งด้วยความรู้สึกภูมิใจที่เป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์ ต่อจากนี้ไปเธอจะมีสิทธิ์ในตัวของเขาเพียงผ

"ตื่นได้แล้ว" น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเรียก ไล้นิ้วเขี่ยแก้มและปากอิ่มไปมาแผ่วเบา ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบเดียว ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมน"บัวยังง่วงอยู่เลย" บัวรู้สึกตัวลืมตาตื่น ซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดอบอุ่นของธาม พร้อมกอดกระชับให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ได้กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวของเขา รับรู้ถึงความอบอุ่นที่ถ่ายทอดผ่านอ้อมกอดและริมฝีปากอุ่นที่หน้าผากของตน"ถ้างั้นธามอาบน้ำไปทำงานก่อนนะ เสร็จแล้วจะมารับ" ธามตอบเสียงเรียบ"บัวอยากนอนกอดธาม" บัวเงยหน้าขึ้นสบตาอ่อนโยน ใช้สองมือเรียวเล็กประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้สองข้างแก้มและริมฝีปากหยักหนาเบาๆ สบสายตาคู่คมอย่างเชิญชวน จับมืออุ่นหนามาวางลงบนหน้าอกของตน แล้วบีบมือนั้นเบาๆธามยิ้มกริ่ม เคลื่อนหน้ามาจนชิดใบหน้าสวย ใช้จมูกโด่งแตะสัมผัสกับปลายจมูกโด่งสวย ได้กลิ่นหอมลมหายใจของกันและกัน ความรู้สึกหวามไหวก่อตัวปะทุอยู่ข้างใน แต่ต่างรับรู้ความรู้สึกนั้นได้จากไออุ่นร้อนของเรือนกายเปล่าเปลือยที่แนบชิด แตะริมฝีปากอุ่นที่เปลือกตาทั้งสองข้าง แก้มเนียนหอม และหยุดคลอเคลียอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มเป็นกระจับอดไม่ได้ที่จะใช้ปลายลิ้นอุ่นไล้แตะชิมความหวานจ

"พี่โซนช่วยคุ้มกันปุณณ์ด้วยครับ" ปุณณ์ร้องบอกใส่อารมณ์เต็มที่ ในมือจับสมาร์ทโฟนกำลังเมามันกับเกมออนไลน์ ไม่ต่างจากเรน โซน ธันน์ และปัณณ์ ที่จดจ่ออยู่กับเกมนั้น ตรงสนามหน้าบ้านบริเวณศาลาริมน้ำที่แทนไท พรพระพาย อาชิ ชะเอม ภู เอริน นั่งคุยกันอยู่ บ้างก็ขำกับท่าทีของเด็กๆ ส่วนภีมกับภิณตามดิษย์กับรสสุคนธ์พ่อแม่ของภูไปงานเลี้ยง"ปุณณ์หนีๆ กลับป้อมก่อน พี่กำลังฟาร์มอยู่""ปัณณ์จะตายแล้ว ช่วยปัณณ์ด้วยพี่เรน""ปัณณ์อย่าไปทางนั้นสิ ออกมาพี่กำลังฟาร์มอยู่เลนบน""ธันน์ตีป้อมแตกไปหนึ่งแล้ว บุกๆ""ปุณณ์กับปัณณ์สนุกกันใหญ่มีเพื่อนเล่นถูกคอ" พรพระพายมองทุกคนด้วยความเอ็นดู"วันนี้มีคนแบกไงคะแม่พาย ปกติเล่นกันสองคนหัวร้อนตลอด" ชะเอมยิ้มอ่อนโยน"เข้าขากันดีจริงๆ ถ้าภีมมาด้วยก็คงเข้าไปร่วมวง สงสัยพ่อแทนจะได้หลานเพิ่มอีกสี่คน" เอรินพูด"ธามกับธันน์มีกันแค่สองคนพี่น้อง โชคยังดีที่มีเพื่อนดีอย่างเรนกับโซน เพราะจริงๆ แล้วครอบครัวของญาติที่เกาหลี เขาก็ไม่ได้เต็มใจที่จะรับดูแลทั้งสองคนสักเท่าไหร่ ถ้าไม่มีเงินมาเป็นตัวแปร คนพวกนั้นคงไม่สนใจไยดีธามกับธันน์เลยด้วยซ้ำ ทั้งสองคนแบกรับความรู้สึกโดดเดี่ยวมานานเกินพอแ

เปลวไฟลุกท่วมรถยนต์ที่จะใช้ในการแข่งขันของรัณย์ ทุกคนในทีมต่างช่วยกันนำถังดับเพลิงมาดับเปลวไฟนั้น จนไฟดับลงก่อนที่คนอื่นๆจะมาถึง"ภิณ!!" เสียงของฟ้าใส ปุณณ์ ปัณณ์ ภีม เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง"ภิณ! ภิณเจ็บตรงไหน บอกพี่" ภีมตกใจที่เห็นใบหน้าของน้องสาวมีคราบเลือดติดอยู่ เนื้อตัวก็ขะมุกขะมอม"ภิณไม่ได้เป็นอะไร แต่ภิณตกใจ ลุงเขาช่วยภิณไว้" ภิณสวมกอดพี่ชายไว้ เนื้อตัวสั่นเทาด้วยยังคงตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่หาย"เลิกเรียกฉันว่าลุงสักที หน้าฉันเหมือนญาติฝั่งพ่อเธอหรือไง" รัณย์ตวาดลั่น เลือดก็ไหลลงมาอาบหน้า"ลุงอย่าดุสิ ภิณยิ่งตกใจอยู่ ดุมากเดี๋ยวเลือดลุงก็ไหลหมดตัวหรอก" ภิณว่า ก่อนจะเม้มริมฝีปากเข้าหากันเมื่อเจอสายตาดุๆ ของรัณย์"รัณย์ กูว่าไปมึงไปโรงพยาบาลก่อนเหอะ เลือดมึงไหลไม่หยุดเลย" นิค หัวหน้าทีมช่าง และมีศักดิ์เป็นญาติผู้พี่ของรัณย์เอ่ยบอกอย่างเป็นห่วงในอาการ ที่บาดแผลมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด จนผ้าที่ใช้ห้ามเลือดเปียกชุ่มเป็นสีแดงทั้งผืน"มันเกิดอะไรขึ้น เชี้ย! ไอ้เชี้ยรัณย์มึงทำเชี้ยไรของมึง" ทันทีที่มาถึงพิทสตรอปที่จัดไว้ให้ทีมของรัณย์ สภาพที่เห็นตรงหน้าคือซากรถที่ถูกไฟไหม้

ธามเร่งจัดการสนามแข่งให้พรั่งพร้อมมากที่สุด ก่อนที่เขา ธันน์ เรน โซน จะเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงประจำปีของครอบครัวบัวที่ภูเก็ตเป็นเวลาสี่วันก่อนเดินทางธามกำชับให้เทรย์ฝึกซ้อมตามตารางที่วางไว้ รวมถึงทีมงาน และให้ทุกคนดูแลสนามแข่งไม่ให้บุคคลภายนอกเข้ามาในช่วงเวลาที่เขาไม่อยู่ โดยอาชิสั่งให้บอดี้การ์ดเข้ามาช่วยจัดการดูแลรักษาความปลอดภัยอีกด้วยอธิกับไนท์มารอรับทุกคนที่สนามบิน โดยให้เดย์ ยูมิ กับลูกๆ ทั้งสามคนไปรอที่เกาะอลินดาแทนไท พรพระพาย ครอบครัวของอาชิ ครอบครัวของเอริน ครอบครัวของสายฟ้า แล้วยังมีครอบครัวของเพื่อนอธิกับไนท์ คือเวกัส จินนี่ กับเวลล์ลูกชาย โฬม ชีวา กับลูกๆ ทั้งสาม พลอย เพชร เพทาย ทุกคนเข้ามานั่งรอยังห้องรับรองของสนามบินเพื่อรอครอบครัวของเอวาที่ยังเดินทางมาไม่ถึงบัวแนะนำธามให้อาอธิกับอาไนท์ของเธอได้รู้จัก ทั้งอธิ ทั้งไนท์ก็อดแปลกใจไม่ได้เช่นกันที่แทนไทกับอาชิยอมให้ทั้งคู่คบหากันโดยง่าย แต่พอได้พูดคุย ได้รับรู้เรื่องราวของธามก็ทำให้เข้าใจอะไรมากขึ้น และพร้อมที่จะต้อนรับธามกับสมาชิกในครอบครัวของธามมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขาเช่นกัน"อาเดล อาเอวามาแล้วครับ" ปุณณ์ร้องบอก