You're my lover. ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน

รถซุปเปอร์คาร์สองคันขับเข้ามาจอดในสนามยังจุดสตาร์ท คันแรกคือรถของ ธาม ธีธัช เจ้าของสนามแข่งรถแห่งนี้ ส่วนอีกคันคือรถของ เปรม เปรมนัตย์ นักแข่งรถมือสมัครเล่น จะว่าเป็นนักแข่งรถก็ไม่เชิง เพราะเขาแค่ชอบความท้าทายเท่านั้นไม่ได้จริงจังอะไร แต่วันนี้เขากล้ามาท้าแข่งเดิมพันกับนักแข่งรถดีกรีระดับแชมป์เอเชียอย่างธาม ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นนักแข่งรถมอเตอร์ไซต์ก็ตาม ด้วยเงินเดิมพันสิบล้านบาทเมื่อถึงวันแข่งเปรมมาในสภาพมีผ้าคล้องแขนมาด้วย แจ้งว่าประสบอุบัติเหตุแขนเดาะทำให้ไม่สามารถลงแข่งได้ จึงส่งตัวแทนลงสนามแทนกติกาของวันนี้คือขับวนรอบสนามสองรอบ ใครมาถึงเส้นชัยก่อนชนะ และรับเงินเดิมพันกับสิ่งที่ต้องการไปบรึ้น!! บรึ้น!!เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณนั้น จนกลบเสียงเชียร์ และไม่กี่วินาทีถัดมารถทั้งสองคันก็ถูกปล่อยออกจากจุดสตาร์ท รถของธามวิ่งทะยานนำรถของคู่แข่งด้วยความเร็วที่น่าพอใจรถของนักแข่งทีมเปรมพยายามเบียดซ้ายเบียดขวาเพื่อจะแซงรถของธามแต่ก็ไม่สำเร็จ นาทีนี้ผู้ชมรอบสนามค่อนข้างมั่นใจว่าอย่างไรธามก็ต้องชนะแต่แล้วเพียงไม่กี่วินาทีถัดมารถของคู่แข่งก็ขับแซงรถของธามขึ้นมาด้วยความเร็วที่ไม่ธร

"ปุณณ์ ปุณณ์ว่าเราจะรอดกันไหม" ปัณณ์ชะโงกหน้ามาถามปุณณ์พี่ชายฝาแฝด ที่นั่งอยู่ด้านหน้าคู่กับพี่สาว"รอดดิ พี่บัวอยู่ด้วยทั้งคน จริงไหมพี่บัว""ปัณณ์จะรอดจากอะไรล่ะ ถ้ารอดจากคุณพ่อคุณแม่พี่ก็ว่าไม่น่ารอด""อ้าว ทำไมพี่บัวพูดแบบนี้ล่ะ" สองแฝดประสานเสียงถามพี่สาว"ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลย แบ็คพี่บัวดีซะอย่าง""ใช่ๆ มีคุณปู่อยู่ทั้งคน คุณพ่อคุณแม่ไม่ดุหรอก" ปุณณ์มั่นอกมั่นใจว่าอย่างไรปู่ก็ต้องปกป้องพวกตนได้"แต่ถ้าคุณปู่ไม่อยู่บ้าน ก็จะไม่มีใครช่วยเราได้นะ" คำพูดของปัณณ์ทำให้ทุกคนเริ่มคิดหนักอีกครั้ง"ถ้าปุณณ์กับปัณณ์จะป๊อดขนาดนี้นะวันหลังพี่บัวไม่พาไปด้วยแล้ว""ไม่ได้ป๊อด แค่ใจปัณณ์มันสั่นๆ เองพี่บัว""ใช่ๆ ปุณณ์ก็รู้สึกเหมือนปัณณ์""ถ้างั้นก็เตรียมตัวเตรียมใจรับชะตากรรมกันให้ดี แต่พี่ว่าเรารอดชัวร์ ปัณณ์คาดเข็มขัดดีๆ พี่จะซิ่งละนะ""จัดไปพี่บัว ปัณณ์พร้อมแล้ว วู้วววว!!""เหยียบให้มิดเลยพี่บัว ปุณก็พร้อมสุดๆ ไปเลย วู้วววว!!""พี่บัวจัดให้น้องรักทั้งสอง" เท้าเรียวเหยียบคันเร่งเต็มเท้า พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง ปาดซ้ายแซงขวาโดยมีน้องชายทั้งสองคนส่งเสียงเชียร์ดังลั่นรถเอี๊ยดดดด!!!"

วันนี้เป็นการแข่งขันรถจักรยานยนต์ทางเรียบ ซึ่งใช้เวลาแข่งขันทั้งหมดสามวัน วันนี้เป็นวันแรก Practice Day คือการซ้อมขับขี่ โดยจะขับขี่ทั้งหมดสองครั้งแทนไท พรพระพาย อาชิ ชะเอม ปุณณ์ ปัณณ์ และบัว ต่างมาดูการซ้อมในวันนี้ แต่จริงๆ แล้วเหตุผลที่ทุกคนมาในวันนี้ก็เพื่อจะดูตัวของธาม ผู้ชายที่บัวอยากได้หลังจากที่แทนไทตอบตกลงหลานสาวในวันนั้น แทนไทก็ดำเนินการช่วยหลานสาวทันที โดยการเสนอตัวเป็นสปอนเซอร์ให้กับการแข่งขันครั้งนี้มูลค่าถึงยี่สิบล้านบาทในนามของแทนไท คอร์ปอเรชั่น ซึ่งก็ไม่มีใครกล้าขัดการตัดสินใจของแทนไท"ไอ้ธาม คุณแทนไทที่ทำหนังสือขอเป็นสปอนเซอร์หลักมาเมื่อวันจันทร์เขาขอพบมึงว่ะ" โซนเดินเข้ามาบอกธามขณะที่เขากับเรนกำลังตรวจเอกสารอยู่ในห้องทำงานก่อนถึงเวลาที่จะออกไปซ้อม"แล้วทำไมมึงต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยวะ หรือรถมีปัญหา" เรนถามเมื่อเห็นสีหน้าเป็นกังวลของเพื่อน ต่างจากธามที่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย สายตาจับจ้องอยู่ที่เอกสารตรงหน้า"ก็คุณแทนไทมากับบัวอะดิ""บัว? คนที่แข่งรถชนะไอ้ธามเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอ่ะนะ" เรนเริ่มมีสีหน้าเช่นเดียวกับโซนเมื่อได้ยินชื่อของบัว"บัวคนเดียวกันเลย มึงสองคนว่ามันแปลกๆ

ก๊อกๆ"คุณพ่อขา คุณแม่ขา ขอบัวเข้าไปนะคะ" น้ำเสียงหวานๆ ของบัวดังขึ้นหลังจากสิ้นเสียงเคาะประตู"ลูกสาวมาง้อคุณพ่อแล้วค่ะ" ชะเอมกระเซ้าคนเป็นสามีที่ทำเป็นนั่งนิ่งอ่านผลประกอบการของกาสิโนที่มาเก๊าบนหน้าจอ IPAD ไม่สนใจเสียงของลูกสาว"บัวเข้ามาเลยลูก" บัวที่อยู่ในชุดนอนกระโปรงแบบมีเสื้อคลุมค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงตอบรับจากคนเป็นแม่"บัวไม่ได้มารบกวนคุณพ่อคุณแม่ใช่ไหมคะ" บัวเดินเข้าไปกอดและหอมแก้มคนเป็นแม่ ก่อนจะนั่งลงบนเตียงข้างคนเป็นพ่อ"ไม่รบกวนเลยลูก ทำไมวันนี้อาบน้ำเร็วคะ""กลับจากสนามแข่งรถแล้วรู้สึกเหนียวตัวค่ะ ก็เลยอาบเลย""แล้วรอบสองธามชนะไหม""ชนะค่ะ ทำเวลาได้ดีกว่ารอบแรก ...คุณพ่ออ่านอะไรอยู่เหรอคะ" บัวตอบคนเป็นแม่ ก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้คนเป็นพ่อที่ทำหน้าเรียบเฉย มือบางกอดลำแขนแล้วอิงซบลงบนไหล่แกร่งของคนเป็นพ่ออย่างออดอ้อน"ผลประกอบการของกาสิโน วันมะรืนพ่อกับแม่ต้องไปประชุมที่มาเก๊า บัวไปกับพ่อไหม ปุณณ์กับปัณณ์ก็ไป" อาชิวาง IPAD ลงข้างตัว มือหนาลูบสัมผัสศีรษะมนของลูกสาวอย่างอ่อนโยน"แต่วันมะรืนเป็นวันแข่ง บัว....." บัวมีท่าทีอ้ำอึ้ง มือหนาของคนเป็นพ่อจึงละจากศ

"โอ๊ย!!!" บัวร้องด้วยความเจ็บปวด เมื่อตัวเธอล้มถลาไปกับพื้นถนน จนร่มหลุดมือปลิวว่อน"เป็นยังไงบ้าง" ร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งย่อตัวลงมาถาม แสดงถึงความเป็นห่วง"เจ็บ" ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของน้ำเสียงนุ่มทุ้มนั้น น้ำเสียงใสๆ เอ่ยออกมาแผ่วเบาและสั่นเครือ ดวงตาคู่งามมีน้ำใสเอ่อคลอบ่งบอกว่าเธอเจ็บมากจริงๆดวงตาคู่คมมองใบหน้าของเธออย่างไม่วางตา ด้วยสายตาตกตะลึง ใบหน้าสวยที่ดูหวานซ่อนเปรี้ยว ดวงตากลมโตสวยเป็นประกาย จมูกเชิดรั้น ริมฝีปากอิ่มได้รูป ไม่ว่าจะมองไปมุมไหนก็ถูกตาต้องใจเขาไปทุกส่วนสัด แล้วยังจะผิวขาวนวลเนียนไปทั้งตัวนั่นอีก"ลุกไหวไหม" เจ้าของน้ำเสียงนั้นยังคงเอ่ยด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับยื่นมือจะไปจับประคองร่างบางเมื่อเห็นว่าเธอไม่น่าจะลุกขึ้นไหว"อย่าแตะต้องเธอ" น้ำเสียงเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความหวงแหนอย่างเห็นเธอเป็นสมบัติส่วนตัวดังขึ้นก่อนที่ผู้ชายหน้าหล่อลูกครึ่งฝรั่งจะได้สัมผัสตัวเธอธามส่งหมวกกันน็อกไปให้ทีมงามถือ แล้วรีบเดินตรงมาหาร่างบางที่นั่งพับเพียบอยู่กับพื้นถนนที่ร้อนระอุอันเนื่องมาจากแสดงแดดยามบ่าย"ธาม บัวเจ็บ" บัวมองใบหน้าของธามที่มีหยาดเหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้าหล่