All Chapters of You're my lover. ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน : Chapter 61 - Chapter 70

บัวพักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลอีกสองอาทิตย์เต็มสายฟ้าจึงอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้ ถึงแม้เจ้าตัวจะบอกว่าเป็นอะไรแล้ว แต่เขาก็อยากตรวจเช็คเพื่อให้แน่ใจจริงๆ ว่าจะไม่มีอาการแทรกซ้อน เพราะตอนที่ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอาการของบัวเป็นตายเท่ากัน แต่พอฟื้นขึ้นมาอาการก็ดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อคนป่วยงอแงจะกลับบ้าน งอแงจะแต่งงานให้ได้ดังใจตัวเองตลอดสองอาทิตย์ ทำเอาทุกคนปวดหัวไปตามๆ กัน"บัวไม่อยากเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเหรอลูก ให้แผลที่หัวหายดีก่อนไหม ไหนจะรอยแผลตามตัวอีก เดินก็ยังไม่ถนัด เดี๋ยวได้ล้มกลางงานพอดี ธามไม่หนีบัวไปไหนหรอกลูก" น้ำเสียงของชะเอมอ่อนหวานนุ่มนวลพยายามโน้มน้าวลูกสาวหลังจากกลับมาถึงบ้านแล้วบัวเอ่ยเรื่องแต่งงานขึ้นมาอีก เธออยากแต่งงานพร้อมหลินกับเปรมเลยด้วยซ้ำ"นั่นสิ บัวจะใจร้อนทำไม ยังไงธามก็รอบัวอยู่แล้ว จะแต่งหรือไม่แต่งยังไงบัวกับธามก็ได้อยู่ด้วยกันทุกวัน" อาชิเอ่ยถาม"บัวกลัวจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกค่ะ บัวถึงไม่อยากรอ เพราะชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอน" บัวบอกเหตุผลกับทุกคน"ปู่เข้าใจบัวนะลูก แต่กว่าคุณตาคุณยายจะกลับไทยก็อีกตั้งสามเดือน บัวจะไม่รอคุณตาคุณยายกลับมางานแต่งของหลา

"บัว!!!" ธามเปิดประตูเข้ามายังสตูดิโอด้วยสีหน้ากราดเกรี้ยว น้ำเสียงตะคอกด้วยความโกรธขึง เดินตรงปรี่เข้าไปหาบัวที่กำลังยืนโพสท่าถ่ายแบบชุดชั้นในให้กับช่างภาพ ด้วยน้ำเสียงของเขาทำเอาบัวสะดุ้งโหยง"เฮ้ย!" เปรมกับอิฐอุทานขึ้นพร้อมกันเมื่อเห็นผู้มาเยือนที่ร่างกายราวกำลังเปล่งรัศมีพลังทำลายล้างขั้นสุดยอดเดินตรงเข้ามา"ถึงว่าทำไมรีบร้อนออกมา" เรนยืนมองสถานการณ์อยู่ห่างๆ เมื่อเห็นต้นเหตุที่ทำให้เพื่อนรักทิ้งการทำรายงานแล้วหุนหันพลันแล่นออกมา"กูว่างานนี้มีตายกันไปข้าง จากธามผู้อ่อนโยนของคุณหนูบัวเปลี่ยนเป็นโหมดโหดแล้วเว้ย" โซนยกยิ้มเมื่อเห็นแฟนสาวของเพื่อนรักต้นเหตุของความหัวร้อน"ธาม มารับบัวเร็วจัง บัวยังไม่เสร็จเลย" บัวถามหน้าระรื่นอารมณ์คนละขั้วกับคนตรงหน้าที่คว้าเสื้อคลุมมาสวมให้เธอ"เดี๋ยวได้เสร็จแน่...ใครอนุญาตให้มาถ่ายห๊ะ!" ธามเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันพร้อมทั้งจับแขนเล็กใส่เข้าไปในแขนเสื้อคลุม ตะคอกถามด้วยน้ำเสียงโกรธขึงออกมาอีกครั้ง"ก็บัวอนุญาตตัวเองไง...ว้าย!!!" บัวเริ่มหวั่นใจกับสีหน้า ท่าทางของคนตัวโตที่เธอไม่เคยเห็นหรือได้สัมผัสมาก่อน ก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อถูกยกตัวลอยพาดบ่าแกร่งเดินด

เสียงหอบหายใจดังประสานเสียงเนื้อกระทบเนื้อไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมที่เกือบจะมืดสนิท หากไม่มีแสงจันทร์จากภายนอกส่องเข้ามา แสงนั้นตกกระทบร่างสองร่างบนเตียงกว้างที่อีกฝ่ายกำลังทำโทษคนใต้ร่าง ส่วนอีกฝ่ายที่ถูกทำโทษก็ได้แต่ส่งเสียงร้องครวญคราง"อื้ออออ...แหกหมดแล้ว ธามพอแล้ว ต่อไปบัวจะไม่ทำแบบนี้อีก ธามหยุดได้แล้ว บัวแสบ" น้ำเสียงของบัวแหบแห้ง ร่างกายอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงต่อต้านใดๆ ไม่ว่าเขาจะจับเธอพลิกตะแคงซ้าย ตะแคงขวา นอนคว่ำ ทุกท่วงท่าตามที่เขาจะพอใจ หรือแม้แต่ตอนนี้ที่ขาเรียวเล็กของเธอถูกมือหนาจับยึดแน่นแล้วกางออกกว้าง สะโพกสอบถาโถมนำพาแท่งร้อนสอดลึกเข้าไปในร่องรักของเธอแรงดีไม่มีตก สาดสัดอัดกระแทกถี่ยิบรัวเร็ว เร่าร้อน รุนแรง ดุดัน ตามที่อารมณ์ดิบเถื่อนเรียกร้อง"แหกที่ไหน ยังแน่นอยู่เลย...อ๊า...ชอบแบบนี้ไหม...ซี๊ดดด...เสียวเป็นบ้า...อ๊าสสสส" ร่างสูงจับเรียวขาเล็กมาพาดบนบ่าแกร่งแล้วรัวกระแทกอย่างหนักหน่วงและรุนแรงจนปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่องรักของร่างบางเป็นรอบที่เท่าไหร่เขาเองก็จำไม่ได้"เข็ดไหมครับ ต่อไปจะทำแบบนี้อีกไหม หืม?" ร่างสูงปล่อยขาเรียวลงเหยียดยาวอย่างหมดแรง ขาเล็กสั

หลังจากวันที่ธามกับทุกคนร่วมมือกันทำเซอร์ไพรส์ขอบัวแต่งงาน สามเดือนต่อมาทั้งคู่ก็เข้าพิธีแต่งงานกัน ซึ่งถูกจัดขึ้นอย่างเลิศหรูอลังการที่โรงแรมสุดหรูของเดย์ ที่ตอนนี้อยู่ภายใต้การบริหารงานของอธิงานมงคลสมรสถูกเนรมิตอย่างสมฐานะหลานสาวคนโตของผู้ก่อตั้งแทนไท คอร์ปอเรชั่น เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์และกาสิโนที่มาเก๊าอย่างแทนไท และเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวในพี่น้องสามคนของอาชิ ทายาทรุ่นที่สองของแทนไทที่เก่งกาจไม่แพ้คนเป็นพ่อเลย กับชะเอม แพทย์หญิงที่ได้ทำหน้าที่คุณหมอแค่เฉพาะวันเสาร์กับวันอาทิตย์อีกครึ่งวันเท่านั้นหลังจากที่ทั้งคู่เรียนจบธามยังคงเป็นนักแข่งรถมอเตอร์ไซต์ทางเรียบ ซึ่งคว้าแชมป์มาแทบทุกสนาม และยังคงดำรงตำแหน่งผู้บริหารสนามแข่งรถระดับมาตรฐานสากล ได้รับหน้าที่จัดการแข่งขันมานับครั้งไม่ถ้วน โดยเขาตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่าถ้ามีลูกเขาจะหยุดเส้นทางนักแข่งรถของเขาทันทีธามยังหันมาจับธุรกิจผลิตอะไหล่รถยนต์โดยร่วมหุ่นกับเพื่อนรักอย่างเรน และโซน ที่ทั้งคู่สืบทอดธุรกิจของครอบครัว แต่เป็นการสร้างฐานการผลิตและควบคุมสาขาที่เมืองไทยควบคู่ไปกับสาขาที่เกาหลีใต้ส่วนบัวมีแบรนด์ชุดชั้นในเป็นของตัวเอง เธอเรีย

"คุณปู่ขา" บัวเรียกคนเป็นปู่เสียงอ่อนเสียงหวานพร้อมทั้งกอดซบอย่างออดอ้อน หลังจากอาบน้ำเสร็จแต่รู้สึกหิวขึ้นมาธามจึงพาเธอลงมาหาอะไรกินธามพาบัวมาหาคนเป็นปู่ก่อนที่ตัวเองจะเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อเตรียมผลไม้ให้เธอตอนนี้บัวมีอายุครรภ์ได้สามสิบแปดสัปดาห์สามารถเจ็บท้องคลอดได้ทุกเมื่อ เธอมีอาการแพ้ท้องอย่างรุนแรงถึงขั้นรับประทานอะไรไม่ได้เลย อาเจียนมากจนร่างกายขาดทั้งน้ำและอาหาร บางครั้งก็มีเลือดปนออกมาตอนอาเจียนเนื่องจากหลอดอาหารมีการฉีกขาดจนต้องเข้าโรงพยาบาล กว่าอาการของเธอจะดีขึ้นก็เมื่ออายุครรภ์ได้ยี่สิบสัปดาห์ธามสงสารบัวเป็นอย่างมาก จับมือและร้องไห้มาด้วยกัน เขาจึงตั้งใจว่าจะมีลูกแค่คนเดียว เพราะทนเห็นเธอทรมานกับอาการแพ้ท้องอย่างหนักไม่ได้ แต่เหมือนฟ้าจะเข้าข้างที่ประทานลูกน้อยให้เขากับเธอถึงสองคน ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย สร้างความปลื้มปีติยินดีให้เขาและทุกคนเป็นอย่างมาก"จะเป็นแม่คนอยู่อีกไม่กี่วันยังจะอ้อนปู่อยู่อีก อยากได้อะไรบอกปู่มาสิ" แทนไทกอดตอบหลานสาวสุดที่รักพลางลูบศีรษะเล็กด้วยรักและเอ็นดูไม่เคยเปลี่ยน"บัวอยากกอดคุณปู่เฉยๆ ค่ะ ไม่ได้อยากได้อะไร คิดถึงคุณปู่ คิดถึงคุณย่า คิดถึ