ตอนที่4

ตอนที่4

" จะรีบไปไหนครับ " เสียงผู้ชายเอยทักเรา2คน ฉันกับน้ำฟ้าหันไปมองตามเสียงนั้นทันที เขาเดินมาหยุดตรงที่ฉัน2คน และยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"มีอะไร เรารู้จักกันด้วยเหรอ " ฉันพูดถามเขา

" จำกันไม่ได้จริงๆแฮะ " เขาพูดยิ้มกว้าง

" จำไม่ได้ คุณคือใคร เราเคยเจอกันด้วยเหรอ " น้ำฟ้าถามต่อ

" เคยสิครับ เอาเป็นว่า ร้านเราต้องขอโทษพวกคุณ2คนด้วยที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เพื่อเป็นการไถ่โทษ ครั้งหน้าพวกคุณมาผมเลี้ยงเต็มที่ครับ "

" คุณคือเจ้าของคลับ พวกเราขอโทษด้วยนะคะที่สร้างเรื่อง แต่ค่าเสียหายเก็บที่ผู้ชายคนนั้นได้เลย เขาเป็นคนเริ่ม " ฉันพูด

" ไม่เป็นไรครับ ผมต้องเป็นฝ่ายขอโทษพวกคุณมากกว่าที่ปล่อยให้คนแบบนี้เข้ามาในคลับ ต่อไปจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ยังไงก็มาเที่ยวที่คลับผมอีกนะครับ " ผู้ชายคนนั้นพูด ฉันกับน้ำฟ้าก็พยักหน้าตาม

" อ๋อ ลืมแนะนำตัว ผมชื่อ ไนต์ครับ ยินดีที่รู้จักคุณน้ำฟ้ากับน้ำฝนนะครับ " เขาพูดพร้อมยื่นมือมาจับทักทาย ฉันกับน้ำฟ้ามองอย่างลังเล แต่ฉันก็ยื่นไปจับทักทายเขา และถอยให้น้ำฟ้ายื่นมือไปจับเหมือนกัน

" ยินดีค่ะ คืนนี้ พวกเราหมดสนุกแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ " ฉันพูดกับคุณไนต์

" ครับ ไว้เจอกันนะครับ " คุณไนต์พูดยิ้ม ฉันกับน้ำฟ้าเดินขึ้นรถและขับออกจากคลับN ตรงกลับบ้านทันที

เช้าวันถัดมา

เมื่อเช้าก่อนออกบ้านฉันกับน้ำฟ้าเจอกับพี่น้ำหวานและเพื่อนสนิทของฉัน (พี่ลีวายนั่นแหละ 55) พอเมาก็มาเป็นเพื่อนกันเลย ฉันบอกพี่น้ำหวานแล้วว่ามีงานต่างจังหวัด1อาทิตย์ พี่น้ำหวานไม่ถามอะไรมากเพราะว่าฉันกับน้ำฟ้า เดินทางไปทำงานต่างจังหวัดบ่อยเหมือนกัน

" คิดว่ากี่วันจะปิดจ๊อบ " น้ำฟ้าถามฉัน

" น่าจะไม่เกิน3วัน ถ้าเกิน3วันเธอรู้ใช่ไหมต้องทำยังไง "

" จะไม่ให้ฉันไปด้วยจริงเหรอ "

" ไม่ต้อง เธอคอยเฝ้าระวังห่างๆก็พออย่าให้พวกมันรู้ตัว เข้าใจไหม "

" แต่น้ำฝน ฉันเป็นห่วงเธออ่ะ "

" ไม่ต้องกังวลน้ำฟ้า ทำเรื่องที่ฉันบอกก็พอ เพราะว่ามันเสี่ยง ฉันถึงไม่อยากให้เธอไปไง "

" แต่เสี่ยงกว่านี้เราก็ผ่านด้วยกันมาแล้วไง น้ำฝนให้ฉันไปด้วยนะ "

" ไม่ได้น้ำฟ้า เราคุยกันแล้วไง เฮ้อ ตั้งใจขับ หรือจะให้ฉันขับเอง "

" ฉันขับเนี่ยแหละ เธอขับมีหวังใบสั่งตามก้นมาอีกแน่ๆ " น้ำฟ้าพูดพร้อมทั้งแลบลิ้นใส่ฉัน

" นี่ น้ำฟ้า ถ้าจบงานนี้ เราหยุดกันดีไหม " ฉันถามน้ำฟ้าเสียงจริงจัง

" เอาสิ เธอว่าไง ฉันก็ว่ายังงั้นแหละ ยังไงเราต้องไปไหนไปกันอยู่แล้ว " น้ำฟ้าพูดยิ้ม น้ำฟ้าขับรถมายังพัทยาใช้เวลาไม่นาน ถ้าเป็นฉันขับนะ เร็วกว่านี้อีก ตอนนี้เรากำลังเข้าที่พักกัน พอเก็บของเสร็จ ฉันกับน้ำฟ้าก็เริ่มปลอมตัวทันที เพราะจะไปหาเช่ารถ จอดรถตัวเองไว้ที่โรงแรมนี้เลย และออกไปโรงแรมห่างๆจากที่นี้ โดยไม่ใช้อะไรที่เป็นนามของตัวเอง โดยการปลอมแปลงเอกสาร บัตรประชาชนทุกอย่าง ฉันกับน้ำฟ้าแยกกัน ให้น้ำฟ้าไปจองโรงแรม เราจอดรถทิ้งไว้ที่โรงแรม การเดินทางของจึงเป็นรถเช่าของบริษัทที่เปิดเช่า ฉันกับน้ำฟ้าเช่ารถคนละบริษัทไปเลย เปลี่ยนเบอร์ติดต่อกันทันที ตอนนี้ฉันใส่วิกผมยาวตรงสีส้ม ปกติฉันผมสั้นสีน้ำตาล

📲📳📲📳 บี (น้ำฟ้า) ฉันสับเปลี่ยนทุกอย่างเวลาทำงานนี้

' ว่าไงบี ' ฉันกดรับสายน้ำฟ้าแต่เอยชื่อสมมุติ

' ซี ทางนี้เรียบร้อยแล้วนะ ฉันจะขับไปตามตำแหน่งนี้ก่อนแล้วกัน เธอเสร็จรึยัง '

' เสร็จแล้ว กำลังจะไปดูตำแหน่งนั้นเหมือนกัน ไว้เจอกัน ' ฉันกดวางสายน้ำฟ้าและออกรถทันที

ทุกคนสงสัยใช่ไหมว่าฉันทำงานอะไรนอกเหนือจากงานถ่ายแบบ ดวงตากลมโตทอดมองไปยังท้องถนน นิ้วเรียวสวยเคาะไปที่พวงมาลัยรถ รอยยิ้มหวานของน้ำฝนเป็นอะไรที่ใครมองก็ต้องคิดว่าเป็นเด็กเสมอ เพราะแบบนี้คนจึงคิดว่า ก็แค่เด็กทำไมต้องกลัว ......นั้นสินะ 😉