Lahat ng Kabanata ng แอบเล่นเสียว Series SS2 | PWP: Kabanata 31 - Kabanata 40

เสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องเรียนกวดวิชาส่วนตัวส่งเสียงทำงานแผ่วเบา ท่ามกลางบรรยากาศช่วงเย็นย่ำที่แสงอาทิตย์ด้านนอกเริ่มลับขอบฟ้า ในห้องเหลี่ยมแคบ ๆ นี้มีเพียงฉัน ‘ครูแพรว’ ติวเตอร์วิชาคณิตศาสตร์อายุ 26 ปี กับ ‘นนท์’ เด็กหนุ่มนักเรียนชั้น ม.6 สุดดื้อที่เป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียวในรอบเย็นนี้วันนี้ฉันสวมชุดทำงานออฟฟิศรัดรูป เสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าบางเฉียบจนหากจ้องมองดี ๆ จะเห็นขอบยกทรงลูกไม้สีดำตัวหรูที่โอบอุ้มเต้าเนื้ออวบอัดล้นทะลักเอาไว้ ท่อนล่างนุ่งกระโปรงทรงเอสีดำรัดรูปสั้นเหนือเข่า ผ่าหลังสูงโชว์เรียวขาเนียน ฉันพยายามรักษามาดครูสาวผู้เรียบร้อย แต่สายตาเจ้าเล่ห์ดุดันของนนท์ที่จ้องมองมาที่ร่องอกอยู่บ่อยครั้ง มันทำให้ฉันเริ่มใจสั่นแปลก ๆ เนื้ออุ่นนุ่มด้านในขยับตอดรัดตึบ ๆ จนน้ำหวานใสเริ่มซึมเยิ้มออกมาเหนอะกางเกงในลูกไม้ตั้งแต่เริ่มคาบเรียน“ครูแพรวครับ... แคลคูลัสข้อนี้ผมไม่เข้าใจเลยสักนิด ครูช่วยเข้ามาอธิบายใกล้ ๆ หน่อยสิครับ”นนท์เอ่ยน้ำเสียงกวนประสาท แววตาเต็มไปด้วยความทะเล้นขัดกับท่าทางเปิดหนังสือเรียนฉันถอนหายใจแผ่วเบา ขยับเก้าอี้ล้อเลื่อนเข้าไปนั่งเบียดชิดติดกับเขาบนโต๊ะเรียนตัวแค

คราบน้ำรักอุ่นร้อนในรอบแรกยังไม่ทันจะแห้งซึมหายไปจากหน้าต้นขาขาวเนียน ร่างกายของฉัน ‘ครูแพรว’ ยังคงสั่นเทาอยู่บนโต๊ะเรียนด้วยความสยิวซ่านที่แล่นริ้วคาหัวสมอง ฉันพยายามจะยันกายลุกขึ้นเพื่อจัดแจงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่หลุดลุ่ย กระดุมสามเม็ดบนถูกนนท์กระชากหลุดหายไปจนเผยให้เห็นเต้าเนื้ออวบอัดล้นทะลักคาบราเซียลูกไม้สีดำตัวหรู ท่อนล่างปล่อยเปลือยล่อนจ้อนไร้กางเกงในมาปิดบัง มีเพียงกระโปรงทรงเอที่เลิกขยับขึ้นมาเหนือก้นอวบ“จะรีบใส่เสื้อผ้าไปไหนครับครูแพรว...” นนท์เค้นเสียงกระซิบพร่า แววตาของเด็ก ม.6 สุดดื้อวาวโรจน์ไปด้วยตัณหาดิบระลอกใหม่ เขาขยับเข้ามาจับเอวคอดกิ่วของฉันไว้แน่น กระชากร่างอวบอัดขยับอุ้มลงมาจากโต๊ะเรียนทันทีนนท์อุ้มร่างของฉันขยับเดินตรงดิ่งไปยังโต๊ะทำงานมุมห้องกวดวิชา ซึ่งมีเก้าอี้ทำงานแบบบุหนังตัวใหญ่ตั้งเด่นอยู่หน้าหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดทิ้งไว้ แสงไฟสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สาดส่องสะท้อนมาประกบเรือนร่าง เผยให้เห็นร่องรอยความลามกชัดเจนเด็กหนุ่มจอมดื้อทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานหนังตัวใหญ่ ก่อนจะจับร่างของฉันให้พลิกขยับมานั่งค่อมลงบนตักแกร่งของเขาทันที สองขาเรียวของฉันถูกจับถ่าง

ค่ำคืนนี้บรรยากาศภายในบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ของนนท์เงียบเชียบทว่าแฝงไปด้วยความระทึกใจ ฉัน ‘ครูแพรว’ ติวเตอร์สาวแว่นผู้เคยเรียบร้อย บัดนี้ได้กลายเป็นทาสราคะของลูกศิษย์สุดดื้อคนนี้ไปเสียแล้ว วันนี้ฉันตัดสินใจสวมเดรสกระโปรงผ้าพลิ้วสีหวานที่ถกขึ้นง่าย ท่อนล่างปล่อยโล่งโจ้งตามคำสั่งของนนท์ที่ส่งข้อความมาขู่ก่อนฉันจะมาถึงบ้าน ฉันเดินก้าวขาเข้าไปในห้องนอนของนนท์ด้วยหัวใจที่เต้นรัวเหมือนกลองชุด บรรยากาศในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นอายชายหนุ่มและกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ประตูห้องนอนแง้มไว้เล็กน้อย ลูกชายตัวดีขลุกอยู่ในห้องนอน แต่แม่ของเขากลับนั่งดูละครทีวีเสียงดังแว่ว ๆ อยู่ตรงห้องนั่งเล่นที่อยู่ห่างออกไปเพียงโถงทางเดินสั้น ๆ เท่านั้น ทุกการกระทำของเราในห้องนี้มีความเสี่ยงที่จะถูกจับได้ตลอดเวลา นนท์ในชุดกางเกงขาสั้นตัวบางนอนรออยู่บนเตียงนอนนุ่ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหื่นกระหายทันทีที่เห็นฉันเดินเข้ามาในห้อง เขาไม่รอช้ากวักมือเรียกให้ฉันเข้าไปใกล้ ๆ ก่อนจะกระชากแขนฉันให้นั่งลงบนเตียงนุ่มข้างกายเขา “วันนี้ครูแพรวแต่งตัวถูกใจผมจริง ๆ นะครับ...” นนท์กระซิบเสียงต่ำพลางสอดมือหนาเข้ามาใต้กระโปรงเดรสผ้าพลิ้วของฉ

บรรยากาศภายในห้องสมุดประชาชนช่วงเย็นย่ำเงียบสงัดจนได้ยินเสียงแอร์ทำงานแผ่วเบา แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาเป็นลำแสงสีส้มสลัว ตกกระทบลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวที่ตั้งอยู่อีกฝั่งของมุมห้องอับสายตา ฉัน ‘ครูแพรว’ นั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวแข็ง ในขณะที่ ‘นนท์' ลูกศิษย์ตัวร้ายนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แววตาคมกริบของเขาจ้องมองทะลุผ่านกรอบแว่นของฉันไปจนถึงร่องอกที่โผล่พ้นเสื้อนักศึกษาฟิตเปรี๊ยะ วันนี้ฉันสวมกระโปรงพลีทสั้นลายสก็อตที่ขยับนิดขยับหน่อยก็เห็นต้นขาขาวเนียน ฉันรู้ดีว่าการมาติวเลขที่นี่เป็นเพียงข้ออ้างของเด็กหนุ่ม เพราะนนท์เลือกโต๊ะท้ายสุดที่มืดและอับที่สุดของห้องสมุด เพื่อที่เขาจะทำอะไรก็ได้ตามใจปรารถนา โดยมีชั้นหนังสือสูงตระหง่านบังสายตาจากบรรณารักษ์ที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์ไกลออกไป “ข้อนี้โจทย์ยากจังครับครู... ครูแพรวช่วยโน้มตัวมาอธิบายใกล้ ๆ อีกหน่อยสิครับ ผมมองไม่เห็นตัวเลขเลย” นนท์เอ่ยปากสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจเผด็จการ ฉันจำต้องโน้มตัวลงไปใกล้โต๊ะเรียน กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของฉันโชยไปแตะจมูกของเด็กหนุ่ม นนท์แกล้งทำเป็นมองโจทย์เลข ทว่าขายาวของเด็กหนุ่มก

เย็นวันนั้น ท้องฟ้าเหนือบ้านของนนท์เปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงที่ดูเร่าร้อนและชวนให้ใจสั่น ฉันก้าวเท้าเข้าสู่บ้านหลังนี้ด้วยความรู้สึกที่มั่นใจว่าบทเรียนติวเข้มคืนนี้จะเป็นไปอย่างราบรื่นเหมือนทุกครั้ง แต่ทันทีที่บานประตูใหญ่เปิดออก ความเย็นเยียบที่ขัดกับอากาศภายนอกก็ซัดเข้าใส่ใบหน้า กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่รวมตัวกันหนาแน่นลอยฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ กลางห้องนั่งเล่นกว้างขวางที่เคยมีเพียงแค่เราสองคน บัดนี้กลับถูกยึดครองด้วยกลุ่มชายฉกรรจ์ 5 คน นนท์นั่งอยู่ตรงกลางบนโซฟาหนังสีดำสนิท ขนาบข้างด้วยเพื่อนชายร่างกำยำอีก 4 คนที่แต่ละคนดูจะมีพละกำลังมหาศาล พวกเขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเต็มยศเหมือนทุกที แต่ละคนอยู่ในชุดเสื้อยืดตัวบางที่เห็นกล้ามแขนชัดเจน ทันทีที่ฉันเห็นภาพนั้น ขาของฉันก้าวไม่ออก มันเป็นความรู้สึกเหมือนถูกล้อมด้วยฝูงหมาป่าที่หิวโหย “น... นนท์ นี่มันอะไรกัน!” ฉันอุทานออกมา เสียงสั่นพร่าด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด “เราตกลงกันแล้วว่าจะแค่ติวเลข... ทำไมถึงมีเพื่อนเธอมาด้วยล่ะ?” นนท์ลุกขึ้นยืนช้า ๆ รอยยิ้มที่เขาเคยใช้โปรยเสน่ห์ให้ฉัน กลายเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความร้ายกาจ “เลขมันยากไปครับครู