สามสัปดาห์ต่อมา เสียงกระดิ่งลมหน้าร้านสักดังขึ้นแผ่วเบา กรณ์ที่กำลังนั่งเช็ดอุปกรณ์อยู่หลังเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นมองด้วยความแปลกใจ หญิงสาวร่างบางเจ้าของเรือนร่างเย้ายวนในความทรงจำก้าวเท้าเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจนยุ่ง เธอกลืนน้ำลายลงคอแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวตรงเข้ามาหาเขาที่เคาน์เตอร์ทันที“พี่คะ... คือว่า... หนู...”เธอเอ่ยเสียงสั่นด้วยความร้อนรน กรณ์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย วางผ้าในมือลงแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“อ้าว..เป็นอะไรครับ แผลมีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือว่าสีมันลอกผิดปกติ?”หญิงสาวทำหน้ามุ่ยด้วยความไม่มั่นใจ เธอชี้มือไปที่หน้าอกตัวเองแล้วพูดด้วยความกังวล“ก็สีที่พี่สักให้รอบที่แล้ว... ผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ ทำไมมันดูซีดลงไปเยอะเลยล่ะคะ! หนูส่องกระจกดูแล้วมันจางลงจนเกือบจะเหมือนเดิมแล้วอะ หรือว่าหนูดูแลแผลไม่ดีคะพี่”เมื่อกรณ์ได้ยินเหตุผลที่ทำให้เธอกังวลใจ เขาก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูในความใสซื่อของหญิงสาว“โถ นึกว่าเรื่องอะไร... เรื่องแค่นี้เอง ไม่ต้องเครียดเลยครับ มันเป็นเรื่องปกติมากสำหรับการสักรอบแรก
อ่านเพิ่มเติม