เสียงล้อกระเป๋าเดินทางที่บดลากไปกับพื้นกระเบื้องแกรนิตโต้มันวาวของตัวบ้าน ขัดจังหวะความเงียบสงบในยามบ่าย วันนี้เป็นวันที่แม่ต้องเดินทางไปดูงานที่ต่างจังหวัดเป็นเวลาสามวันเต็ม และนั่นหมายความว่าบ้านหลังใหญ่ที่มีสวนร่มรื่นแห่งนี้จะเหลือเพียงแค่ฉัน... ‘แอน’ เด็กสาววัยยี่สิบปีที่กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย กับผู้ชายอีกคนหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในฐานะ ‘พ่อเลี้ยง’ ได้ไม่ถึงปี‘ศรัณย์’ หนุ่มกลางคนวัยสามสิบแปดปี เขาเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่มีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคายคมสัน และมีเสน่ห์ดึงดูดบางอย่างจนบางครั้งฉันเองก็เผลอใจสั่น ทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน กลิ่นน้ำหอมบผู้ชายผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ มักจะทำให้ส่วนลึกในกายของฉันร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่ได้ แม้จะรู้ดีว่าเขาคือคนของแม่ แต่สายตาที่เขาใช้มองฉันในบางคราวมันช่างเต็มไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผา“แอน... แม่ไปแล้วนะ ลูกอยู่บ้านก็ล็อกประตูหน้าต่างให้ดี ๆ ล่ะ มีอะไรก็เรียกคุณศรัณย์เขานะลูก” เสียงของแม่ทิ้งท้ายขณะก้าวขึ้นรถตู้ของบริษัทที่มารับ“ค่ะแม่ เดินทางปลอดภัยนะคะ” ฉันโบกมือลาด้วยรอยยิ้มละมุน ทว่าในใจกลับเต้นระทึกอย่างประหลาดเมื่อหันไปสบตากั
閱讀更多