Semua Bab The Fuckboy’s Personal Maid: Bab 71 - Bab 80

“Gusto mong kumain muna bago umuwi?”Tumango ako. “Pwedeng drive thru na lang?”Tumango siya.Iyon nga ang ginawa namin. Bumili lang ng pagkain sa drive thru at saka huminto sa gilid ng daan para kumain.“Matagal ka ng inaalok ng papa mo na manatili sa Ilocos. Hindi ka pa rin ba nakakapagdesisyon?”Nahinto ako sa pagsubo ng fries at agad na napatingin sa kanya. Dati naman ay ayaw niyang bumalik ako doon. Bakit parang ngayon ay nais niyang umuwi na ako at doon manatili?Hindi siya nagsalita at nagpatuloy lang sa kinakaing pasta. Halos mamilog pa ang mga mata ko nang nakitang halos maubos na niya 'yon sa ilang subo lang. Gutom na gutom?“H-hindi pa ako nakakapagdesisyon. Parang gusto ko nang magpakasal,” sabi ko at nag iwas ng tingin.Agad siyang naubo. Nabilaukan marahil sa sinabi ko. Pilit akong tumawa.“Joke lang,” bawi ko at nag iwas ng tingin.Pero parang hindi niya nakuha ang humor doon at nagawa niyang itigil ang pagkain niya. Parang nawalan siya ng gana at ako ang dahilan no'n.

Ang akala ko ay hindi na kami muli pang magkikita. Desidido na rin akong hindi na magpapakita sa kanya at hindi na ipapaalam ang tungkol sa pagbubuntis ko.Kahit na sa hinuha ko'y alam niyang buntis ako. Pero mas gusto kong paniwalaang hindi niya alam. Kasi mas lalo akong masasaktan kapag nalamang alam niya pero hindi man lang niya nagawang manatili at pinili pa rin si Clara.Balak kong manatili ng isang linggo dito at nagpasyang uuwi na ng Ilocos at doon manatili.Siguro ay hindi na ako babalik. Hindi ko alam. Sa ngayon ay pipiliin kong maging tahimik. Pipiliin ko ang anak ko. Gusto ko sanang bigyan siya ng buong pamilya pero hindi yata umaayon ang tadhana. Mukhang hindi para sa amin ang pangarap na 'yon.Isang tawag ang gumulat sa akin. Ni hindi ko man lang namalayan na lumuluha na pala ako habang nakatitig sa isang shop na puro pang baby ang ibinebenta.“H-hello . . .” nanginginig pa ang boses na sagot ko sa tawag.“Have you heard? Sumabog ang Testing Center kung nasaan sina Lumina

“What really happened, Mel?” tanong ni Dwight nang unti-unti akong kumalma at huminto sa pag iyak.Pumikit ako at malalim na bumuntonghininga.“Gusto ko sanang magkwento pero wala na akong lakas pa, Dwight. Gusto ko nang umuwi.” Natigilan siya at hindi agad nakasagot sa akin. Napahawak ako sa puson ko nang naramdaman ulit ang pagkirot no'n. This time, mas lalong masakit. Unti-unti ko pa lang nababawi ang lakas ko pero agad na naman akong pinaghina ng sakit. Kamuntikan na akong bumagsak sa sahig kung hindi lang dahil kay Dwight.“P-pwede bang b-bumaba tayo?”“Mel?” puno ng pagtataka ang mga mata ni Dwight.“D-dwight . . . S-sumasakit . . .”“A-ang alin?”“I-iyong p-puson ko. P-parang— AHHH! AH! A-ARAAAY!”“M-mel, w-what's happening?”“AHHH! ANG SAKIT!”Namimilipit ako sa sakit at halos bumaon na ang mga kuko kong nakahawak sa braso ni Dwight.“Anong masakit, Mel? Wala ka namang sugat! Wait, kaya mo pa bang maglakad?”Umiling ako habang nakapikit ng mariin.Kinarga agad ako ni Dwight a

Kasalukuyan kaming nasa mall at bumibili ng gamit para sa school project ni Seth nang nakatanggap ng tawag si Dwight mula sa kakambal nitong si Dwayne.“Gising na daw si Lumina,” anunsyo nito dahilan upang manlaki ang mga mata ko.“Talaga? Naku! Salamat naman sa Diyos!”Sa tuwa ko ay napayakap ako kay Dwight. At huli na nang napagtanto kong hindi pala dapat sa kanya ako yumayakap. Kay Seth pala dapat.Agad akong lumayo, nag iwas ng tingin at tumikhim. Kasunod no'n ay narinig ko ang agaran ring tawa ni Dwight.“Gising na ang mommy mo, Seth.” “Tito, gusto ko pong pumunta kay mama.”Tumango si Dwight at naupo, pumapantay sa lebel ni Seth.“Pupunta tayo kay mama mo but we have to wait for your dad's signal okay? The doctors still have to check your mama before accepting visitors. Naiintindihan mo ba, Seth?” Malumanay ang pagkakasabi ni Dwight. Napangiti ako. Kung magkakaroon man siya ng anak sa darating na panahon, sigurado akong magiging mabuting ama siya.Tumango naman si Seth. “Yes po

ZOREN RUSSELL--“I'm . . . I'm sorry, Clara. But this isn't right.”Clara's eyebrows furrowed as he looked at me with so many questions.Paalis na ang eroplanong sasakyan namin papuntang Hongkong. We're about to leave for our wedding. But I just really can't. Hindi ko kayang iwan si Melissa dito especially that I know that she's pregnant.I know that her life's at stake here. Pero hahanap na lang ako ng paraan para hindi siya magalaw ng kahit na sino. Kahit na ang itago siya sa kasuluksulukang bahagi ng Pilipinas ay gagawin ko.“Zoren, you're not backing out right? You know what's the deal.”I nodded. “I know Clara. But Melissa's pregnant. Hindi ko kayang umalis. I'm sorry. I am really sorry.”Tinalikuran ko na siya at saka ko dinukot ang cellphone ko sa aking bulsa. Nagulat ako nang nakitang marami ang missed calls ni Melissa. Maybe she's thinking that I am really going to Hongkong with Clara.“Gagawin mo ito para sa kompanya, Zoren! This is also for the future of our family. Kapag