All Chapters of ม่านหมอก: Chapter 131 - Chapter 140

“…เราจะคุยกับเพื่อนก่อน เธอ!” ลิเดียร์พยายามต่อต้านเมื่ออีกคนดึงมือเธอและพาไปคนละทางกับที่เพื่อนของเขาพาเพื่อนเธอไป“ลีโอ หยุดก่อน อย่าทำแบบนี้นะ” “เพื่อนเราไม่ทำอะไรเพื่อนเธอแน่ๆ วางใจเถอะ มันจะปลอดภัย” “แล้วเธอจะพาเราไปไหน ทำไมถึงไม่ยอมให้คุยกับเพื่อน ถ้าจะให้อยู่ก็อยู่ที่นี่ไม่ใช่หรอแล้วจะพาไปไหน” “พอดีว่าเปลี่ยนใจแล้ว”“อะไรนะ เธอจะทำอะไรก็ต้องบอกกันดิ เธอจะเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้มันไม่ได้นะ” “ขึ้นรถ”“ลีโอ!” “ถ้าเธอขึ้นรถเราจะโทรไปบอกเพื่อนเราให้ปล่อยเพื่อนเธอเดี๋ยวนี้เลย” “ทำไมต้องเอามาต่อรองกันแบบนี้”“ก็เธอดื้อเองไหมเดียร์ ถ้าเธอยอมฟังกันดีๆ มันจะเป็นแบบนี้เหรอ” ในเมื่ออีกคนไม่ยอมทำตามที่ของ่ายๆ มือใหญ่จึงกระชากประตูรถให้เปิด จากนั้นก็ดันตัวของลิเดียร์เข้าไปในรถแทนขณะที่เดินอ้อมไปยังฝั่งของคนขับ มือหนาล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า สตาร์ทรถ จากนั้นก็กดโทรออกหาฉลามทันที (อ่า ว่า?) “ปล่อยมัน บอกมันว่าเพื่อนของมันอยู่กับกู”(ได้ๆ สรุปเด็กมึง อยู่กับมึงนะ) “เออ บอกไอ้ติณห์ดูแลร้านคนเดียวไปก่อนสักวันสองวัน ทุกอย่างลงตัวเดี๋ยวกลับมา” (เดี๋ยวนะ วันสองวัน?) “กูต้องการเวลาเคลียร์

บรรยากาศภายในห้องนอนซึ่งเป็นสถานที่แปลกถิ่นเงียบมากจนแทบได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง ในตอนที่ก้าวขาออกมาจากห้องน้ำลิเดียร์แทบวางสีหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นว่าอีกคนมองเธอตั้งแต่ตอนที่ก้าวขาออกมาก้าวแรก ทั้งที่พยายามละเลยท่าทีแปลกๆ แต่เวลาที่รู้ตัวว่ามีคนจ้องมองมันก็อดรู้สึกไม่ได้อยู่ดี “ไปอาบน้ำได้แล้ว จะรออะไร”“ก็ลองรอดู”“เพื่อ?”“เผื่อมีคนใจดีอยากถูหลังให้ไง” มุมปากหนาผุดรอยยิ้มจางๆ คนเจ้าเล่ห์ เห็นแบบนี้แล้วรู้เลย“เพิ่งทำเล็บมาใหม่อ่ะ คงไม่ถนัดเท่าไหร่ ใช้แปรงขัดห้องน้ำถูแทนได้ไหมล่ะ” ให้ตายสิวะ กะล่อกูหลังฉีกเลยสินะ“โหดจัง ถ้าทำแบบนั้นหนังหลุดเลยนะ”“ก็ช่วยไม่ได้ เธอเรียกร้องเอง” “ใจร้ายเหมือนกันนะคนสวยๆ เนี่ย” “ผู้ชายหน้าตาดีๆ ก็ไว้ใจไม่ได้เหมือนกัน ร้ายไม่เบา” ลีโอยกยิ้มที่มุมปาก อยากจะเดินเข้าไปคลอเคลียให้หายอยาก ติดที่เธอยืนกอดอกมองหน้า ท่าทางแบบนี้มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าตั้งการ์ดที่จะต่อต้านแน่ๆ คงเป็นเรื่องธรรมดาของคนเสน่ห์แรงนั่นแหละ หนุ่มๆ สนใจเยอะ ตัวเลือกก็เยอะเช่นกัน จะเมินจะเชิดใส่ใครก็คงได้ทั้งนั้น ระดับเธอ ลีโอเปลี่ยนไปใช้ห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองให้เรียบร้อย เขาหายเข

ในความมืดที่แม้จะเห็นไม่ชัดว่าในสายตาของอีกฝ่ายแสดงความรู้สึกแบบไหน ทว่าร่างกายกลับโหยหากันและกันชัดเจนมากกว่าสิ่งอื่นใดลีโอถอดอาภรณ์ที่อีกคนสวมใส่ ยิ้มอย่างชอบใจเมื่อลิเดียร์ไม่ได้แกล้งทำตัวใสซื่อไร้เดียงสาแบบที่เขาไม่ชอบ เขาทำเธอ เธอก็ทำเขา มือของเขาจับอกนุ่มพร้อมกับบีบอย่างมันเขี้ยว ไข่ของเขาเองก็โดนคว้าหมับ ลำรักถูกเธอบีบเช่นกัน“ซี้ด~ เธอ~ ร้ายว่ะ” “อย่างเธอต้องเจอแบบนี้แหละ” ลิเดียร์เชิดใบหน้าขึ้น เปิดทางให้ใบหน้าคมคายซุกเข้ากับซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมจากกายสาวในขณะที่ร่างกายเริ่มแสดงความต้องการออกมาอย่างเก็บไม่มิด ขาสวยถูกดันให้แยกออกจากกัน ซึ่งทันทีที่ความใหญ่โตเกินมาตรฐานซึ่งถูกโอบล้อมด้วยเส้นเลือดโปดโปนสอดกระแทกเข้ากับช่องทางคับแคบ ลิเดียร์ตวัดขาขึ้นโอบรัดเอวสอบทันที “อ๊าส์~ ระ แรงๆ” ได้เลยตามที่ขอ หนุ่มหล่อสะบัดเอวสอบ ถาโถมแรงกายเข้าใส่อย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งที่มีอะไรกันแทบนับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะเบื่อง่ายๆ กลับกันได้แล้วก็อยากได้อีก อยากจับเธอกินซ้ำๆ ชอบเวลาที่ร่องสีชมพูขมิบตอดรัดช่วงล่างของเขาจนแน่น ชอบเสียงครางหวานๆ ที่ดังประสานออกมาเวลาที่เขากำลังหิวโหยร

“บรรยากาศดีจัง” ลิเดียร์เอ่ยขึ้นเมื่อลีโอพาเธอมาที่พัก บรรยากาศโดยรอบถูกโอบล้อมไปด้วยภูเขา เหตุผลที่มาอยู่ที่นี่เพราเธอบอกเขาเองว่าเธอชอบภูเขามากกว่าทะเล “ชอบที่นี่ไหม” คนถามเดินเข้ามาประกบจากทางด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งกอดรัดเอวคอดกิ่วพร้อมกับวางใบหน้าเกยทับบนไหล่บาง เขากดจมูก หอมๆ ดมๆ ที่ไหล่ของเธอ ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อยเลย! “ก็ชอบนะ สวยดี ที่พักก็สะอาด” “อือ ติดนิดเดียวที่ที่พักหลังติดกันมีคนอยู่ ไม่งั้นเราคงได้ที่ที่เป็นส่วนตัวมากกว่านี้” พอลีโอเอ่ยแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง ที่พักที่อยู่ติดกันมันไม่ได้ใกล้จนสร้างความรำคาญอะไรขนาดนั้น ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงทำน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ตอนพูดถึง “หิวแล้วอ่ะ กินอะไรกันดี” “ถ้าถามแบบนี้ก็อยากชวนมากินกันเองอ่ะดิ อร่อยที่สุดแล้ว” “เวอร์มาก~” ตอบกลับพลางยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนหน้านี้ก็กินกันมาตั้งเท่าไหร่ คนอะไรไม่รู้จักอิ่มสักที ลีโอสั่งอาหารมาทานที่บ้านพักแบบง่ายๆ เขายอมใจดีขอโทรศัพท์เธอไปชาร์จแบตไว้ให้อีกต่างหาก ก็ไม่ได้อยากเรื่องมากจึงให้ไปง่ายๆ ได้แค่นี้มันก็ดีแล้ว คนตัวโตหายไปพร้อมโทรศัพท์ของเธอประมาณสิบนาที กลับออกมาอีกค

“พูดเหมือนหวงกันเลยนะ” “ใช่ เราหวงเธอ” บอกอย่างจริงจังและกล้ามองตากันตรงๆ และเป็นลิเดียร์ที่ขยับเข้ามาจูบปากเขา ลิ้นเล็กพยายามรุกล้ำ ลีโอหลุดเสียงครางในลำคออย่างพอใจ ก่อนจะเป็นเขาที่จูบเธอกลับ แลกจูบกันอย่างนัวเนีย ไม่มีใครยอมใคร แล้วที่บอกตอนมีอะไรกันครั้งล่าสุดว่านั่นจะเป็นการมีเซ็กซ์แบบปราศจากเครื่องป้องกันเป็นครั้งสุดท้าย สุดท้ายมันก็ไม่มีอยู่จริง ลิเดียร์ขยับสะโพกเล็กน้อยเมื่อทั้งเธอและเขาจัดการอาภรณ์ที่สวมใส่จนหมดสิ้น ชักรูดแก่นกายไม่กี่ครั้งก็กระทั้นกระแทกเข้ากับช่องทางคับแคบ การสัมผัสกันและกันในน้ำมันเสียวมาก ยิ่งขยับยิ่งเสียว มันดีเกินกว่าจะเก็บอาการ “อ๊ะ! ลึก อ๊า” “เสียวว่ะ โคตรดีเลยเธอ” มือหนาบีบเคล้นประทุมถันคัดตึงจนความอวบอิ่มทะลักล้นมือ เอวสอบขยับเข้าออก กระแทกอย่างแรงจนน้ำในอ่างกระเพื่อมตามจังหวะ ใบหน้าสะสวยแดงก่ำ ทุกครั้งที่สบตากัน ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเธอคราง ไม่เคยเลยสักครั้งที่ทุกอย่างจะเกินควบคุมแบบนี้ ลิเดียร์เป็นข้อยกเว้นของทุกอย่าง แล้วแบบนี้เขาจะปล่อยเธอให้คนอื่นได้ง่ายๆ ได้ยังไง บอกตรงๆ ว่ายาก ยากจริงๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ จังหวะการร่วมรักย