Semua Bab Pregnant by the Billionaire’s Heir: Bab 131 - Bab 140

Third Person's PovInilipat sila sa mas malawak na lugar kung saan nakita nila sina Tristan at Tyler na mag-aaway nang one-on-one. Nasa unahan lang sina Cara, Ana, Ethan, at ang matandang Peralta—manonood sa laban na magaganap sa pagitan ng magpinsan. Puno ng kaba at takot ang mga mata at katawan ng mga nanonood habang nakatingin sila kina Tristan at Tyler. Handa na sa anumang maaaring mangyari. Some were betting on who would win, but those people who were about to hang their necks from the rope were terrified that Tristan might lose. Because, first of all, it was ridiculous for Tristan to challenge a duel with his strong cousin; hence, here he was trying to prove that he was worthy enough. Malakas si Tyler, at alam iyon ni Tristan, at ganoon din ng mga nandoon. Isang kahibangan ang pumayag sa kasunduang ito dahil para na lang ring inialay ni Tristan ang kanyang pamilya. Kahit anong pilit ni Cara na magpanggap na parang wala lang sa kanya. Hindi pa rin niya maiwasang maapektuhan

Cara Nagising na si Tristan. Si Tyler naman ay makukulong habambuhay, iyon ang parusang ipinataw sa kanya. It was supposed to be a death penalty which I opposed. Hindi ko gustong madaliin ang kamatayan niya pagkatapos nang lahat nang ginawa niya. At ang matandang Peralta? Sumakabilang buhay na siya. He took his own life after the doctors treated him. Hindi ko pa iyon ipinaalam kay Tristan dahil ayokong isipin niya na kasalanan niya kung bakit nawala ang kanyang Lolo. Nasa may bakuran kami nang bahay ni Tristan, kasama ko si Ana habang naglalakad sa maaliwalas na lugar nang mansyon. Huminto siya sa paglalakad, huminto rin ako. Unti-unti ay bumaling ang tingin niya sa akin kaya tumingin ako sa kanyang gawi. Ngumiti siya nang matamis sabay nag-iwas nang tingin at muling naglakad upang tumingin sa magantang tanawin nang bakuran. "Babalik na ako sa paglalakbay na matagal ko nang ginagawa, Cara." Marahan niyang sinabi. Kumunot ang aking noo. Nilingon n

TristanUna pa lang, ayoko nang mawala sa akin si Cara, kaya kahit gusto niyang iwan ako, wala na akong pakialam dahil akin na siya. Wala na siyang kawala. Mananatili siya sa tabi ko habambuhay. Iyon na ang nakatatak sa utak ko mula noong naramdaman kong may iba na akong nararamdaman para sa kanya. Like my feelings were vague.Pero sa katagalan, habang nakakasama ko siya. Naisip ko na hindi naman ganoon ang pagmamahal. Hindi ko dapat siya pinipilit sa sarili ko. Dapat ay bigyan ko siya ng kalayaan dahil karapatan naman niya iyon. Ang lumipad nang malaya at tuparin ang kanyang pangarap. Kahit ayoko… kahit gusto kong sa akin lang ang lahat ng atensyon niya. It wouldn't be the same. I caught myself in my own thoughts. Dapat ay palayain ko siya kung iyon ang gusto niya kahit masakit man iyon sa akin. Kahit halos ikamatay ko pa basta ba... sa akin pa rin siya uuwi.I wouldn't mind. Kahit gaano pa katagal ang panahon na hindi kami magkikita o makakasama.Kahit ilang daang kilome

CaraSa buhay, marami akong natutunan. Huwag magmataas. Huwag magpakumbaba. Dapat ay nasa gitna ka lang. Alam mo kung ano ang gagawin at kung ano ang hindi gagawin dahil iyon ang palaging tinuturo sa akin ni Tatay noon pa man. Kapag wala kang laban, umatras ka. Kapag alam mong nasa tama ka, ipaglaban mo. Pero kung alam mong dehado ka kahit tama ka naman...iligtas mo ang sarili mo. Siguro nga sa dami nang nangyari sa buhay ko. Ni minsan hindi ko inisip ang sarili ko. Simula noong nagkaroon ako ng anak, simula nang dumating si Ethan sa buhay ko… hindi ko na inisip ang sarili ko. Kaya kahit nasa mataas at mababa pa ako. Wala na akong pakialam. It's just that...I need to be alive so my son can live the life I always dreamt of. Doing something like that is basic, though.Hindi naman mahirap gawin iyon, kaya nandito ako ngayon kung nasaan ako. A successful woman who owns a beauty soap. A woman with a generous, genius, and lovable son. Everything was perfect for me. Wala na ako

Tristan"Papa," tawag sa akin ni Ethan. Nilingon ko ang aking anak na ngayon ay tapos na sa kanyang ginagawang disenyo para sa kanyang Mama. Kasama namin ang staff ng restaurant na pina-reserve ko para sa ngayon at bukas. Alam kong pagagalitan ako ni Cara dahil nagsasayang ako ng pera, pero para naman sa kanya, ayos lang na mapagalitan niya ako. Sigurado akong matutuwa siya. Can't wait to see her reaction. Kaarawan ni Cara bukas at balak ko na rin na mag-propose. I know she told me to take everything slow, but damn...I wanna marry her right now. Kung alam lang niya kung gaano na ako kasabik na makasama siya. Hindi ko alam kung anong plano niya. But as a good husband, I will definitely support her in whatever she does in her life. Nandito lang kami ni Ethan... Lumapit ako sa anak ko, ginulo ko ang kanyang buhok at ngumisi. Ngumuso siya. "Are you sure Mama won't be mad at us?""Why?" "Ayaw no'n ng bonggang birthday surprise." I smirked, looking at the designs. "Well, it's