All Chapters of Pregnant by the Billionaire’s Heir: Chapter 1 - Chapter 10

Cara “Did I say to raise your head?” Malamig niyang tanong kaya agad akong nagbaba ng tingin. Pakiramdam ko ay nanginginig ang buo kong katawan pero pinilit kong magpakatag. Halos pigilan ko na ang aking hininga dahil sa lalaking nasa harapan ko. “Paakyatin mo siya sa second floor, Manang Doring.” Utos niya sa babaeng kausap ko kanina. Agad naman akong pinatayo ni Manang Doring at pinasunod sa kanya. Habang umaakyat ako pataas ay para ko ring inilalagay ang sarili ko sa panganib. Sa bawat hakbang na ginagawa ko, isa-isang bomba ang sumasabog. Anong gagawin niya sa akin? Nang nasa tapat na kami ng p***o, huminto si manang Doring at ganoon na rin ako. “Sundin mo ang lahat ng utos niya.” Paalala niya sa akin sa mahinang boses na tila ba nakakatakot. Kinatok niya ang p***o, pinihit ang doorknob at pinapasok na ako. Bumungad agad sa akin ang mababang temperatura ng kuwarto, tila ba pinapaalala sa akin kung sino ang hari sa lugar na ito. “Lumapit ka,” matigas niyang

Cara Ilang beses akong napalunok ng sarili kong laway habang iniisip ang sinabi ng lalaki. Nasa trabaho pa rin kasi ako dahil kailangan ko namang kumita pa rin ng pera kahit may ibinibigay sa akin si Mr. Peralta. "Focus, Cara," mahinahong bulong sa akin ng kaibigan ko na si Perry. Kanina pa kasi ako balisa. Hindi ko naman masabi sa kanya ang problema ko dahil baka husgahan niya ako, kaya tumango na lang ako at pinilit kong alisin ang anumang bumabagabag sa aking utak. "Hindi naman ito ang order ko." Humingi na lang ako ng tawad sa lalaki dahil alam ko naman na kasalanan ko talaga. Sa mga sumunod na oras, panay ang pagtunog ng cp ko, pero dahil alas-otso pa ang labas ko, hindi ako puwedeng mag-cellphone, kaya hinayaan ko na lang. Pagsapit ng alas-otso, binuksan ko ang aking cellphone at nakita ko ang text at tawag ni Mr. Peralta. Bigla akong hindi makahinga dahil sa takot. Shit! Nagtungo ako sa aking locker, inilagay ko roon ang suot ko, at mabilis na umalis kahit niyaya a

Cara Napahinto si Tristan, tila ba sa unang pagkakataon ay nakaramdam siya ng takot. Pero agad ding nawala. His jaw tightened. "Stay here," matigas niyang utos. Hindi ako nagsalita, pero dahil sadyang matigas ang ulo ko, hindi ko siya sinunod. Masyado akong kuryoso sa mga bagay-bagay at mahirap siyang pigilan. Dahan-dahan kong binuksan ang p***o nang hindi gumawa ng ingay paglabas ko. Rinig ko ang matigas nilang batuhan ng salita. "Why did you come?" "Why? Scared that I might take your inheritance?" "As if you can," Tristan challenged him. Natawa iyong kausap ni Tristan habang nakikita ko mula dito kung paano humigpit ang kamao ni Tristan sa kanyang gilid. Ramdam ko ang tensyon sa loob ng sala, at kahit malawak ito, sobrang sikip ngayong magkasama silang dalawa. Magkamukhang-magkamukha ang dalawa kong titingnang mabuti. Matagal silang dalawa na nagkatitigan nang matalim. Bakit sobrang init ng tagpo nilang dalawa? Sino ba ang kausap ni Tristan? Bago pa man masagot a

Cara Hindi naging madali ang lahat para sa akin, lalo na at ramdam ko na palaging may nakabantay sa bawat kilos ko. Isang araw, nagpaalam ako kay Tristan na aalis muna dahil kailangan kong puntahan ang tatay ko. Ilang araw na kasing walang tumatawag na nurse sa akin, kaya hindi ako sigurado kung maayos ba ang kalagayan ng ama ko. Pero sana ay nasa maayos na kalagayan siya dahil hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kapag nawala siya. “Where are you going?” “May pamilya po akong naghihintay sa akin, Mr. Peralta.” Mariin kong sinabi. Pinagningkitan niya ako ng tingin. Nagkibit-balikat lang ako. “You have a family and then you…” Natampal ko ang aking noo. Hindi ako sigurado kung bakit iniisip niya palagi na may iba akong kinakasama. Ano bang iniisip niya? Sobrang nangangailangan ako ng pera, kaya kahit ano pa, patusin ko. Siguro, totoo ang bagay na iyon, pero…hindi naman ako ganoong kasamang tao na kahit may asawa na ako ay papayag akong magkaroon ng iba. “No,” he shook

Cara Sumasakit na nga ang ulo ko sa aking tiyahin na naging stepmother ko, sa bills sa ospital, dumagdag pa itong si Tristan na nasa harapan ko at anumang oras ay gusto na akong suklawin. Alam ko naman na obligasyon ko ang sabihin sa kanya ang mga gagawin ko, pero hindi ko naman inakalang lahat pala. Kulang na lang pati ang kaluluwa ko ay ibigay ko na sa kanya. I stared at him, longer than necessary. Hindi siya kumibo, pero ang kanyang mga mata ay nagpapahiwatig ng hindi pagkagusto sa ginawa ko. Nanahimik na lang ako. Iyon lang ang magagawa ko sa pagkakataong ito dahil sino naman ako para suwayin ang isang Tristan Peralta? No one dared to mess with him. He was ruthless in every way kaya kailangan kong magpakumbaba. At ang isa pa sa mga ikinatatakot ko ngayon ay ang malaman ni Tiya ang tungkol sa lalaki. Hindi niya puwedeng malaman ang tungkol kay Tristan. Sigurado akong magdadrama iyon at hihingan ng pera si Tristan. At magmumukha akong gold digger sa ganitong sitwasyon.