All Chapters of BAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |: Chapter 21 - Chapter 30

ภายในรถคันหรูที่กำลังแล่นไปตามทางหลวงตกอยู่ในความเงียบมาได้สักพักหลังจากรถออกตัวออกจากร้านอาหาร บรรยากาศพลันอึดอัดจนคนที่ไม่รู้ว่าก่อความผิดอะไรไว้ได้แต่ลอบมองมาเฟียหนุ่มเป็นระยะใบหน้าคมคายตึงเรียบมองตรงไปด้านหน้าทั้งยังทิ้งความเย็นชาไว้ในดวงตาคมเข้ม ขาเรียวยาวยกขึ้นนั่งไขว่ห้างนับแต่เคลื่อนตัวออกจากร้านอาหารจนถึงบ้านพักส่วนตัวหลังใหญ่แกรก~เสียงประตูรถเปิดออกด้วยฝีมือของคนสนิท โชก้มใบหน้าลงเล็กน้อยถอยหลังออกห่างเพื่อให้หญิงสาวหนึ่งเดียวบนรถได้ลงมาด้านล่างได้ ปรายตาขึ้นมองซีกใบหน้าคมคายของเจ้านายหนุ่มก่อนจะผ่อนลมหายใจเบาๆ นึกเป็นห่วงความปลอดภัยของหญิงสาวคนมักว่ากันว่า พายุร้ายมักมาหลังคลื่นลมสงบเสมอ เห็นความนิ่งเกินปกติของเจ้านายแล้วคาดเดาเหตุการณ์ล่วงหน้าไม่ได้เลย ว่าพายุที่กำลังปะทุในใจเป็นพายุแบบไหนกัน แต่หากขึ้นชื่อว่าพายุแล้วคงไม่มีพายุลูกไหนจะปลอดภัยสำหรับใครเลย"ขอบคุณค่ะ"เสียงหวานเอ่ยขอบคุณเป็นมารยาทพร้อมกับยิ้มหวานบนใบหน้าเล็ก นาเดียก้าวมายืนด้านข้างคนสนิทของมาเฟียหนุ่มที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ด้านในรถ หวั่นใจกับท่าทีของคนหน้านิ่งจนต้องเป็นคนหลบเข้ามาในบ้านก่อน อยากจะถามถึงรถส

ตู๊ด~ตู๊ดฉันที่นั่งรอคาเรนอาบน้ำอยู่บนเตียงหันมองตามต้นเสียงของเครื่องมือสื่อสารที่กำลังแผดเสียงร้อง หน้าจอสว่างวาบเห็นตัวอักษรจางๆ มองไม่ถนัดของปลายสายทำให้ต้องรีบถลาตัวเข้าไปหา'คนสวยของเดีย'"ม๊า~"ว่าแล้วเชียว! ม๊าโทรมาจนได้ ก็แหงล่ะสิหายไปหนึ่งคืนกับหนึ่งวันเต็มๆ คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา แต่ฉันจะหาข้ออ้างอะไรไปบอกพวกท่านดี คิดแล้วรู้สึกตัวเองบาปหนักมากที่กำลังหาทางปิดหูปิดตาท่านอยู่"ฮัลโหลค่ะม๊า"พยายามข่มใจไม่ให้สั่นไปมากกว่านี้ กดรับสายเพื่อจะได้จบๆ ไป จะไม่ได้ต้องมานั่งเครียดเพราะหาเหตุผลมาอ้างไม่ได้อีก'เดียอยู่ไหน'"เดีย... อยู่บ้านเพื่อนค่ะ พอดีเมื่อคืนมีเรื่องนิดหน่อยเลยต้องค้างโทรศัพท์เดียแบตเลยไม่ได้โทรบอกก่อน โกรธเหรอคะคนสวยของเดีย"'...พร้อมแล้วค่อยกลับบ้าน ส่วนตอนนี้... หลบไปก่อนสักสองสามวันก็ดี'"คะ?"ม๊าพูดอะไรน่าสงสัย หัวคิ้วเรียวมนขมวดเข้าหากันยุ่ง ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยด้วยความงุนงง วันนี้ม๊าแปลกๆ ไม่มีอารมณ์ขันไม่พอยังมาพูดจาแปลกประหลาดอีก"ม๊าหมายความว่าไงคะเดียไม่เข้าใจ"'รอกลับมาค่อยคุยกัน แค่นี้นะดูแลตัวเองด้วย'สายตัดไปแล้ว... ฉันยกโทรศัพท์ออกจาก

"เรื่องมันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ นานแค่ไหนแล้วที่แกกับคาเรนอยู่ด้วยกัน""..."ทันทีที่ยัยบัวลากฉันเข้ามาในห้องห้องหนึ่งมันก็ระเบิดเสียงถามออกมาทันที มือเล็กยกขึ้นมากอดอกหรี่ตาลงจ้องจับผิดเหมือนกำลังไต่สวนนักโทษคดีร้ายแรงยังงั้นแหละ"สักพักแล้ว""เดียเอาดีๆ นี่ฉันจริงจังนะเนี่ย""..."เสียงหวานเข้มขึ้นทำให้ฉันเงียบลง ยัยบัวมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วกลับมาดึงหน้านิ่ง"หลังงานหมั้นแกไม่กี่วัน""ติดต่อกัน""เปล่า คืนนั้น.."ฉันเริ่มเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อค่อนครึ่งเดือนที่ผ่านมาให้ยัยบัวฟัง มันก็ยืนฟังนิ่งๆ ไม่ทักท้วงติงอะไรจนกระทั่งเล่าจบเสียงพ่นหายใจเสียงดังจึงออกมาเป็นครั้งแรก"ฉันจะไม่พูดอะไรมากเพราะถึงยังไงซะเรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้วคนเราผิดพลาดกันได้ จะไม่บอกให้แกอย่ารู้สึกอะไรกับเขาเพราะตัวฉันเองก็ทำแบบนั้นไม่ได้ แต่เดีย...""...""ผลพวงของพิษรักมันไม่ได้สวยงามหรอกนะ หากเลือกที่จะรักแล้วแกต้องรับมันให้ได้ไม่ว่าบทสรุปสุดท้ายมันจะเป็นยังไง""...""เด็กน้อยที่ไม่เคยรู้จักความรักเชิงชู้สาวจริงๆ แบบแกจะทนรับมันได้เหรอ""..."ความเงียบเข้ามาครอบคลุมทั้งห้องหลังจากยัยบัวพูดจ

ปึก!ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนเตียงไม่แรงมากนัก ตามมาด้วยร่างสูงที่กดน้ำหนักตัวลงแนบชิด จูบเรียกร้องอย่างเอาแต่ใจจนเสียงลมหายใจหนักหน่วงคาเรนยกคนตัวเล็กขึ้นนั่งคร่อมตักเลื่อนริมฝีปากร้อนลงมาตวัดดูดดึงหน้าอกใหญ่เคลื่อนมือลงสัมผัสกลีบกุหลาบฉ่ำน้ำเบาๆ แอ่นหลังลงนอนแนบไปกับเตียงให้เธออยู่ด้านบนแทนยกสะโพกมนขึ้นจากเอวสอบเล็กน้อย ดันท่อนเนื้อแข็งชันขึ้นมาจ่อปากทางรักคับแน่นจ้องมองใบหน้านวลแดงด้วยสายตาเรียบนิ่ง"กดน้ำหนักตัวลงมา""มะ.. มันจะจุก""...." เขาใช้ความเงียบเข้าตอบแทนคำพูด นาเดียก้มลงมองท่อนเนื้อแข็งตั้งฉากกับพื้นลอบกลืนน้ำลายลงคอย่างยากลำบาก เลื่อนสะโพกมนให้ตรงกับปลายหัวหยักแดงแล้วกดนั่งทับลงมา"อึก! อ๊า..""กดลงมา""มะ.. มันลึกเกินไป อ๊า""อย่าเกร็ง"คาเรนพ่นลมหายใจร้อนออกทางจมูก สันกรามหนากัดแน่นเมื่อถูกความคับแน่นเข้าจู่โจมตอดรัดลำตัวจนอึดอัด รู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มในช่องทางรักร้อนยิ่งเพิ่มทวีอารมณ์ดิบในตัวให้ลุกโชนจนแทบจะกลั้นอารมณ์ให้ลุกขึ้นไปเป็นคนกระแทกเองไม่อยู่มาเฟียหนุ่มนอนแนบลงไปบนเตียงผ่อนลมหายใจหนัก หลับตาลงในขณะที่คนบนตัวยังคงตอดรัดตัวตนเขาแน่นจนแทบอยากจะเป็นคนกระแทก

"เดียไม่อยากได้ความรับผิดชอบจากคุณ"เสียงหวานดังจากด้านหลังทำให้เท้าหนาหยุดชะงักในตอนที่เดินพ้นออกมาด้านนอก นาเดียเบือนสายตาออกจากแผ่นหลังกว้างยกมือขึ้นกอดอก ใบหน้าหวานบึ้งตึงมองผ่านร่างสูงไปอีกด้านหนึ่ง"แค่อย่ายุ่งกับเดียอีกแค่นั้นพอ""...""กลับไปใช้ชีวิตของใครของมัน เดียจะดึงตัวเองออกมาจากคุณ จะเป็นหมอที่ดีตามที่ครอบครัวหวังและจะไม่วิ่งตามไอดอลอีก""ข้อหลังฉันเห็นด้วย ข้อสองก็พอได้ส่วนข้อแรก..""...""เธอมีสิทธิ์ตัดสินใจงั้นเหรอ"คาเรนสาวเท้าเดินเข้าหาช้าๆ อย่างใจเย็น พลอยทำให้คนตัวเล็กก้าวถอยหลังหนี ใบหน้าเจื่อนลงเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมเข้มพรึ่บ!"อ๊ะ!""อย่าคิดทำอะไรตื้นๆ เพราะจุดจบมันไม่สวยแน่""เดียไม่... อื้อ"เสียงหวานถูกกลืนหายลงไปในลำคอเมื่อใบหน้าคมคายโน้มตัวลงมาประกบปากร้อนจูบหนักหน่วงจนกลีบปากอิ่มบวมเจ่อ เลื่อนมือขึ้นจับตรึงล็อกท้ายทอยไว้ไม่ให้เธอหันหลบได้สอดแทรกเรียวลิ้นสากเข้าตวัดหยอกล้อลิ้นเล็กดูดดึงจนเจ็บสันกราม นาเดียพยายามฝืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งแต่กลับถูกมอมเมาด้วยจูบร้อนเร่าจนร่างอ่อนระทวยต้องใช้ความแข็งแรงของเขาเป็นที่ยึดเหนี่ยวมือบางจับขยุ้มเสื้อเชิ้ตสีอ่อนของ