All Chapters of BAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |: Chapter 51 - Chapter 60

68 Chapters

ตอนที่ 50 หวาดกลัว

"คุณ... นาเดียครับ""ค่ะ... คุณหมอ""อ่า... เข้ามาด้านในก่อนครับ"หมอหนุ่มกวาดสายตามองร่างเล็กผ่านๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าด้านในห้องตรวจ ทำให้คนที่นั่งรอผลมาเป็นเวลานานหลายนาทีจำต้องเดินตามเข้ามาด้านในห้องฟันคมเล็กขบกัดริมฝีปากล่าง มือบางจับโทรศัพท์มือถือไว้กลางลำตัวแน่น ค่อยๆ ก้าวเข้ามาด้านในห้องด้วยใจเต้นรัว ตามหลังมาด้วยเพื่อนสนิทที่ไม่ยอมทิ้งระยะห่างไกลพรึ่บ!นาเดียมองใบหน้าหล่อเหลาของคุณหมอหนุ่มด้วยดวงตากลมใสแป๋วรอฟังผลอย่างตั้งใจจนคนมองอดรู้สึกเอ็นดูไม่ได้"คนไข้มีอาการผิดปกติมากี่วันแล้วครับ""หนึ่งวันค่ะ อ๊ะ! ไม่ๆ.. เมื่อเช้าค่ะ""อ่า.. ครับ แล้วไม่มีอาการอื่นนอกจากอยากอาหารมากขึ้นใช่ไหมครับ""ใช่ค่ะ""อืม ครับ"เสียงทุ้มอบอุ่นครางในลำคอเบาๆ ก้มหน้ามองผลตรวจในกระดาษเอสี่สีขาวแล้วเงยหน้าขึ้นมาสบประสานสายตากับนักศึกษาแพทย์ตรงหน้าอีกครั้ง"ตอนนี้คนไข้มีการตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้ห้าสัปดาห์แล้วนะครับ ระหว่างนี้อาจจะมีอาการแพ้ท้องแทรกตามมาทีหลัง บางคนอาจจะแพ้มากแพ้น้อยขึ้นอยู่ที่คนด้วยนะครับ""...""จากที่ยังไม่มีอาการก่อนหน้าอาจเพราะครรภ์ยังอ่อนมาก คนไข้เคยมีอาการวูบหรือหน้ามืดบ้าง
Read more

ตอนที่ 51 อบอุ่น

ภายในรถเงียบสงัดจนเกิดความหวาดระแวง นาเดียกวาดสายตามองฝ่าความสรัวทั่วห้องโดยสาร คนที่เรียกแทนตัวเองว่าเป็นท่านปู่ของมาเฟียหนุ่มยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง จุดบุหรี่สูบควันพิษเข้าปอดแล้วพ่นออกมาสู่ความคับแคบชวนอาเจียนใบหน้าเหี่ยวย่นตามอายุขัยปรายสายตาขึ้นมองเด็กสาวด้านหน้าด้วยใบหน้านิ่งขรึมไร้ความรู้สึก มือเหี่ยวเคาะขี้บุหรี่ลงบนพื้นรถอย่างไม่ใยดีว่าจะสกปรกหรือไม่ กวาดสายตามองคนรุ่นหลานนิ่งๆ"ออกไปจากชีวิตหลานฉันซะ ถ้าทำตัวดีๆ ฉันจะจัดการทุกอย่างอย่างเงียบๆ ให้ แต่ถ้าเธอดื้อดึงที่จะแข็งข้อฉันก็ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด""ทำไมคะ""...""ทำไมถึงต้องกีดกันคนสองคนที่มีความรู้สึกดีดีให้กันด้วยคะ""หึ! เธอคิดว่าหลานชายฉันมันมีความรู้สึกดีให้เธออย่างนั้นหรือ ตลกสิ้นดี! เธอรู้จักคาเรนไม่ถึงเสี้ยวตัวตนของมันด้วยซ้ำจะเอาอะไรมามั่นใจว่ามันรักเธอจริง""...""การที่มันอยากได้เธอมาไว้ใกล้ตัวมันเป็นแค่ความหวงของไม่ใช่รักแบบที่เธอต้องการ มันไม่เคยรู้จักความรักแล้วมันจะรักเธอได้ยังไง ตื่นจากความฝันสักที!"ดวงตากลมโตหลุบลงมองสองมือบนตักบางด้วยใจสั่นรัวหวาดกลัวเสียงตวาดต่ำของผู้อาวุโส เสียงสั่นจากเครื่องมือสื่อส
Read more

ตอนที่ 52 ความรู้สึกของคาเรน

"คุณ... รู้สึกยังไงกับเดียเหรอคะ รัก ชอบ หรือแค่กำลังหลงของกัน"มาเฟียหนุ่มเงยใบหน้าขึ้นมาสบตากัน แววตาที่เปลี่ยนไปทำให้เธอไม่แน่ใจสักเท่าไหร่ในคำตอบเลย เขาอาจจะรู้สึกสักอย่างที่เธอเอ่ยไป แต่ทำไมใจเธอถึงได้เต้นแรงแบบนี้กัน..."ถึงบ้านแล้วจะบอก"ใบหน้าคมคายยื่นเข้ามากระซิบข้างหูเล็กก่อนจะผละออก คาเรนยกยิ้มมุมปากแล้วซบใบหน้าเข้าหาหน้าอกอวบอิ่มอีกครั้ง ทำให้คนบนตักได้แต่ถอนหายใจแทนคำพูดออกไปปึก!"อื้อ!" ทันทีที่ประตูหนาปิดลงมาเฟียหนุ่มที่เดินตามหลังร่างเล็กมาติดๆ ก็เข้าหาเธอเหวี่ยงติดกับกำแพงเบาๆ แล้วตามเข้ามาประกบจูบเร่าร้อนไม่ให้ได้หายใจหายคอจ๊วบ! จุ๊บ เสียงดูดดื่มอันเกิดจากอารมณ์สวาทที่ถูกปลุกให้ลุกโชนจากจูบเร่าร้อนดังขึ้นเป็นจังหวะกระชั้นชิด มาเฟียหนุ่มอุ้มคนตัวเล็กขึ้นในท่าอุ้มแตงหมุนตัวเดินมาล้มตัวลงนอนบนโซฟากลางห้องทั้งที่ยังคงจูบแนบแน่นไม่ยอมห่าง"คะ... อื้อ! คาเรนเดี๋ยวก่อน อ๊ะ..""ทำไมหวานแบบนี้เดีย อ่าส์...""ดะ.. เดี๋ยว ไหนว่าจะบอกไงคะ จะเบี้ยวเดียเหรอ"นาเดียเกิดอาการงอแงราวกับเด็กน้อย ดวงตากลมทั้งสองข้างคลอเบ้าด้วยหยาดน้ำใส ยิ่งนึกถึงคำพูดคลุมเครือจากปู่ของเขาก็เกิดใจเสีย
Read more

ตอนที่ 53 ผู้ชายอบอุ่น

"อื้อ~" เสียงหวานแหบแห้งครางในลำคอก่อนดวงตากลมจะเปิดขึ้นมองเพดานขาวเหนือศีรษะนาเดียยันตัวลุกขึ้นนั่งท่ามกลางความงัวเงียและเมื่อยขบตามลำตัว บิดกายซ้ายขวาคลายความตึงเล็กน้อยก่อนจะกวาดสายตามองหาเจ้าของร่างสูงที่ควรจะนอนอยู่ข้างกันความสว่างจากด้านนอกส่องลอดกระจกใสและม่านหนาเข้ามาทำให้รู้ได้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาเช้าตรู่แล้ว หันเหสายตามองนาฬิกาบนผนังพบว่าเป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว คนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกทางจมูก ดีว่าที่วันนี้เป็นวันหยุดเธอจึงไม่ต้องรีบเพื่อจะไปทำงาน แต่ก็อดจะน้อยใจเจ้าบ้านไม่ได้ที่ปล่อยให้เธอนอนอยู่คนเดียว แค่ปลุกให้ลุกขึ้นไปส่งเขาก่อนไปทำงานก็ไม่ได้"เฮ้อ~" พ่นเสียงถอนหายใจอีกครั้ง แล้วล้มตัวลงนอนราบไปกับเตียง สอดส่ายสายตามองเพดานขาวด้วยใจล่องลอย เลื่อนมือบางขึ้นมาลูบท้องน้อยเมื่อเกิดการประท้วงร้องหาอาหารเสียงเบา"คิคิ หิวแล้วเหรอตัวเล็ก ตัวแค่นี้ทำไมกินเก่งจัง"หัวเราะคิกคักในลำคออย่างเอ็นดู อารมณ์แปรปรวนจนเจ้าตัวยังไม่ทันรู้ตัวร่างเล็กหยัดกายลุกขึ้นอีกครั้ง หย่อนปลายเท้าเล็กลงบนพื้นพรมสีดำก้มลงมองสภาพตัวเองแล้วขมวดคิ้วสงสัย เธอจำได้ว่าเมื่อคืนเธอเผลอหลับไปทั้งแบบนั้นทั้งที่
Read more

ตอนที่ 54 อุบัติเหตุ

"หอมจัง"คาเรนกดจูบลงบนกระหม่อมเล็กหนักๆ หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแล้วทั้งเธอและเขาก็ขึ้นมาด้านบนพร้อมกัน มาเฟียหนุ่มเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ส่วนหญิงสาวนั่งเล่นโทรศัพท์ฆ่าเวลารออยู่บนเตียงกว้าง"อย่าค่ะเดียกำลังจะฆ่าหัวหน้าได้แล้ว""ทำอะไร""เล่นเกมค่ะ อ๊ะ!.. คาเรนเอาคืนมานะคะ""อยู่กับฉันแต่สนใจอย่างอื่นมากกว่างั้นเหรอ"คนตัวเล็กทำหน้างอมองโทรศัพท์มือถือในมือหนาตาละห้อย หันเหความสนใจกลับมามองใบหน้าคมคายแล้วซุกใบหน้าเข้าหาลำคอหนา"เดียแค่เล่นฆ่าเวลารอคุณเอง ไม่ได้จริงจังสักหน่อย""...""อีกอย่างเดียแค่อยากผ่อนคลายไม่ให้เครียดจะได้ไม่ส่งผลต่อลูกด้วย""เครียด? เครียดอะไร""..."มือหนาผละร่างเล็กออกห่างออกมาสบตากัน แววตาราบเรียบแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาเมื่อคนตัวเล็กก้มหน้าหลบสายตา"เมื่อไหร่ถึงจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง ต้องให้ฉันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่รู้ตลอดงั้นเหรอ""คาเรน~""ไปเจอใครมาถ้าไม่ถามก็จะไม่พูด เธอคิดอะไรของเธอเดียยังเห็นฉันเป็นคนที่จะร่วมฝ่าไปข้างหน้าด้วยกันอยู่หรือเปล่า""คุณรู้เหรอคะ""ไม่พูดใช่ว่าจะไม่รู้ ที่เงียบเพราะคิดว่าเธอจะบอก ทำไมต้องปิดด้วยหา
Read more

ตอนที่ 55 ต้องห่าง

"ป๊า! ม๊า... เป็นยังไงบ้างคะ"ทันทีที่รถคันหรูจอดสนิทหน้าบ้านหลังใหญ่แล้ว นาเดียก็รีบลงจากรถเดินตรงเข้าไปหาบุพการีภายในบ้านทันที เห็นท่านนั่งรออยู่ภายในโซนรับแขกก็รีบวิ่งเข้าไปหาแต่โดนจับข้อมือเล็กหยุดการเคลื่อนไหวไว้เสียก่อนหันกลับมาด้านหลังก็เจอกับสายตาดุดันคล้ายกำลังตำหนิมองอยู่ก่อนจึงลดความเร็วลง เป็นเดินเข้าไปหาแทน"เดีย~""ม๊า... ทำไมต้องร้องไห้ขนาดนี้ด้วยคะ พี่วินยังไม่เป็นไรอย่าตื่นตูมสิคะ"พูดเสียงหวานแล้วเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงข้างกัน ยกมือขึ้นกอดเอวของมารดา ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ใจเธอไม่ได้คิดแบบที่พูดเลยสักนิด กำลังพยายามฝืนยิ้มเพื่อให้เห็นว่าเธอไม่เป็นไรทั้งที่ตอนนี้ใจเธอกำลังร้องไห้ไม่ต่างจากมารดาสักนิด"สวัสดีครับ""อืม.."มาเฟียหนุ่มหย่อนตัวนั่งลงโซฟาเดี่ยวที่ว่างอยู่ ยกมือขึ้นสวัสดีผู้อาวุโสก่อนทำให้คนรับไหว้ตกใจเล็กน้อย ก่อนจะดึงสีหน้าให้กลับมานิ่งขรึมตามเดิมมองหญิงสาวสองคนกอดกันกลมพร้อมเสียงปลอมประโลมกันอยู่นานถึงได้หยุดลง"คาเรนก็มาด้วยเหรอ ขอโทษนะวันนี้รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย คงต้องปล่อยให้เดียเป็นคนดูแลไปก่อนนะ""ไม่เป็นไรครับ""อืม... งั้นขอตัวก่อนนะ ต้องเตรียมต
Read more

ตอนที่ 56 ความหวัง

"มีเรื่องให้กูช่วย?"เสียงเข้มของลีโอดังขึ้นขมวดคิ้วด้วยความสงสัย คนอย่างคาเรนเนี่ยหรือจะมีเรื่องให้เขาช่วยเหลือ ดวงตาคมปรายขึ้นมองเพื่อนนั่งรอคำตอบ ยกนิ้วเคาะบนโต๊ะเป็นจังหวะ"ส่งคนคุ้มกันเดียให้กูหน่อย ระหว่างที่กูไปญี่ปุ่นอย่าให้คลาดสายตาเหมือนวันนั้น""หึ ที่จริงมันไม่ใช่ธุระกูเลยนะเว้ย เรื่องวันนั้นก็เหมือนกัน โอ๊ย!.. ซี๊ด เจ็บนะหยิกทำไมเนี่ย""กูส่งคนคอยดูห่างๆ แล้วแต่กลัวทางนั้นจะรู้ทัน หากได้มึงคอยดูอีกทางกูก็วางใจ""มึงมีอำนาจแต่ใช้ไม่เป็น โอ๊ย!.. บัวเฮียเจ็บนะ"มือหนาเกี่ยวรั้งเอวคอดแน่นขึ้นในขณะที่อีกข้างปัดมือเล็กออกจากหน้าขา แต่คนบนตักกลับทำหน้าเข้มจนเขาต้องยอมเงียบเสียงลงสายบัวหันกลับมามองหน้าคนด้านหน้า เธอรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยือนเพื่อน เพราะเรื่องมันเกิดกะทันหันจริงๆ "คุณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เดียเป็นเพื่อนบัวอีกอย่างตอนนี้กำลังมีหลานคนแรกด้วยบัวไม่ปล่อยให้เพื่อนเป็นอันตรายหรอกค่ะ""...""คุณกลับไปจัดการเรื่องของคุณเถอะค่ะ ทางนี้บัวจะช่วยดูแลให้เอง""อืม... ขอบใจ"มาเฟียหนุ่มยกแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นจิบ ใบหน้ายังคงเย็นชาแม้จะเอ่ยคำที่กร
Read more

ตอนที่ 57 ข้อตกลง

ร่างสูงในชุดยูกาตะสีดำยืนสง่าอยู่กลางโถงโล่งของบ้านญี่ปุ่นทรงโบราณ ซึ่งเป็นที่พักของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นปู่และเป็นผู้นำตระกูลไฮคาริ ไคล์ คนปัจจุบันคาเรนจ้องมองต้นสนริมสระบัวนิ่ง แววตาไร้ความรู้สึกยังคงเย็นชาไม่อ่อนไหวต่อสิ่งรอบข้าง ปรายหางตามองเงารางๆ ของใครบางคนด้านหลังเพียงนิดก่อนจะหันเหความสนใจกลับมาโฟกัสกับผู้มาใหม่"ไงหลานชาย ฉันคิดไว้แล้วว่าแกต้องกลับมา""...""มานั่งจิบชาเป็นเพื่อนฉันสักหน่อยสิ มีเรื่องอะไรค่อยว่ากัน""..."มาเฟียหนุ่มยอมเดินกลับมาหย่อนกายลงนั่งทับเท้าลงมาบนพื้นโดยมีหมอนรองนั่งใบเล็กรองไว้ ก้มใบหน้าเล็กน้อยสองมือวางบนหน้าขาแกร่ง ใบหน้าคมคายยังคงนิ่งก้มมองพื้นด้านล่างโดยรักษาอาการสงบไว้"ผมมีเรื่องจะตกลงด้วย""หึ แกเป็นคนใจเย็นกว่านี้นะคาเรน จิบชาก่อนแล้วค่อย...""ผมจะเข้าพิธีรับตำแหน่งผู้นำคนต่อไปของตระกูลตามที่ท่านปู่ต้องการ แต่..."ใบหน้าคมคายเงยขึ้นมาสบตากันไม่ยอมหันหลบ ความเด็ดเดี่ยวฉายชัดในดวงตาคู่คมนั้น"...""มันก็ต้องแลกด้วยข้อตกลงที่ผมพอใจเท่านั้น""แกคิดว่าแกเป็นใคร เด็กน้อยที่ยังห่างโลกมากมาเฟียปลายแถวที่ไม่ประสา มีอะไรจะมาต่อรองกับฉัน""ผมมีตำแหน่งท
Read more

ตอนที่ 58 ความชัดเจน

Nadiaฉันนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างไม่โฟกัสจุดใดเป็นสำคัญแบบนี้มาได้สักพักแล้ว เนื่องจากป๊ากับม๊าไปเยี่ยมพี่วินที่จีนฉันถึงได้มานั่งอยู่คนเดียวแบบนี้ตอนแรกม๊าจะให้ฉันไปด้วยแต่เป็นฉันเองแหละที่ไม่ยอม ถ้าฉันไปแล้วเผื่อคาเรนกลับมาล่ะจะทำยังไง เราก็คลาดกันนะสิ ฉันยอมนั่งเหงาๆ อยู่คนเดียวในบ้านรอดีกว่า พี่วินน่ะมีป๊ากับม๊าไปเยี่ยมแล้วฉันรอฟังข่าวอยู่นี่ก็ได้ แต่คาเรนสิไม่มีใครเลยนอกจากฉันเฮ้อ... พูดถึงคาเรน เขาไม่ติดต่อกลับมาเลย เขาบอกว่าจะกลับมาวันหมั้นแต่มันนานไปหรือเปล่า แค่โทรมาก็ไม่มีเลยเหรอมือเล็กคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหมายจะต่อสายหาคนที่คิดถึงแต่กลับต้องหยุดชะงักลง ดวงตากลอกกลิ้งไปมาด้วยความลังเลแล้วพ่นลมหายใจออกหนักๆ ไม่กล้าจะโทรไปอีกตามเคยฉันล้มตัวลงนอนราบบนเตียง ยกโทรศัพท์ขึ้นมามองรายชื่อของคาเรนวนซ้ำไปมาอยู่แบบนั้น จนตัดสินใจกดเข้าหาอะไรทำเพื่อดึงความสนใจและไอจีก็เป็นตัวเลือกหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับฉัน อย่างน้อยการเข้าไปส่องดูอะไรใหม่ๆ อาจจะทำให้จิตใจฉันดีขึ้นก็ได้กดเข้าหน้าแอพแล้วรอสักพักก็ปรากฏหน้าคนแรกที่ฉันคุ้นเคย เขาเป็นสมาชิกในวงของคาเรนเองแหละ อืม... เขาโพสต์แปลกๆ เหมือน
Read more

ตอนที่ 59 กวนประสาท

สองวันต่อมาพิธีรับตำแหน่งผู้นำคนต่อไปของตระกูลไฮคาริ ไคล์ ตระกูลเก่าแก่ของญี่ปุ่นเกิดเป็นข่าวดังเพียงชั่วค่ำคืน สำนักข่าวหลายต่อหลายแห่งต่างมารวมตัวกันหน้าคฤหาสน์ไคล์หวังจะได้รับข้อมูลภายในงานเพื่อเขียนรายงานข่าว เพราะนี่นับว่าเป็นข่าวดังมากที่สุดของวงการนักธุรกิจเลยก็ว่าได้ หลังจากถูกปล่อยข่าวลือเมื่อสิบปีก่อนและเงียบหายไปจนพบว่าทายาทของตระกูลไปปรากฏตัวในฐานะบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ในเวลาไล่เลี่ยกันหน้าคฤหาสน์ไคล์ต่างเต็มไปด้วยสื่อมวลชนทั้งในและนอกประเทศ เสียงเซ็งแซ่จากการดำเนินข่าวยังคงดังต่อเนื่องจนรถคันหรูหลายสิบคันเคลื่อนที่เข้ามาเพื่อจะเข้าสู่เขตรั้วด้านในของคฤหาสน์หรู กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ถึงได้แตกตัวออกสองฝั่งเครื่องยนต์เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่กว้างหลายร้อยไร่ภายในอาณาเขตของคฤหาสน์ไคล์ ผ่านสวนสไตล์ญี่ปุ่นโบราณขนาดใหญ่รายล้อมด้วยไม้ดอกและไม้ยืนต้นประดับมงคลถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ บ่งบอกถึงความเคร่งครัดของผู้อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดีดวงตาคมเข้มเย็นชามองรถหรูหลายสิบคันเคลื่อนตัวเข้ามายังพื้นที่ส่วนตัวด้วยใบหน้านิ่ง สองมือล้วงลึกเข้าในกระเป๋ากางเกงยืนมองผ่านบานกระจกใสออกไปด้านนอก"ไม่คิดว
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status