All Chapters of BAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |: Chapter 41 - Chapter 50

Nadia"คิคิ... อ๊ะ!""ทำอะไร"ฉันสะดุ้งตัวตกใจร่างกายเกิดกระตุกขึ้นมาฉับพลันหลังจากมือหนาวางลงบนศีรษะทุยเล็ก เขาออกมาจากห้องน้ำเงียบๆ โดยที่ฉันไม่ทันสังเกตเลยด้วยซ้ำว่าคนตัวสูงมาโผล่ด้านหลังตัวเองตอนไหนค่อยๆ เอี้ยวตัวหันหลังไปมองคาเรนที่ยืนอยู่ ฉันรู้สึกได้ถึงไอความร้อนจากตัวเขาส่งแผ่กระจายมา พวงแก้มเนียนใสพลันร้อนวูบวาบแดงเรื่อขึ้นมาในตอนที่หันกลับมาแล้วเจอเข้ากับผิวขาวเนียนของหน้าท้องแกร่ง แถมยังมีกล้ามเนื้อเป็นคลื่นลอนสวยปรากฏเด่นอยู่ตรงหน้าอีกพรึ่บ! บ้าจริงเลย! ฉันไม่สามารถมองความสวยงามของลอนคลื่นกล้ามเนื้อตรงหน้าได้เลย ใจเต้นแรงแทบบ้าคลั่ง ใบหน้าร้อนผ่าวลามไปถึงใบหูและลำคอรวมถึงความตื่นเต้นที่แล่นเข้ามาจุกในอกจนหายใจไม่ทัน ไม่รู้จะตื่นเต้นไปทำไมกัน"ทำอะไร""ปะ.. เปล่าค่ะ เดียแค่ดูช่องทำอาหารอยู่ค่ะ""อยากทำ? จำไม่ได้ว่าล่าสุดที่เธอทำอาหารแล้วเป็นไง""มันไม่เหมือนกันนะ ครั้งนั้นเดียทำเองส่วนครั้งนี้เดียมีครู""ครู?" ฉันดันตัวลุกขึ้นยืนหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับคนตัวสูงด้านหลัง ไขว่มือทั้งสองข้างไว้ด้านหลังเชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจฉันมีครูสอนทำอาหารจริงๆ เพิ่งเรียนมาสดๆ ร้อนๆ กำลั

"วันนี้ไปไหนมา"ทันทีที่เท้าเล็กของฉันก้าวข้ามประตูเข้ามาด้านในห้องทำงานเสียงคาเรนก็เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเขาที่กำลังจ้องมองมาอยู่ ดวงตาคมเรียวบวกกับไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศมันทำให้ฉันขนลุกตั้งชันขึ้นมา หลุบดวงตาลงไม่กล้าสบกับสายตาคมเข้มคู่นั้นใจเต้นตึกตักจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอกอยู่แล้ว"ไปห้างกับยัยบัวค่ะ บอกแล้วว่าจะไปซื้อของมาทำอาหารให้ทาน""แค่นั้น""ค่ะ แล้วนี่ทำธุระเสร็จแล้วเหรอคะ ไหนว่าจะกลับค่ำๆ ไงคะ"ฉันเลือกที่จะถามเปลี่ยนเรื่องเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขา และดูเหมือนว่ามันจะได้ผลนะเพราะคาเรนหยัดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาหาฉันที่ยืนอยู่"อือ"อือ.. เหรอ อะไรคืออือล่ะฉันเอียงหัวมองใบหน้าคมคายด้วยความข้องใจ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คาเรนเดินเข้ามารั้งท่อนแขนแกร่งเข้ามาเกี่ยวเอวคอดดึงตัวเข้าหาริมฝีปากร้อนทาบลงมาบนกลีบปากอวบอิ่มแตะเบาๆ ก่อนจะผละออก ยกมือขึ้นเกี่ยวปอยผมตกข้างแก้มขึ้นทัดสันหูเล็กการกระทำอ่อนโยนที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักมันทำให้ใจฉันเกิดเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันคนละความรู้สึกกับเมื่อกี้นี้เลย"เชื่อใจฉัน.. อย่าไปไหน""...""ฉันจะจ

แกรก~เสียงประตูเปิดออกก่อนร่างสูงของมาเฟียหนุ่มจะก้าวเข้ามาด้านในห้องรายล้อมด้วยลังสินค้า มือหนายกขึ้นนวดคลึงหว่างคิ้วพยายามเพ่งมองลังสินค้ามากมายด้านหน้าแต่กลับถูกจู่โจมด้วยความรู้สึกพะอืดพะอมจนต้องยกมือขึ้นมาแตะปิดจมูกแม็กซ์เวลล์ปรายตาขึ้นมองเพื่อนด้วยแววตาเรียบเฉย ก้มลงมองสินค้าในมืออีกครั้งราวกับไม่ได้สนใจความผิดแปลกไปของเพื่อน แต่มุมปากกลับยกยิ้มเยาะเล็กน้อยจนคนมองแทบจะดูไม่ออก"กูคบมึงมาตั้งนานไม่ยักรู้ว่ามึงก็ป่วยเป็นด้วย""เก็บปากไว้บอกตัวเองดีกว่า""หึ! วันนี้ไอ้คาร์มันไม่ว่าง ไอ้ลีโอก็แม่งติดเมียจนไม่เป็นอันทำอะไร แล้วมึง.... มาทำไมวะ ของมาตั้งแต่เมื่อคืนแต่โผล่หัวมาตอนนี้""..."คาเรนเลือกที่จะเงียบแทนตอบกลับคำถามของเพื่อน ก้าวเข้ามาใกล้ลังสินค้ายื่นมือเข้าไปคว้าของด้านในขึ้นมาแต่ต้องขยับตัวหนีพร้อมกับย่นจมูกเบือนใบหน้าออกห่างเพื่อน"เป็นไรวะ""มึงฉีดน้ำหอมอะไรวะ! แม่งโคตรเหม็น""ไอ้เหี้ย! กูก็ฉีดกลิ่นเดิม"พูดเสียงเรียบแล้วก้มลงสูดดมกลิ่นกาย ขมวดคิ้วตวัดสายตางุนงงขึ้นมองคนตัวสูงเบือนใบหน้าหนี ถอยออกห่างจากมาเมื่อได้กลิ่นชวนอาเจียนเพิ่มมากขึ้น ใบหน้าคมคายซีดเซียวราวกับคน

ครืน~ครืนเสียงสั่นเรียกเข้าจากเครื่องมือสื่อสารเครื่องหรูดังขึ้นในจังหวะที่มาเฟียหนุ่มยังคงหยอกล้อกับร่างเล็กบนตักแกร่ง คาเรนตวัดสายตามองรายชื่อปรากฏบนหน้าจอเพียงนิดก่อนจะนิ่งไปเพราะเป็นชื่อที่คุ้นเคย และเป็นคนที่เขาไม่อยากจะรับสายนั้นเลยด้วยซ้ำ"มีอะไรคะ""..."ตัวอักษรภาษาที่ไม่คุ้นเคยทำให้เธอทำได้เพียงถามคนตัวสูง ดวงตากลมจ้องมองใบหน้าคมคายเอียงหน้าเล็กน้อยด้วยความสงสัยทำให้มาเฟียหนุ่มต้องเบือนหน้ากลับมาอีกครั้งรอยยิ้มเล็กๆ บนมุมปากปรากฏก่อนจะกดจูบลงบนกลีบปากอวบอิ่มอีกครั้ง เขาผละใบหน้าออกหลังผ่านไปราวหนึ่งนาทียกมือขึ้นใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยพวงแก้มใสเบาๆ "ผู้ใหญ่... ปู่ฉันเอง""ละ... แล้วทำไมไม่รับล่ะคะ ท่านอาจจะมีเรื่องสำคัญหรือเปล่า""...""รับสายก่อนค่ะ ท่านโทรมาอีกรอบแล้วนะ"เนื่องจากได้รับฟังเรื่องราวของเขามาพอควรใจดวงเล็กอดที่จะเต้นรัวแรงไม่ได้เมื่อได้ยินว่าเจ้าของปลายสายนั้นเป็นถึงผู้กุมอำนาจทุกอย่างของตระกูล และยังเป็นคนที่เข้มงวดในเรื่องกฎขนบธรรมเนียมของตระกูลมากด้วยนาเดียมองตามร่างสูงที่เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะด้านหน้าขึ้นมา เขาหันกลับมามองเธอครู่หนึ่งก่อนจะ

"บอกให้คนของพี่หลบไปด้วยค่ะ""...""พี่เดน!"มาเฟียหนุ่มคว้าบุหรี่ด้านในเสื้อสูทสีน้ำทะเลขึ้นมาสูบโดยไม่ได้สนใจน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ของคนตัวเล็กเลยสักนิด เดนก้าวเข้ามายืนเผชิญหน้ากับร่างเล็กที่จ้องมองเขาเขม็งด้วยความไม่พอใจ ยื่นมือเข้าไปจับล็อกใบหน้าเล็กไว้มั่นเป่าควันบุหรี่ขาวใส่หน้าลอยคลุ้งกระจายขึ้นสู่ชั้นอากาศ ก่อนจะประกบปากจูบรุนแรงลงบนกลีบปากอวบอิ่มที่กำลังเผยอออกไอสำลักควัน ปล่อยมวนบุหรี่ติดไฟในมือร่วงลงสู่พื้นแข็งด้านล่างอย่างไม่ใส่ใจกลิ่นบุหรี่เย็นขมปร่าในลำคอชวนอาเจียนถูกส่งทอดหาพร้อมกับเรียวลิ้นสากที่กระหวัดเข้ามาเกี่ยวรัดหยอกล้อกับลิ้นเล็กหนักหน่วงรุนแรง ฟันคมกัดลงบนกลีบปากอิ่มล่างแรงๆ จนได้แผลสดเลือดซึมกลิ่นคาวคละคลุ้งผสมกลิ่นบุหรี่ในอุ้งปากซานะยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างออกห่างพยายามฝืนตัวหลบหนีแต่กลับเป็นการเปิดโอกาสให้อีกคนได้รุกล้ำเข้ามาสัมผัสแนบชิด หน้าอกบดเบียดกันแนบแน่น"อืมส์..." เสียงครางต่ำในลำคออย่างพึงพอใจในรสจูบรุนแรง ปลายลิ้นตวัดโลมเลียกลีบปากอิ่มไล้หยาดเลือดเข้าสู่อุ้งปาก"หวาน""พะ.. พี่มันโรคจิต""หึ!" มาเฟียหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ลากไล้เรียวนิ้วย