All Chapters of สามีในฝัน: Chapter 11 - Chapter 20

36 Chapters

ความโหยหาที่ยากจะถอนตัว

“ซูเอ๋อร์ ข้าถูกเจ้าปั่นหัวจนแทบเสียสติแล้ว”เขารูดรั้งความเป็นชายของตนอย่างดุดัน จังหวะการเคลื่อนไหวหนักหน่วงประหนึ่งการทลายประตูเมือง เมื่อเขาหลับตาลง ทุกสัมผัสที่เขาจินตนาการถึงยามที่ได้ครองครองนางยิ่งแจ่มชัดขึ้น ภาพร่างบางที่แอ่นโค้งรับแรงกระแทกในความฝันย้อนกลับมาหลอกหลอนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้จังหวะการรูดรั้งยิ่งทวีความรุนแรงและเร็วกระชั้นยิ่งขึ้นเสียงลมหายใจของชายหนุ่มกลายเป็นเสียงคำรามต่ำในลำคอ ยามที่ความใคร่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด มือแกร่งเร่งความเร็วจนลมหายใจติดขัด ผิวน้ำที่โอบล้อมร่างสูงใหญ่สั่นไหวและปั่นป่วนตามจังหวะสาวรูดอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งเสิ่นมู่เฟิงกระตุกเกร็งไปทั้งร่าง หยาดน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาท่ามกลางสายน้ำตกที่ซัดสาดเป็นละอองเขาทิ้งตัวพิงโขดหินด้วยความอ่อนเพลีย ลมหายใจหอบถี่ค่อยๆ สงบลง ทว่านัยน์ตาที่ยังคงจดจ้องไปยังเส้นทางที่ซูฉีจากไปนั้นกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่หิวกระหายยิ่งกว่าเก่า สำหรับเสิ่นมู่เฟิง การได้ครอบครองนางในห้วงคำนึงไม่อาจเติมเต็มความว่างเปล่าในใจเขาได้อีกต่อไป ถึงเวลาแล้วที่เขาต้องเปลี่ยนความฝันให้กลายเป็นความจริง
last updateLast Updated : 2026-06-25
Read more

ลึกซึ้งเกินกว่าจะหาคำใดมาเปรียบ

“คุณชายเสิ่น... ท่านกล้าดีอย่างไรถึงล้อเล่นกับหัวใจข้าเช่นนี้” นางเอ่ยตัดพ้อ นึกไปถึงเหตุการณ์เร่าร้อนในธารน้ำตก“เจ้าหมายถึงใคร?” เสิ่นมู่เฟิงย้อนถามทันควัน เขารวบข้อมือนางไว้ นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยแรงอารมณ์“จะใครเสียอีกเล่า เขาก็คือคนที่หน้าตาเหมือนกับท่านนั่นอย่างไร” นางถลึงตามองเขาอย่างตัดพ้อและไม่พอใจ“ข้าไม่เหมือนเสิ่นมู่หราน และไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจเจ้า” เขาเน้นย้ำเสียงแข็ง“ท่านรู้เรื่องเสิ่นมู่หรานได้อย่างไร ?”ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อมือยามเขาบีบแน่นขึ้น ทำให้สติที่เลือนรางของนางแทบระเบิดออกในชั่วพริบตา“ซูเอ๋อร์... ข้าไม่ได้เป็นเพียงความฝัน” ใบหน้าหล่อเหลาของเสิ่นมู่เฟิงโน้มต่ำลงมาจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างเร่าร้อนและหิวกระหายทว่าในเสี้ยวลมหายใจที่จุมพิตนั้นแนบสนิท ความเป็นจริงที่นางเพิ่งรับรู้กลับยิ่งทำให้สถานการณ์พลิกผันไปอย่างคาดไม่ถึง“พี่มู่เฟิง ซูฉีอยู่กับท่านหรือไม่ เมื่อครู่นี้ เหมือนข้าจะได้ยินเสียงของนางเลย” เสียงของเสิ่นมู่หรานดังแทรกขึ้น ก่อนเจ้าตัวจะผลักป
last updateLast Updated : 2026-06-26
Read more

สาวงามอันดับหนึ่ง

ไม่นานนัก อาการป่วยของซูฉีก็ทุเลาลงจนมีสุขภาพแข็งแรงเป็นปกติ เสิ่นมู่หรานจึงถือโอกาสพานางไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ในหมู่คุณชายเจ้าสำราญ ด้วยรูปลักษณ์อันหล่อเหลาและนิสัยรักสนุกของเสิ่นมู่หราน ไม่ว่าเขาจะก้าวไปที่แห่งใดก็มักตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนเสมอ ซูฉีที่เดินเคียงคู่มาด้วยจึงหนีไม่พ้นต้องกลายเป็นจุดสนใจของเหล่าสหายที่นั่งล้อมวงอยู่เหล่าสหายสนิทของเสิ่นมู่หรานต่างกอดคอกันส่งเสียงกระเซ้าเย้าแหย่"นี่รึคนที่เจ้าพามาประชดเทพธิดาหว่านหว่าน?"เสิ่นมู่หรานเพียงยกจอกสุราขึ้นจิบแล้วตอบอย่างกำกวม "ก็ไม่เชิง""ตาบอดหรืออย่างไร? ข้าว่าแม่นางผู้นี้งามหยาดเยิ้มเสียยิ่งกว่าหว่านหว่านอีกนะ" สหายอีกคนโต้กลับพลางกวาดสายตามองซูฉีอย่างโลมเลีย"เจ้าต่างหากที่ตาบอด นางจะมีปัญญาไปเทียบรัศมีของหว่านหว่านได้อย่างไร" อีกคนรีบแย้งขึ้นทันควัน"แล้วนางรู้หรือไม่ว่า วันนี้อาจจะโดนหว่านหว่านเล่นงานเอาได้?"เสิ่นมู่หรานแค่นหัวเราะในลำคอ "ไม่จำเป็นหรอก ยิ่งโดนหนักเท่าไหร่ ก็ยิ่งพิสูจน์ได้ชัดเจนว่าหว่านหว่านยังคงตัดใจจากข้าไม่ได้"ซูฉีที่นั่งอ
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more

สตรีหน้าเงิน

ทว่าก่อนที่มือของหว่านหว่านจะทันได้สัมผัสใบหน้าของนาง ซูฉีที่หมดความอดทนก็โต้กลับอย่างฉับพลัน นางคว้าหมับเข้าที่มวยผมของหว่านหว่านแล้วออกแรงกระชากอย่างเต็มกำลัง ก่อนจะหมุนตัวกดศีรษะของหญิงสาวลงไปในบ่อน้ำ เพื่อล้างปากที่เต็มไปด้วยคำพูดสกปรกให้สะอาดหมดจดกลุ่มคุณหนูผู้ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม ต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว พวกนางไม่คาดคิดว่าซูฉีจะมีพละกำลังมหาศาลเช่นนี้“เจ้า... บุ๋ง... บุ๋ง... นัง...”หว่านหว่านสำลักน้ำแทบตายเพราะพยายามจะด่าทอซูฉี ทว่าซูฉีกลับหาได้สะทกสะท้าน นางยังคงกดหัวอีกฝ่ายไว้แน่น“ถ้าเจ้าไม่พอใจ ก็ไปเอาเรื่องกับเสิ่นมู่หรานโน่น มาลงที่ข้าจะมีประโยชน์อะไร มีแต่ผู้หญิงไร้สมองเท่านั้นแหละที่ชอบตบตีแย่งชิงผู้ชาย”เสียงโวยวายของหว่านหว่านเปลี่ยนเป็นเสียงร้องไห้โฮด้วยความอับอาย ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสิ่นมู่หรานและสหายที่ได้ยินเสียงเอะอะก็วิ่งกรูออกมาจากภัตตาคาร ซูฉีจึงจำต้องยอมปล่อยมือจากหว่านหว่านอย่างนึกเสียดาย ทั้งที่ยังสั่งสอนนางไม่สาสมใจสภาพของหว่านหว่านในยามนี้ช่างน่าสมเพชเวทนาจนแม้แต่ลูกหมาตกน้ำก็ยังดูดีกว่า นางวิ่
last updateLast Updated : 2026-06-28
Read more

นางไม่อาจยึดติด

เสิ่นมู่เฟิงเดินตรงเข้ามา ก่อนจะถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกแล้วนำมาคลุมไหล่ให้ซูฉีด้วยท่าทีนุ่มนวล เพื่อปกปิดเรือนร่างที่ถูกหว่านหว่านและพรรคพวกฉีกกระชากจนขาดวิ่น จากนั้นเขาจึงเดินไปพยุงร่างของน้องชายให้ลุกขึ้น เสิ่นมู่หรานยังคงตกใจจนตัวสั่นและต้องใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ในขณะนั้น หว่านหว่านที่เดินผ่านไปได้หันมาเอ่ยเยาะเย้ยซูฉีด้วยความอาฆาต"คราวนี้เจ้าซวยแน่ พี่มู่เฟิงเกลียดผู้หญิงที่เห็นแก่เงินที่สุด โดยเฉพาะพวกที่เสนอตัวเข้าหาผู้ชายตระกูลเสิ่นเพื่อคอยตะครุบเงิน ไม่เคยมีใครมีจุดจบที่ดีสักราย""ไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามาเหนื่อยปากสั่งสอนข้าหรอก"ซูฉีหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ยี่หระ นางตระหนักดีว่าความฝันกับความเป็นจริงนั้นต่างกัน เพราะเสิ่นมู่หรานคือคนในครอบครัวของเสิ่นมู่เฟิง และหากนางไม่รีบหนีไปในเวลานี้ ก็คงไม่มีโอกาสอื่นอีกแล้วในโลกที่คนไร้ชื่อเสียงเปรียบเสมือนคนไร้ตัวตน ซูฉีตระหนักดีว่านางไม่อาจยึดติดอยู่กับอดีตได้อีกต่อไปคืนนั้นท่ามกลางความโกลาหลวุ่นวาย นางตัดสินใจหลบหนีออกจากภัตตาคารอย่างเงียบเชียบ และรีบลงเรือด่วนมุ่งหน้า
last updateLast Updated : 2026-06-29
Read more

ท่านต้องการอะไรจากข้ากันแน่

เมื่อถึงยามเที่ยงวัน กลิ่นหอมฟุ้งของอาหารเลิศรสจากภัตตาคารที่ขึ้นชื่อที่สุดของเมืองหลวงก็อบอวลไปทั่วร้านคุณชายสกุลเสิ่นที่มีนิสัยชอบอวดความร่ำรวยสั่งปิ่นโตอาหารชุดใหญ่มาแจกจ่ายให้กับลูกจ้างกว่ายี่สิบชีวิต ทั้งหมูตุ๋นน้ำแดงรสเลิศ เป็ดปักกิ่งหนังกรอบ และซุปพระกระโดดกำแพงที่มีราคาสูงลิบลิ่วแม้ซูฉีไม่อยากยอมรับน้ำใจจากเขา ทว่าวัตถุดิบที่ใช้ปรุงอาหารเหล่านี้ล้วนเป็นของดี ทั้งหูฉลาม ปลิงทะเล เอ็นกวาง และสมุนไพรหายากต่าง ๆท่ามกลางกลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ก้มหน้าก้มตากินกันอย่างเอร็ดอร่อย ซูฉีกลับเลือกกินเพียงสามส่วน ส่วนที่เหลือทั้งหมดนางเก็บไว้ให้กับมารดาที่บ้านในขณะนั้น เสิ่นมู่เฟิงซึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่บนระเบียงชั้นสองก็ทอดสายตามองลงมา แววตาของเขาซับซ้อนเกินกว่าจะคาดเดาได้เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ซูฉีตั้งใจจะรีบกลับบ้านเพื่อเอาปิ่นโตอาหารไปให้มารดา ทว่าฝนห่าใหญ่กลับเทลงมาต่อหน้าต่อตานาง ราวกับสวรรค์จงใจกลั่นแกล้ง ในขณะที่นางกำลังยืนกลัดกลุ้ม ใครบางคนกางร่มมาบังฝนให้เหนือศีรษะ“ขึ้นรถม้าไปด้วยกันเถิด ข้าจะไปส่งเจ้าที่บ้านเอง”เสิ่นมู่หรานเอ่ยด
last updateLast Updated : 2026-06-30
Read more

ธาตุแท้นายท่านเสิ่น

"ข้าเชื่อว่าเจ้าฉลาดพอที่จะรู้ว่านอกเหนือจากฮ่องเต้แล้ว แผ่นดินนี้ไม่มีใครรวยไปกว่าข้าอีก ที่สำคัญ... ข้ารู้ว่าเจ้าชอบผู้ชายรูปร่างดี ข้ามีทั้งความสูงและกล้ามท้องแปดลูกที่เจ้าพึงพอใจ และข้ามั่นใจว่า... เราสองคนเข้ากันได้ดีอย่างแน่นอน"แม้เขาจะไม่ได้สาธยายรายละเอียดออกมาจนหมดเปลือก แต่สุ้มเสียงทุ้มพร่าที่แฝงไปด้วยความทะลึ่งนั้นกลับชัดเจนเสียยิ่งกว่าคำพูดใด ๆใบหน้าของซูฉีร้อนผ่าวขึ้นมาจนแทบจะระเบิดด้วยความเขินอาย โชคดีที่ในจังหวะนั้นรถม้าได้ชะลอจอดลงตรงหน้าบ้านของนางพอดี อีกทั้งสายฝนที่ซัดกระหน่ำลงมาก็หยุดตก หลงเหลือเพียงละอองเย็นฉ่ำในอากาศ"ที่เจ้าเงียบไป... เป็นเพราะเจ้าเองก็มีใจให้ข้าใช่หรือไม่? เช่นนั้นก็ถือว่าเราเป็นคู่รักกันแล้ว"เสิ่นมู่เฟิงสรุปเอาเองเสร็จสรรพด้วยท่าทีที่ดูมั่นใจในตัวเองเหลือเกินซูฉีค้อนขวับให้เขาด้วยความหมั่นไส้"ท่านห้ามปากโป้งไปบอกใครต่อใครว่าเราเป็นคนรักกันเด็ดขาดนะเจ้าคะ ข้าไม่อยากโดนใครมาดูถูกเหยียดหยาม โดยเฉพาะคนในร้านตำราฯ ที่ข้าทำงานอยู่""ไม่ต้องกังวลไปหรอก หากมีใครบังอาจดูถูกเจ้าแม้แต่คำเดียว ข้าจะไม
last updateLast Updated : 2026-07-01
Read more

อยากจะหัวเราะให้ฟันหัก

“รบกวนอะไรกัน ข้าเต็มใจ อีกอย่าง ในฐานะที่ข้าเป็นเจ้าของร้าน ข้าถือว่าการดูแลสวัสดิภาพของลูกจ้างคนสำคัญที่ข้าหมายตาไว้เป็นภรรยา คือหน้าที่อันดับหนึ่ง”ซูฉีพยายามขยับตัวออกห่างด้วยความขัดเขินแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้“ใครเป็นภรรยาท่าน อย่าพูดจาเลอะเทอะนะเจ้าคะ”เสิ่นมู่เฟิงหัวเราะร่วน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาใกล้หน้าผากนางแล้วกระซิบว่า “เลอะเทอะตรงไหน? ข้าแค่กำลังวางแผนอนาคตของเราให้เจ้าฟังเท่านั้นเอง”หัวใจดวงน้อย ๆ ของซูฉีหาใช่ก้อนหินที่ไร้ความรู้สึก เมื่อต้องเผชิญกับการรุกคืบอย่างมุมานะของเทพบุตรเดินดินอย่างเสิ่นมู่เฟิง ในที่สุดกำแพงในใจนางก็พังทลายลง นางยอมใจอ่อนเปิดทางให้เขาเข้ามาสัมผัสชีวิตที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยภาระของนาง โดยพาเขามายังบ้านหลังเล็กเพื่อแนะนำให้รู้จักกับนางซูฮวนผู้เป็นมารดา“ท่านแม่เจ้าคะ... นี่คือนายท่านเสิ่น เจ้าของร้านตำราที่ข้าทำงานอยู่เจ้าค่ะ เขาใจดีมาส่งข้าที่บ้าน”ซูฉีแนะนำด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าใบหน้ากลับซับสีเลือดเล็กน้อยเมื่อสบตาคมกริบของอีกฝ่ายที่จ้องมองนางอย่างไม่วางตานางซูฮวนยิ้มรับด้วยความอ่อนแรง“
last updateLast Updated : 2026-07-02
Read more

ประตูไม่มีกลอน

เสิ่นมู่หรานผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ดำเนินกลยุทธ์ตื๊อครองโลกด้วยความพยายาม เขาสืบรู้จนได้ว่าซูฉีทำงานอยู่ที่ไหน และที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้นคือร้านขายตำราเก่าแก่แห่งนี้ได้กลายเป็นกิจการแห่งใหม่ของสกุลเสิ่นไปแล้วไม่นานนัก ข่าวลือเรื่องคุณชายรองสกุลเสิ่นผู้สูงศักดิ์กำลังตามง้องอนอดีตคนรักก็แพร่สะพัดไปทั่วร้านฯจนกลายเป็นหัวข้อสนทนาของเหล่าลูกจ้างในขณะเดียวกัน เสิ่นมู่เฟิงก็มีภาระล้นมือทั้งงานหลวงและงานราษฎร์จนแทบไม่มีแม้แต่จะหายใจ กลับต้องมาเดือดดาลจนแทบกระอักเลือดเมื่อรู้ว่าน้องชายของเขาใช้เวลาทุกขณะจิตไปกับการเกาะแกะซูฉีเสิ่นมู่หรานทุ่มเทสรรหาทั้งของขวัญล้ำค่าและอาหารเลิศรสมาปรนเปรอนางไม่เว้นแต่ละวัน ขาดก็เพียงแต่การอาสาบีบนวดให้ระหว่างนางทำงานเท่านั้นที่เขายังไม่ได้ลงมือทว่าท่ามกลางความวุ่นวาย ผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนมากที่สุดกลับเป็นซูฉี นางเหนื่อยล้าเกินกว่าจะรับมือกับการตามรังควานไม่เว้นวัน เมื่อเสิ่นมู่หรานย่างกรายเข้ามาในห้องเก็บตำราเก่าที่นางเป็นผู้รับผิดชอบดูแล ซูฉีจึงขอเปิดฉากพูดคุยกับเขาให้ชัดเจนเสียที“ข้าต้องการความสงบสุ
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more

เดินเข้าถ้ำเสือ

เพื่อจัดการกับตัวปัญหาที่คอยขัดหูขัดตา เสิ่นมู่เฟิงจึงใช้จังหวะที่ร้านตำราเริ่มเงียบเรียกน้องชายตัวดีเข้าไปในห้องทำงานชั้นบน ก่อนจะออกคำสั่งเด็ดขาดด้วยน้ำเสียงที่ไม่อนุญาตให้อีกฝ่ายโต้แย้ง"มู่หราน เจ้ามาสร้างความวุ่นวายให้กับคนในร้านของข้ามากเกินไปแล้ว" เสิ่นมู่เฟิงเอ่ยพลางวางม้วนคัมภีร์ลงบนโต๊ะ"วันนี้เจ้าต้องคัดลอกเนื้อหาในตำราต้นฉบับเล่มนี้ให้ครบสิบเล่ม หากคัดไม่เสร็จ ห้ามเดินออกไปจากห้องนี้เด็ดขาด"เสิ่นมู่หรานเบิกตากว้างด้วยความไม่พอใจ"พี่มู่เฟิง ท่านทำเช่นนี้เพียงเพราะท่านไม่ชอบที่ซูฉีเป็นเพียงหญิงชาวบ้านฐานะต่ำต้อยใช่หรือไม่ ถึงได้พยายามกีดกันข้ากับนางทุกวิถีทาง"เสิ่นมู่เฟิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ในใจนึกขำจนอยากจะหลุดหัวเราะออกมาให้ฟันหัก น้องชายเขานอกจากจะตาถั่วแล้ว ยังมองคนไม่ทะลุปรุโปร่งเอาเสียเลย เขาไม่ได้คิดจะตอบโต้เรื่องความรู้สึกส่วนตัว แต่เลือกที่จะสั่งสอนน้องชายด้วยความหวังดีในฐานะพี่ชาย"มู่หราน... เจ้าเป็นลูกผู้ชาย ควรทำตัวให้เป็นโล้เป็นพายกว่านี้" เสิ่นมู่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียง
last updateLast Updated : 2026-07-04
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status