Todos los capítulos de Mommy Hates My Daddy CEO: Capítulo 141 - Capítulo 150

ZYLA SANDRA SARCOVAHindi ko alam kung paano ko ilalarawan ang araw na ito.Ang dami kong pinangarap noon. Ang daming bagay na akala ko ay hindi ko na mararanasan.Pero ngayon, habang nandito ako sa loob ng bridal room at nakatingin sa sarili ko sa salamin, isang bagay lang ang malinaw sa isip ko.Ikakasal na ako.Kay Zadrick Vandal. Ang lalaking namali lang ng kuwartong pinasok, pero siya pala ang makakasama ko habambuhay.Napangiti ako habang marahan kong hinawakan ang bouquet na hawak ko.Pinkish flowers with soft petals, arranged simply but elegantly. Pinili iyon ni Zailyn, at sa pagitan ng mga bulaklak ay may maliliit na silver details na naging signature ng Midnight Bloom.Hindi ko napigilang mapangiti.Kahit ang wedding bouquet ko ay may kaunting bahagi ng collection na naging malaking bahagi ng buhay ko.“Mommy!”Napalingon ako nang bumukas ang p***o at pumasok si Zailyn.Nakaayos na rin siya sa suot niyang flower-girl dress, isang maliit at eleganteng puting gown na may soft f

EPILOGUE ZAILYN SARCOVA VANDAL 17 YEARS LATER… “Congrats, Zai…” bati sa akin nina Mommy at Daddy, sabay yakap sa akin. “Thanks, Mom, Dad…” Niyakap ko rin sila pabalik. At nang bumitiw ako, sila naman ang nagyakapan. Napapailing na lamang akong kunwari'y tinakpan ang mga mata ko. Kasi kahit nasa forties na sila, hindi pa rin sila nagbago. Ang sweet pa rin nila. ’Yong tipong habang nakatingin ako sa kanila, naaalala ko ang munting mission ko noon, ang “Operation: Make Mommy Love Daddy,” pati na ang sikreto namin ni Daddy. Ang papel na ibinigay ko kay Nanny Gina noong umalis kami sa mansyon at babalik na sana sa ibang bansa. ’Yon ang checklist ng plano ko kung paano sila paglalapitin. At ang huling note roon… “Daddy, don’t give up on Mommy… I’ll help you win her heart.” Five years old pa lang ako no’n. Siguro, kung wala ang papel na ’yon at ang mga conversation namin ni Daddy sa smartwatch ko, hindi ko na rin siguro maalala ang lahat ng iyon. “Ang galing-galing ng

ZAILYN“Thank you…” Nakangiting sabi ko sa salesgirl bago ko bitbitin ang cake na binili ko.Hindi pa rin nawawala ang ngiti ko habang pumapara ng taxi papunta sa apartment ko.Alas-otso na ng gabi. Kailangang maihanda na ang lahat bago pa dumating si Clark.Ang boyfriend ko.Kaarawan niya ngayon. Gusto ko siyang sorpresahin at sa tingin ko, handa na siyang malaman kung sino talaga ako.Patakbo kong inakyat ang mahabang hagdan papunta sa apartment ko habang iniingatan ang cake na hawak ko.Pero bubuksan ko na sana ang p***o nang mapansin kong bahagya itong nakabukas.Natigilan ako.At… may naririnig ako.May tao sa loob.May mga ungol at kaluskos.Alas-nuwebe ang usapan namin ni Clark.Umuwi ba siya nang maaga?Dahan-dahan akong pumasok.Habang papalapit ako sa kwarto, mas lalong luminaw ang mga naririnig ko.“Oh, shit… Clark! Faster…”Napigil ko ang hininga ko. Parang nawalan ng lakas ang kamay ko. Nabitiwan ko ang dala kong cake.Nakikita ko sila sa loob ng kwarto ko.Sa kama na kabi

ZAILYNNgumiti ako habang pinapalandas ko ang daliri ko sa dibdib niya pababa.Kinagat ko pa ang ibabang labi ko na parang inaakit siya.Ramdam kong mas humigpit ang kamay niya sa baywang ko at parang lalong tumigas ang katawan niya.Pero hindi ako tumigil.Oo, pin-provoke ko siya. Gusto kong malaman kung hanggang saan ang kaya niyang tiisin.“So, you want me to take responsibility?” Mas bumaba pa ang daliri ko.At sa puntong ’to, hinawakan na niya ang pulso ko at inilagay sa likod ko.“It’s your call, not mine…” bulong niya sa paos na boses.Gumalaw pataas-pababa ang Adam’s apple niya. At ewan ko kung ano ang nangyayari sa akin.Iyon na naman ang nilaro-laro ko. Kusa ko na ring diniin ang sarili ko sa kanya.“So, your place or mine?”Hindi ko masyadong naaaninag ang mukha niya o mabasa ang nasa mga mata niya, pero kitang-kita kong umangat ang sulok ng labi niya bago niya ako binuhat.“Wai-wait…”Matinis na boses ang narinig ko.Boses ’yon ni Monette kapag hysterical siya.“Saan mo dad

ZAILYN “Zailyn, wake up…” Malumanay na boses ni Monette ang pumukaw sa akin. Antok na antok pa ako, pero pinilit kong imulat ang mga mata ko. “Nandito na tayo…” Kinusot ko ang mga mata ko at napatingin sa building ng apartment ko. Pero imbes na bumaba, muli kong ipinikit ang mga mata ko. Kasi, gusali pa nga lang ang nakikita ko ngayon, naiiyak na ako. Paano kung nasa loob na ako? Paano kung nakahiga na ako sa kamang ginamit ni Clark at ng makating babaeng iyon? Baka lamunin na naman ako ng sakit. “Zai… halika na.” Bahagya akong hinila ni Monette, pero nagmatigas ako at paulit-ulit na umiling. “Nakakahiya na kay Mr. Nicolo,” pabulong niyang sabi habang nakatingin sa driver's seat. Napatingin din ako. Tahimik lang si Nicolo, pero nahuli kong nakatingin siya sa rearview mirror na para bang hinihintay kung kailan ako bababa. Napalabi ako. Kasi, tama si Monette. Ang laking abala ko na sa kanya. Kaya kahit masakit ang ulo ko at parang umiikot pa rin ang mundo, pinilit kong kumil