Todos los capítulos de Mommy Hates My Daddy CEO: Capítulo 161 - Capítulo 170

ZAILYNTumayo ako at hinarap si Nicolo.“Thank you for—”Hindi ko natapos ang sasabihin ko. Sakto kasing tumunog ang phone niya.Agad niyang kinuha iyon at sinagot.Maya-maya, basta na lang siyang tumalikod at naglakad palayo habang may kausap sa kabilang linya.Napaawang ang bibig ko. Talagang umalis siya nang ganoon-ganoon lang?Wala man lang paalam.Ano ’yon?Naiwan akong nakatulala habang nakatingin pa rin sa direksiyon niya.Nalilito ako sa kanya. Noong huli kaming magkita, ang lambing niya habang nagtatapat na ako ang gusto niya.Tapos ngayon, parang hindi niya ako kilala.Naisara ko lang ang bibig ko nang huminto siya at hinarap ang doktor at caretaker na kakarating lang.May sinabi siya sa mga ito habang nakadikit pa rin sa tainga ang phone niya.Akala ko, babalik pa siya.Pero hindi.Tuluyan na siyang umalis na parang walang pakialam sa akin.Napabuntong-hininga ako.Ano ba ang problema ng lalaking iyon?“Kamusta na ang pakiramdam mo? May nararamdaman ka bang matinding sakit

ZAILYNKumilos lang ako nang tawagin ako ni Zihan. Si Nicolo naman, talagang hindi na muling tumingin sa akin.Pagpasok namin sa clinic, gising na si Zhaion.Kumislap ang mga mata niya at ngumiti nang makita si Nicolo.Umupo rin agad siya kahit napadaing.“Sir, thank you po sa pagligtas sa akin kanina.”“You're welcome.” Mas lumapit si Nicolo sa kanya. “As the owner of this ranch, it's my responsibility to make sure everyone who comes here is safe.”Napanganga ako. Maging si Zihan ay nanlaki rin ang mga mata at muli na namang tumitig kay Nicolo.“Ikaw ang may-ari nito?” tanong ko, halatang hindi makapaniwala.Kasi ang buong akala ko, bar owner lang siyang may problema sa erection niya. Ranch owner din pala siya na magaling pang mangabayo.Then, hindi ko alam kung bakit biglang sumagi sa isip ko ang isang tanong na maging ako ay nagulat.Magaling din kaya siyang kumabayo sa kama?Naubo ako at kaagad ding tinampal ang noo ko.Mahiya ka, Zailyn!Napatingin naman sa akin ang tatlo.“Te, an

ZAILYNAlas-tres na ng hapon nang tuluyang tumila ang ulan.Sa buong oras na nanatili kami ng mga kapatid ko sa kuwartong ipinahanda ni Nicolo, hindi na siya nagpakita.Ayaw ko man siyang isipin, hindi naman sumusunod ang utak ko.Kanina ko pa gustong lumabas. Gustong magtanong… Baka kasi nahihirapan siya sa sitwasyon niya ngayon.Ano kaya ang ginagawa niya? Naghanap na kaya siya ng ibang babae para mailabas ang tensiyon niya?Napailing ako. Bakit ba siya ang iniisip ko?“Ate, anong iniisip mo? Parang ang lalim naman…”Napatingin ako kay Zihan, na nakaupo sa kabilang sofa habang katabi naman namin si Zhaion.“Malalim talaga,” sagot ko. “Hindi ko alam kung paano tayo haharap sa mga magulang natin mamaya. Paano kung mabuko tayo?”“Easy…” Kumaway si Zihan na para bang napakasimple lang ng problema namin. “Kakampi mo kaming magsinungaling.”Napaikot ang mga mata ko bago siya binatukan.“Aray! Bakit ba, Ate?”“Puro ka talaga kalokohan! Namomroblema na nga ako, dinadagdagan mo pa!”Hinihima

ZAILYNNasa bathtub si Nicolo, nakalubog ang katawan sa tubig, nang makapasok ako. Sakto namang naiahon na siya ni Zihan.At parang tumigil nga ang tibok ng puso ko. Hindi dahil wala siyang buhay, kundi dahil hubot-hubad siya.As in, nakita ko ang problematic niyang sandata na medyo matigas pa.Ewan na lang talaga… Nagkakasala ang mata ko.Kaagad akong tumalikod.“Ate!”Ang sarap talagang sapakin ng kapatid ko!Talagang tinawag pa niya ulit ako.“Tulungan mo ’ko…” Hirap na hirap siyang alalayan si Nicolo.Kaagad kong kinuha ang bathrobe na nakasabit at iniabot kay Zihan nang hindi lumilingon.“Sir Nicolo?” Mahinahon na ang boses ng kapatid ko.Kaya humarap na rin ako.Conscious naman si Nicolo, pero parang nagulat siya nang makita kaming dalawa ni Zihan.Pulang-pula ang mukha niya, na para bang gusto niyang lumubog ulit sa bathtub.“Sige na, Zihan. Ilabas na natin siya,” utos ko.Hindi pa rin makapagsalita si Nicolo at nanlalata pa rin ang katawan niya. Hirap na hirap naman si Zihan

ZAILYN Mula sa hotel hanggang sa ospital, nanatili akong tahimik. Matapos naming ipaliwanag ang nangyari kay Nicolo, umupo lang ako sa gilid habang pinapanood siyang inaasikaso ng mga nurse at doktor. Gusto ko sanang sabihin sa doktor ang kondisyon niya, pero dahil sa sinabi ni Monette sa akin, nag-aalangan ako. Hindi lang si Nicolo ang mapapahiya. Pati ako. Gayunpaman, nilapitan ko ang doktor at tinanong kung kumusta na ang lagay ni Nicolo. Ayon sa kanya, maayos naman ang kondisyon nito. Hindi rin daw napasukan ng tubig ang baga niya. Nanghina lang siya dahil sa lagnat at sa antihistamine na ininom niya. Wala naman daw dapat ikabahala. Pero dahil gusto kong malaman kung ano talaga ang dahilan ng kondisyon niya, nag-request ako ng full physical checkup. Lahat ng posibleng test na makatutulong para matukoy kung may iba pa siyang problema sa kalusugan. Pumayag naman ang doktor. Wala naman daw masama kung magpapasuri siya. Mas mabuti nang maagapan agad kung may iba pa siyang kara