Todos los capítulos de Mommy Hates My Daddy CEO: Capítulo 171 - Capítulo 180

ZAILYN“Totohanin? Mukha mo, Nicolo!”Humalukipkip ako at lumapit kay Zihan. Pero ang tibok ng puso ko, ang lakas pa rin.“Fine. Kung ayaw mo, hindi kita pipilitin. But please, Zihan.” Bumaling siya sa kapatid ko. “I'm not feeling well, and I don't particularly enjoy being left alone in a hospital room.”Napatingin ako kay Zihan. Mukhang lumalambot na naman ang kapatid ko. Humakbang pa nga ito palapit kay Nicolo.Naku! Huwag kang magpapadala, Zihan!“Hindi ka naman mag-iisa,” sagot ni Zihan.Nakahinga ako nang maluwag. Akala ko, papayag na siya sa hiling ni Nicolo.“Paano hindi ako mag-iisa? Aalis nga kayo.”“I already arranged for a personal nurse to look after you. She'll be here shortly, and she'll stay as long as necessary.”Mas lalo pang napasimangot si Nicolo.“I don't need a nurse. I need someone I know.”“You need someone who actually knows how to take care of a patient.”Napakagat ako sa labi para pigilan ang tawa ko.Akala ko, bibigay na lang ang kapatid ko sa mga hirit ni Ni

ZAILYN“Girlfriend?!”Inis na napasigaw si Clark.Gusto kong lamunin ako ng lupa.Lalo na nang mapansin kong nakatingin na sa amin ang mga tao sa paligid. May ilan pang halatang nakikiusyoso sa nangyaring suntukan, habang ang iba naman ay nakatingin sa akin at kay Nicolo.Samantalang si Nicolo, parang walang pakialam sa mga matang nakatutok sa amin.Nakatingin lang siya sa akin.At ang mas malala, may simpatikong ngiti sa mga labi niya, na para bang aliw na aliw siyang panoorin akong mamula sa hiya.Gusto ko tuloy siyang batukan.“Nicolo, ang lupit mo!” humanga si Zihan, na para bang ang angas ng pagsuntok ni Nicolo kay Clark. “Isang suntok lang, bagsak agad!”“Deserved,” maikling sagot ni Nicolo.Tumango-tango pa si Zhaion. “Tama naman. Ang kapal ng mukha ng lalaking ’yon.”Napalingon ako sa mga kapatid ko.Iba rin talaga ’tong mga kapatid ko. Ako ang tinawag na girlfriend, pero parang sila pa ang mas kinilig!“Uuwi na tayo,” mabilis kong sabi.Hindi ko na hinintay ang sagot nila. Na

ZAILYNMay narinig akong mahinang pagtatalo sa labas.Hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nila dahil pawang pabulong ang mga boses.Dahan-dahan akong sumilip sa peephole at nanlaki ang mga mata ko.Si Nicolo ang isa sa dalawang taong nakita ko kanina. Nasa tabi niya ang babaeng kasama ni Olivia kagabi. Ang mommy niya.May dalawang lalaking nakatayo sa magkabilang gilid ng babae. Mukhang mga bodyguard.“Mom, let's go,” mariing sabi ni Nicolo.“Not until I talk to her.”Napakurap ako.Bakit niya ako kakausapin?Babayaran niya ba ako ng milyon para layuan ko lang ang anak niya, gaya ng mga napapanood ko sa telebisyon at nababasa sa mga libro?“Mom, naman, eh…” Nahagod na ni Nicolo ang buhok niya. Parang napupuno na siya sa mommy niya.“We're disturbing everyone. Let's go.”“We wouldn't be disturbing anyone if you weren't so against me meeting—”“Mom!” Tumaas ang boses ni Nicolo, dahilan para manahimik ang mommy niya.“Why are you being so paranoid? I'm not going to do anything to her,

ZAILYNIlang beses kong binasa ang message ni Nicolo bago ako tuluyang nag-reply.“Did my mother contact you?”“Yes. She invited me for coffee.”Kadarating ko lang sa apartment. Hindi pa nga ako nakakapasok, pero mensahe na niya agad ang bumati sa akin.Tuluyan kong binuksan ang pinto at pumasok. Isinara ko iyon gamit ang paa. Saka ko inilapag ang bag ko sa sofa. Saktong nag-vibrate ulit ang phone ko.“I'm sorry about that.”Napakunot-noo akong napaupo sa sofa.“Bakit ka nagso-sorry? Hindi naman ako tinarayan ng mommy mo.”Segundo lang, nag-reply agad siya.“Hindi ka nga tinarayan, sigurado namang kinulit ka.”Napangiti ako. Talagang close sila ng mommy niya. Kilalang-kilala niya ang ugali nito.Parang kami rin ng family ko. Minsan, hindi mo na kailangang magkuwento dahil alam na agad nila kung paano umasta ang isa't isa.“Mas makulit ka kaysa sa mommy mo.”“Hindi, ah…” kaagad niyang reply.Napailing ako habang nakatingin sa screen.“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo ngayon?”Sinasabi

ZAILYNNakatutok ako sa monitor habang sinusuri ang resulta ng latest compound analysis. Nasa tabi ko si Khieran, abala rin sa pag-review ng data mula sa naunang trial.Ilang oras na kaming nasa laboratoryo, pero marami pa rin kaming kailangang tapusin bago maisumite ang updated findings kay Prof. Tobias.“Check mo nga ulit 'yong concentration sa third sample,” sabi ni Khieran habang nakatingin sa hawak niyang tablet.Inilapit ko ang resulta sa monitor at muling sinuri ang figures.“Already did. Within the expected range naman. Pero may slight variation sa second reading.”“By how much?”“Point three percent.”Lumapit siya para tingnan ang screen. Itinuro ko ang bahagi ng data na kailangan niyang makita.“Could be a measurement variation,” sabi niya. “Run another analysis. Just to be sure.”Tumango ako at muling inayos ang samples na susuriin.Bilang pharmacist, sanay akong magtrabaho sa ganitong setup. Pero iba pa rin ang research na ito. Hindi lang simpleng pagsusuri ng gamot ang gin