All Chapters of Mommy Hates My Daddy CEO: Chapter 71 - Chapter 80

ZYLA SANDRA SARCOVAMapait akong ngumiti.“Hindi ka makasagot kasi hindi mo pa rin siya nakakalimutan, ’di ba?”Umiling siya.“Zy—”Magsasalita pa sana siya, pero tumayo na ako.“Umuwi ka na, Zadrick.”Seryoso akong tumingin sa kaniya.“Ayusin mo muna ang gulo mo sa mga magulang mo. Sa fiancée mo… at sa dating babaeng pangarap mo.”Saka ngumiti ako.Hindi pilit, hindi rin mapait.“Saka mo ako balikan.”Tumayo rin siya at agad akong hinawakan sa braso.“Zy, I’m already sure.”Umiling ako.“Hindi ka sigurado. Kasi kung sigurado ka, hindi ka magdadalawang-isip sumagot—”“Hindi gano’n ’yon—”Tinapik ko pa ang balikat niya.“Tama na ang explanation.”Dahan-dahan kong inalis ang kamay niya sa braso ko.“Kasi hindi naman ako manhid, Zadrick. Nararamdaman ko ’yon.”Hindi na ako naghintay ng sagot.Iniwan ko siya at bumalik sa harap ng ICU.Kaagad akong sinalubong ni Alex.“Bakit bumalik ka na?”“Hindi ko kayang iwan nang matagal ang anak ko.”Napatingin din ako kay Milo.“Thank you for stayin

ZYLA SANDRA SARCOVA“Mommy… I want to go out. I want to see the fish.”Hinaplos ko ang pisngi niya at hinalikan siya sa noo.Katatapos lang niyang kumain. Heto, isda na naman ang bukambibig.Simula nang ipasyal namin siya sa Ocean Park, talagang nahilig na siya sa mga isda.“Okay…”Binuhat ko siya at maingat na pinaupo ko sa wheelchair.Limang araw na siya rito sa ospital. At sa awa ng Diyos, maganda ang recovery niya. Walang naging komplikasyon sa sugat o sa surgery niya, na ipinagpapasalamat ko nang bongga.Malusog kasi ang anak ko. Kaya kahit ang komplikasyon mula sa blood transfusion na kinatatakutan ko ay hindi nangyari.Nilagyan ko siya ng facemask bago kami lumabas ng kuwarto.Habang itinutulak ko siya, napansin kong lagi siyang tumitingala sa akin.Parang may gustong itanong, pero nag-aalangan.“Say it, baby…” Nginitian ko siya.“Hmmp… Mommy, when is Uncle Handsome coming back?”Napangiti ako.Alam ko na kasi na ’yon ang itatanong niya.Apat na araw na kasi niyang hindi nakiki

ZYLA SANDRA SARCOVAHinayaan kong magsara muli ang elevator at bumalik sa taas.Pero hindi ako bumalik sa kwarto ni Zailyn.Pumunta ako sa terrace kung saan kita ko ang mga reporter na humaharang kina Zadrick at Ritchel.Napangiti ako. Mapait.Sobrang pait.Ang lakas ng loob niyang sabihin na liligawan niya ako. Pero hindi naman niya malinis ang sarili niyang gulo.May narinig akong nagsalita. Medyo pasigaw.Mula yata sa security ni Ritchel.“Everyone, please calm down.”Pero dinumog pa rin sila. Sabay-sabay ang pagtutok ng mga mikropono at cellphone sa mukha nila.“When is the wedding?”May sumagot.“We’ll answer all your questions at the press conference.”Tuloy-tuloy ang lakad nina Zadrick at Ritchel habang binabakuran sila ng mga guard.Napabuga na lang ako ng hangin.Kasi bago pumasok si Zadrick sa kotse, tumingin pa siya sa direksyon ko. “Tama ako… tama ang desisyon kong itago ang katotohanan,” bulong ko sa hangin.Kasi ayokong maharap ang anak ko sa ganoong klaseng gulo.Bumab

ZYLA SANDRA SARCOVA“Sinabi mo… no’ng nagkuwento ka…”Nauutal ako habang nakatitig sa nakakunot niyang noo. Parang nag-iisip siya, habang binabalikan ang gabing nagkuwento siya. “Naalala mo, tapos si Ritchel, hindi?”“Aba’y ewan sa kaniya.”Inalis ko ang mga kamay niya sa braso ko.“Baka… hindi niya narinig… mabuti na lang. Naligtas ka—”Nakahinga ako nang humarang si Ma’am Diana sa pagitan namin. Hinaplos niya ako sa braso bago siya humarap kay Zadrick.“Alright, that’s enough.”Bumitiw siya sa akin at si Zadrick na naman ang hinawakan. Parang nililigtas niya ako sa interrogation ni Zadrick. “Halika ka nga rito.” Hinila niya agad palayo si Zadrick habang nakatingin sa akin.“Go ahead, Zyla. Go back to work.”Kaagad akong tumango at mabilis na tumalikod.Pero nasa likuran ko pa rin sila.Naririnig ko ang mga yabag at pabulong na usapan nila.“Bilisan mong maglakad,” apura ni Ma’am Diana kay Zadrick.“Why?”“You still have a lot of things to take care of—”“Mom… It’s already been prov

ZYLA SANDRA SARCOVATinawagan ni Ma’am Diana si Jet at pinasundo niya ako sa emergency exit.Habang silang dalawa ni Zadrick ay lumabas na.Natanaw ko pa sila mula sa loob ng kotse, pinaliligiran ng mga reporter habang todo-bakod naman sa kanila ang mga security.Nagpahatid ako kay Jet sa residence para kumuha ng mga gamit ni Zailyn at ng mga gamit ko rin.Pagkatapos namin sa residence, dumiretso na kami sa ospital.“Mommy…”Masiglang bumati sa akin ang anak ko pagpasok ko, pero halata sa mga mata niya na matamlay siya. Parang pinipilit lang niyang maging masigla.“Good evening, Miss Zy,” bati naman ni Miss Ellen.“Good evening…”Ngumiti ako sa kaniya at lumapit kay Zailyn.Hinalikan ko siya sa noo.“How was your day, baby?”“Not good, Mommy. I wanna go home.”Humaba pa ang nguso niya.“I know, baby… but if you want to go home, you have to follow everything the doctor tells you. You need to eat properly, get enough sleep, and take all your medicine and vitamins.”“I did, Mommy. I foll