All Chapters of Mommy Hates My Daddy CEO: Chapter 81 - Chapter 90

ZYLA SANDRA SARCOVA“Aaminin…”Nauutal akong dahan-dahang itinago ang sketchbook sa likod ko.Pero huli na.Naabot na niya ako at kinuha ang sketchbook, saka ngumiti.“Aaminin mo bang kinilig ka sa note ko… o aaminin mong gusto mo na rin ako?”Inilapit niya ang mukha niya sa akin.“Assuming ka!”Tinampal ko naman ang noo niya at agad na lumayo.Pero naipikit ko rin ang mga mata ko.Puso ko, parang tumalon palabas ng dibdib ko kanina.Ang totoo, na-blanko ako. Wala akong maisip na alibi.Kasi naman, hindi ko inisip na babalik siya.Mabuti na lang at siya na rin ang sumagot sa sarili niyang tanong.Nilapag niya ang sketchbook sa coffee table at umupo sa tabi ko.Umurong naman ako sa kabilang side ng couch.Pero bigla siyang humiga sa hita ko.“Zadrick!”Tinulak ko ang ulo niya, pero hinawakan niya ang kamay ko at inilapat iyon sa dibdib niya.“Tumayo ka nga!”Hindi siya kumilos. Ipinikit niya lang ang mga mata niya.Nanggigil na naman ako.Namimihasa na siya. ’Yong kakulitan niya at kat

ZYLA SANDRA SARCOVAPara akong tuod na nakatayo lang sa tabi habang pinag-aagawan nina Zadrick at Rover ang atensyon ni Zailyn.Pati sa pagkilala sa mga isda, nagkukumpitensya sila.Tuwang-tuwa naman ang anak ko. Tawa siya nang tawa habang kino-correct silang dalawa sa tamang pangalan ng mga isda.Pero ako, hindi makatawa.Ang bigat ng pakiramdam ko. Nangangalay na rin ang mga binti ko sa katatayo.“Baby…” Yayayain ko na sana silang bumalik sa kwarto ni Zailyn.Sakto namang tumunog ang phone ni Rover.Agad niya iyong sinagot. Habang nakikinig sa kausap, marahan niyang hinaplos ang ulo ni Zailyn.“I’m on my way,” sabi niya bago ibaba ang tawag.Pagkatapos, humarap siya sa akin.“I have an urgent meeting. I’ll come back as soon as I’m free.”“Okay—”Bago ko pa matapos ang sasabihin ko, sumabat si Zadrick.“Don’t bother coming back. We don’t need you here.”Matalim na naman silang nagtitigan.Napabuntong-hininga ako.“Rover, mag-ingat ka.”Ngumiti siya sa akin. Humawak sa kamay ko at hina

ZYLA SANDRA SARCOVA“Anong sabi mo?”Nanlaki ang mga mata ni Zadrick.Hindi ko alam kung hindi niya ba talaga narinig o ayaw lang niyang intindihin ang sinabi ko.Humugot ako ng malalim na buntong-hininga at saglit na pumikit.Pagdilat ko, diretso akong tumitig sa mga mata niya.“Ako ang babae—”Pero pinutol ng katok ang sasabihin ko.“Sir Zadrick, hinihintay po kayo nina Sir Mavrick at Ma’am Diana sa sala.”Tumalbog ang puso ko.Dali-dali akong tumayo.Tumataktak na rin ang pawis sa noo ko. Hindi ko na alam kung uupo ba ako ulit o ako na mismo ang magbubukas ng p***o.Si Zadrick kasi...Hindi pa rin kumikilos.“Zadrick. Mga magulang mo raw.”Hinila ko siya patayo.Nagpaubaya naman siya at tinungo ang p***o. Mabilis ko ring inayos ang sarili ko. Pinunasan ko ang pawis sa mukha at inayos ang buhok ko.Baka kung ano pa ang isipin ng mga magulang niya kapag nakitang magulo ang ayos ko.Tahimik na binuksan ni Zadrick ang p***o bago siya lumingon sa akin.“Let’s go.”Lumapit ako sa kanya.M

ZYLA SANDRA SARCOVAAko naman ang parang nawalan ng lakas.Napaatras pa ako nang sabay silang humakbang, pero sabay din silang huminto at nagtitigan nang matalim.Sobrang talim ng tingin nila sa isa’t isa na parang isang maling galaw lang, magsusuntukan na naman sila.“Umamin ka!”Dinaklot ni Rover ang kwelyo ni Zadrick.“Why were you in her room?”Halos manginig ang boses niya sa galit.“Why knock on a door that wasn't yours?”Hindi agad sumagot si Zadrick.Lalo namang hinigpitan ni Rover ang pagkakahawak sa kuwelyo niya.“It's impossible for you to just show up in her room like that. Maybe you planned it all along.” Gusto ko silang awatin.Pero hindi ako makakilos.Maging ang pag-angat ng kamay ko, hindi ko magawa.Para akong nasasakal sa sitwasyon ko ngayon.Gumanti rin si Zadrick.Dinaklot niya rin ang kuwelyo ni Rover at mariing tinitigan ito.“Don't blame me for what happened.”Napailing siya. Nangangalit ang bagang niya.“If you were a decent man, you wouldn't have been with an

ZYLA SANDRA SARCOVAMatapos ang gabing sapilitang matulog kaming magkakatabi sa maliit na kama sa ospital, hindi ko na nakita si Zadrick.Tatlong araw na mula nang makalabas si Zailyn sa ospital.At simula no'n, silang dalawa na lang ni Zailyn ang laging nagkakausap sa telepono.Ngayon nga, eh. Nasa video call na naman sila.“Daddy, when are you coming here? I miss you so much.”Sumulyap sa akin si Zailyn.Nagkunwari naman akong abala sa laptop at hindi ko siya napansin.“Soon, baby. I miss you too, but I’m really busy right now.”Humaba ang nguso ni Zailyn habang nakatingin lang sa screen.Habang ako, napabuntong-hininga naman.Kasi alam ko namang gustong-gusto niyang makita at makasama ang anak namin, pero ayaw niya akong makita.Ramdam ko 'yon sa klase ng tingin niya. Sa tuwing umiiwas siya kapag nagkakasalubong kami sa headquarters.Kaya hindi na rin ako nagtangkang kausapin siya.Baka masupalpal pa ako.“Bye, Daddy…” Matamis na ngumiti si Zailyn, pero malungkot ang mga mata niya.