บททั้งหมดของ From Maid to Billionaire's Wife: บทที่ 231 - บทที่ 240

Dalawang oras bago tuluyang mag-umpisa ang reception ng binyag ng baby nina Jamilla at Angelo, patago kong kinausap si Jamilla sa kaniyang holding room habang inaayos ang kaniyang make-up.Hindi ko na talaga kayang itago. Inamin ko sa kaniya ang lahat. Sinabi ko sa kaniya na super crush ko talaga si Justine—as in, magmula pa noong graduation namin noong nakaraang taon! Limang taon na silang kasal at nagsasama ni Angelo, at sa loob ng apat na taon ay ipinagpaliban muna nila ang pagkakaroon ng anak para makatapos muna sa pag-aaral si Jam. Noong isang taon, habang apat na buwang buntis si Jamilla sa araw ng kaniyang graduation, nakita ko si Justine na nakatayo lang sa gilid habang nakasuit at maayos na maayos ang tindig. Doon pa lang, nahulog na agad ang loob ko sa kaniya.Subalit sa loob ng isang taong nakalipas, tuwing magkikita kami sa mga okasyon at pagtitipon, hindi man lang ako napapansin ng lalaki! Para akong hangin sa kaniya. Hindi man lang gumagala ang kaniyang mga mata upang il

POV: JustinePabalik-balik ako sa paglalakad sa loob ng aking silid. Hindi ako makapakali, at ngayon ko lang narasanang maging ganito kabalisa dahil lamang sa iisang babae.Lumuwas ako rito at tinakasan ko ang aking pamilya sa Laguna dahil sa balak nilang ipakasal ako sa isang babaeng hindi ko pa man lang nakikita sa buong buhay ko. Kahit man lang simpleng larawan ng babaeng iyon, wala man lang silang maipakita sa akin noong nasa probinsya pa ako. Noong mismong araw na nakatakda ang pagkikita ng aming pamilya at ng pamilya ng babaeng iyon, hindi na ako nagdalawang-isip—mabilis akong tumakas.Hindi ako makakapayag kailanman na didiktahan nila ang takbo ng aking buhay. Walang sinuman sa mundong ito ang may karapatang mag-utos sa akin kung sino ang dapat kong pakakasalan. Ako lang ang magpapasya para sa aking sarili!Hindi bale nang hindi na ako magkaroon ng asawa habambuhay, ang mahalaga ay hindi ako matali sa isang babaeng wala naman akong ni katiting na nararamdaman.Habang malalim ko

"Gusto mo bang... ulitin natin?" pabulong at napakalambing na tanong ni Hilary habang pilyang nakatingin sa aking mga mata at nakahawak pa rin ang mga kamay sa aking leeg.Hindi na ako nagsalita pa. Inabot ko ang kaniyang baywang gamit ang aking dalawang kamay at buong diin ko siyang hinila patungo sa akin upang mapalapit nang husto ang kaniyang katawan sa akin. Nanlaki ang kaniyang mga mata sa bilis ng aking pagkilos, ngunit bago pa man siya makapagpakawala ng kahit anong salita, siniil ko na ang kaniyang mga labi ng isang mas malalim, mas marubdob, at mas madiing halik.Sa mga unang segundo, tila nakakatawa ang aming ginagawa. Ramdam na ramdam ang aming kaunting pag-aalinlangan at pagkailang—halatang pareho kaming hindi pa ganoon kasanay o marunong humalik. Nagtatama ang aming mga ilong at tila hindi agad mahanap ang tamang kumpas ng aming mga labi. Subalit sa gitna ng matinding pagnanasa at pananabik, tila kusa na lamang itinuro ng aming mga katawan kung paano iyon gawin nang tama.

Dali-dali kong inayos ang aking sarili at umiling nang bahagya. Hindi! Kailanman ay hindi ko pwedeng ipagtapat sa kaniya na isang taon ko na siyang sinusubaybayan at ginagawan ng paraan para lang makalapit. Baka isipin pa ng lalaking ito na isang matinding stalker o baliw ang nakatapat niya. Nakakahiya para sa isang tulad kong babae!Mabilis kong pinalitan ang ekspresyon ng aking mukha at nagkunwaring tila wala lang ang lahat—na kaparehong-kapareho lang kami ng naranasan noong araw na iyon."Naku, ano ka ba!" tumawa ako nang pilit habang pinalilipad ang aking kamay sa ere. "Kaya ako nagtatanong... kasi pareho lang naman tayo ng naramdaman! Kanina lang din noong sa binyagan, noong nakita kita sa gilid, bigla na lang ding bumilis ang tibok ng puso ko. Dahil doon, na-curious ako sa 'yo at gusto kitang makilala nang mas malalim."Huminga ako nang malalim, sumandal muli sa bar counter, at dahan-dahang inilapit ang aking mukha sa kaniyang gawi. Tinitigan ko siya nang diretso sa kaniyang mga

Nasa kama na ako nang makatanggap ako ng tawag mula kay Justine. Mabilis kong inayos ang aking gulo-gulong buhok at pinagpagan ang aking damit bago inayos ang aking puwesto. Nakahiga ako sa kama patagilid nang pindutin ko ang answer button para sa kaniyang video call.Pagbungad sa akin ng screen—OMG! Isang topless, punong-puno ng abs, at masarap na midnight snack ang bumungad sa aking dalawang mata! Basang-basa pa nang kaunti ang kaniyang buhok na tila kagagaling lang mula sa paliligo. Pinigilan kong umungol o mag-growl nang malakas dahil baka isipin naman niyang napakaharot ko at hindi man lang makapagtimpi."Inaantok ka na ba, baby?" ngumiti siya nang napakatamis habang inilalapit ang kaniyang mukha sa camera.Pakiramdam ko, biglang nalaglag ang kaluluwa ko kahit nakahiga lang ako sa soft mattress ko!"Hindi pa naman," iniwasan kong ipahalata ang matinding kilig na nagwawala sa aking dibdib. "Ikaw? Kakarating mo lang ba sa bahay ninyo?""Hmm... medyo kanina pa. Naglinis muna ako ng