جميع فصول : الفصل -الفصل 25

Pagsapit ng tanghali, ipinatawag na ako ni Tita Selena sa kanyang opisina sa ikalawang palapag ng shop."Bakit ho, Tita?" tanong ko pagkabukas ko ng pinto. Tuluyan akong pumasok at marahang isinarado ang pinto sa aking likuran upang hindi kami maabala ng ingay sa ibaba.Napakaganda at napakalawak ng kanyang opisina. Kung titingnan ay para itong isang marangyang silid sa loob ng kanilang mansiyon. May malambot na sofa, mga mamahaling painting sa pader, at isang malaking mesang gawa sa makintab na kahoy."Kakain na tayo, Jam," nakangiti niyang sabi habang inaayos ang ilang papeles sa kanyang mesa. "Ilabas mo na ang mga pagkaing baon natin mula sa bahay."Hindi talaga fan ng mga sikat at mamahaling restaurant si Tita Selena dahil nga napaka-health conscious niya, kaya mas gusto niyang baon ang niluto ng katulong sa bahay. Agad akong sumunod sa kanyang sinabi. Inihanda ko sa bilog na mesa ang mga plato, kutsara, at tinidor, saka ko binuksan ang malaking lunch box na dala namin kaninang um

Abalang-abala ang buong araw na iyon para sa aming lahat sa shop. Walang tigil ang pasok ng mga customer na nagmula pa sa iba't ibang antas ng lipunan—may mga artista, mayayaman, at mga negosyante. Halos mapuno na nga ang aming tip box sa may counter. Sabi nga ng mga kasamahan ko, sa laki ng nakukuha naming tip araw-araw, tiba-tiba na sila kada buwan kahit hindi pa kasama ang sweldo.Napakami ng nagpagawa ng mga customized na singsing para sa kanilang kasal, kaya naman hindi mapatid ang pag-abot namin ng malamig na inumin kina Jovan at Brian na siyang abala sa pag-asikaso sa mga kliyente. Kahit noong dumating na ang kapalitan naming sina Holland at River para sa susunod na shift, nag-overtime pa rin kaming lahat para tumulong. Pagsapit kasi ng ganitong buwan, napakarami talagang nagpapakasal, nagpapa-engage, at nagdadaos ng mga malalaking party kaya naman tambak ang nagpapagawa ng mamahaling alahas sa shop ni Tita Selena.Pagsapit ng alas-dose ng tanghali, oras na para sa aming break

Nang marinig ko ang salitang "basura" mula sa kanyang magagarang labi, parang may sumiklab na apoy sa loob ng dibdib ko. Basura? Ako?Bahagya kong itinulak ang balikat nina Jovan at Brian para makaharap nang diretso sa tinaguriang prinsesa ni Angelo. Humakbang ako pasulong, sinalubong ang kanyang mapangmatang tingin, at hindi man lang kumurap."Aba, ay baka gusto mong humarap sa salamin para makita mo kung sinong basura ang tinutukoy mo?" sarkastiko kong sagot, sabay ngiti nang matamis. "Porke ga nakasuot ka ng mamahaling damit at may kasama kang baklang tagapaypay ay may karapatan ka nang tawaging basura ang ibang tao? At para sa kaalaman mo, may pangalan ako. Ako si Jamilla, pero pwede mo akong tawaging 'yung babaeng nagpatahimik sa alalay mo.'"Nanlaki ang mga mata ni Celestine. Halatang hindi siya sanay na may sumasagot sa kanya nang ganito pabalang. "You... you insolent provinciana! How dare you speak to me like that? Hindi mo ba alam kung sino ang kinakaharap mo? Ako si Celestin